Alamat Ng Pagong นิยาย & เรื่องราว

Napabalikwas na ako ng bangon. Whooo! I need fresh air! “Isang daan ang renta dyan.” sabi ni Manang. “Po?” “Natulog ka ng ilang minuto, isang daan.” Ano! Ahaha. Pati pala pulubi nirerenta ang pwesto nila. Ahaha. Yayaman ang Pilipinas kapag ganito tayo. “Manang singko pesos lang ang extra ko. Balikan na lang kita.” Saka nilahad ko sa kanya yung limang piso. Halos di makapagsalita si Manang.

Ang dating nakatira sa isang mansion na bahay sa bahay na lang ng kambing ang bagsak. "Tumahan ka na, bukas na bukas maghahanap ako ng makakain natin dito at baka darating din sila Tiyo Efren bukas at may ibibigay silang mga pagkain," aniya sa kanyang kapatid na panay iyak.

It didn’t feel like what she was describing… but it also didn’t feel like something I could easily explain. “I don’t even know,” Finally nakasagot na rin ako, mas mahina nga lang yung boses ko. “Ang bilis kasi. Parang isang segundo lang, tapos ganun na agad. Hindi ko na nga alam kung paano ko i-describe.” “Alam mo naman na siguro pangalan niya ‘no?” kuryosong tanong ni Ali, habang nakatitig sa akin na parang sure na sure siyang may alam ako.

August's POV Napanganga na lang ako sa ganda ng nakikita ako. Nandito kami ngayon sa Forbes Park, dito sa Makati dahil nakita ko na doon kami pumasok and now, this mansion is one of them. Hindi ito yung tipong mataas na hanggang tatlong tore na ata ang palapag. This one, may area na may dalawang palapag pero kadalasan iisa lang pero malawak ang mansyon. This will definitely pass as a resort.

hindi nakatiis na tanong n'ya sa ina. "Ancestral house ng mga Borris anak, para itong Malacañang Palace sa Pilipinas kung saan nakatira ang presidente. Dito din ginaganap ang mga pagpupulong ng mga opisyal ng angkan natin. Dito din nagtatrabaho ang mga kabinete at ang mga may katungkulan sa angkan," mahabang paliwanag ng ina.

Manghang tanong ko. Napaawang ang labi ko nang makita kung gaano karami ang laman ng net. May mga dumating dala ang mga malalaking batya na tinatawag nilang "banyera". Makapal iyon at mukhang mabigat. May mga marka pa ng kung anong pangalan, siguro'y pangalan ng may-ari. "Yeah. Mostly referred to as tulingan ni Luzon. But we also have tulingan here. To us Ilonggos, aloy is the smaller version of tulingan," sagot ni Caio.

Agad namang sita ng m*****a kong utak. "Taga saan ka?" Ako namang sineryoso ang tanong niya sinabi ko din ang address ng bahay namin sa Italy. Via Giotto 143, San Martino Buon Albergo, Verona, Italya He laughed at me after saying that. Muntanga to si Angelo tatanong-tanong tapos tatawanan lang pala. "How about you? Taga san ka?"

saad pa ng ginang. "Wala lang, Aling Meling. Naisip ko lang kase na mahirap ang manirahan ng matagal dito kung hindi ka nga sanay. Taga Catanduanes ho ako Aling Meling. Isla rin ang lugar na kinalakihan ko, maraming barangay at malawak ang bayan namin. Mahirap lang ho kami ng pamilya ko. Mangingisda rin ang itay ko at naglalako naman ng isda ang inay ko nung nabubuhay pa sila. Ilang buwan pa lang din ho ng sabay nila akong iwan," mababanaag ang lungkot sa boses ng dalaga sa pagkukwento nito.

gulat kong tanong, “akala ko ba sa ika-labinlima pa siya darating?” “Maagang natapos ang trabaho niya,” sagot ni papa, “umuwi ka rito pagka-out mo.” Sumakay ako ng cab papunta sa bahay namin—isang malaking apartment ito sa Makati. Si Papa, ang ama ko, ay nagmamay-ari ng isang real estate company. Hindi kami kasing-yaman ng mga Argente. Tama lang para mamuhay ng kumportable.

At ramdam ko na ganoon din si Angus. "Saan kayo nagpunta?" tanong ni Nanay nang makauwi ako. "Doon po sa isang bahay nina Angus, 'Nay. Sa bahay ng daddy niya. Ang ganda doon kaso sayang at wala ng nakatira." Tumango si Nanay. "Pinili nilang mamalagi sa Manila, e." "Nga pala, 'Nay, nakita namin si Tiyong kahapon..."