Alien Novels & Stories

"Mangangamoy aso ka pag-uwi." "It's okay. Pauwi na rin naman 'yon," I replied. I suddenly got excited. Wala kasi kaming alagang aso sa bahay. We can't have one kasi allergic si Faith. Gusto ko pa naman sana ng aso pero hindi talaga pwede. Maybe when I have my own apartment soon. Ang plano kasi ay mag-aapartment ako kapag magme-med school na 'ko para malapit lang sa school.

Ang kanyang balat ay naglalabas ng singaw, at ang lilang aura niya ay kumukutitap na parang kandilang malapit nang mamatay. "I'm... here," ungol ni Alistair. Pero nang magdilat siya ng mata, hindi ang wasak na field ang nakita niya. Ang langit ay hindi na asul—ito ay naging kulay dugo. Ang mga bituin ay tila mas malapit, at isang dambuhalang space elevator ang nakatayo sa abot-tanaw.

Aella's POV Ang pinakamalaking pagkakamali ko ay ang isiping ang mundo ng isang bilyonaryo ay umiikot lang sa loob ng Unit B at sa mga cute na operational plan ni Luna gamit ang kaniyang walkie-talkie. Nakalimutan kong si Zion ay hindi lang basta isang lalaking marunong magkumpuni ng banyo at magpatuyo ng buhok. Siya si Zion Monteverde at siya ang pinakamainit na paksa sa mundo ng negosyo at alta lipunan.

“Her eyes, sparkling! Make them see, Alyana! It’s as beautiful as heaven!” “Why, did you already see heaven, Bismuth?” balik na tanong sa kanya ni Alyana na nagpatahimik sa kanila. Maging si Arthyrn ay nagtaka sa sinabi ng kaibigan. “Just kidding hihihi. Yes, my eyes is sparkling because of the light,” turo niya pa sa ilaw na nakatutok sa kanya. “See? My eyes are rare on the planet, the color grey, and if my eyes are in this position with the lights, they are sparkling.…” pagpapaliwanag pa ni Alyana. Tumango naman sina Jared, Bismuth at Argon na kumbinsido sa kanilang mga narinig. Tila wala namang pakialam si Antimony sa kanila at patuloy lamang sa pagkain niya.

“Ouch! Tumingin ka nga sa dinadaanan mo!” “Naku! Pasensya na po.” Pinulot ni Ash ang mga nahulog na gamit. Tumayo at tinignan ang babae. Galit na galit ito. Pero namangha siya sa nakita niya. “ALICE!!! Alice Carbonell!! OMG! Fans mo ako! Pwede magpapicture?” Kinuha ang cellphone at excited na tumabi kay Alice. “Excuse me?!” Malakas na sigaw ni Alice. Napatingin ang mga tao sa lobby. “Kani-kanina lang binangga mo ko tapos ngayon, umaarte ka na parang walang nangyari?!”

Halos takbuhin pa nila ni Aloe ang nakaparadang sasakyan. Napahapyawan pa niya ang pag-uusap ng mga ito patungkol sa isang tauhan ng Mansion na agad nawala na parang bula. "B-Bilisan mo, Matias. Baka kung napano na ang anak ko," garalgal na ang boses ni Aloe at hilam na ang mga mata dahil sa pagluha.

" Excited ka na bang lumabas? Masyado pang maaga, Azalea. " Hindi pa man nakakalabas ang bata sa sinapupunan niya, may naghihintay ng pangalan sakaniya. Azalea, isang uri ng bulaklak na sumisimbolo sa pagmamahal at kahinahunan. Pinanindigan na niya ito at hindi na binago dahil ang pangalan na Azalea ay kakaiba ang dating sakaniya.

ALIPIN C25 ANTHONY POV Mag-isang buwan na kami ni Abegail dito sa Korea, malapit na rin kaming umuwi dahil isang buwan lang naman ang bakasyon ni Abegail. “Love, what are you thinking about?” Tanong niya habang yumakap sa aking likod. “Nothing Love,” “You know Love, ma-miss na naman kita,” “Why? if we go back in Philippines, lagi pa rin naman tayong magkikita?”

// Please Comments or vote po para maramdaman ko naman ang mga presents niyo at mapasalamatan. Please vote comments and share and don't forget to follow me on my account Lady Kimmy thank you!

pagsasalaysay pa nito. “Teka, ano nga pala ang pangalan mo?” “Marcel. Marcel Cortez.” “May mga magulang ka pa ba?” Si Alijohn. “Nasa probinsiya. Nag-stow away ako sa amin, dahil akala ko masarap ang buhay dito sa Maynila.” “Maling akala!” Sambot ni Nadine. “Yumuko si Marcel, “gusto ko lang naman kasing makatulong sa pamilya ko.”