Lihim Ng Pagkatao Novels & Stories

Tatatawang komento ni Liam. “Uh… Chinecheck ko lang ‘yung texture kung maganda ba ang pagkakagawa. Napakamot ako sa ulo at tinawanan lang nila ang pagiging weirdo ko. Napaka-lame naman kasi ng reason ko, buti pa sa sila ay masayang kumakain samantalang ako, hindi makakain ng maayos dahil pilit kong iniiwasan ang masamang tingin ni Thunder.

Kahit na hindi ito mukhang nakakatakot katulad ng bata pa siya, ang mga pangyayari ay nakatatak pa rin sa isip niya. Paulit ulit niya itong naalala Tumingin ng tahimik sa baba si Gu Lichen, na mukhang may inaalala na kung anu mang bagay, pero ang mukha niya ay may bahid ng matinding pagkalungkot.

Lahat naman sila gwapo pero bakit may isang hindi marunong ngumiti sa kanila? ----#HIOR----

Feeling nga niya humabang parang si Pinocchio ang kanyang nguso. "So, what?" Natatawang tanong ni Liam. Humalukipkip pa ito habang siya ay pinagmamasdan. Siguro sobra itong nag eenjoy sa nakikitang paghihirap niya. Bigla tuloy naningkit ang kanyang mga mata. Kung susuriin kasi niya si Liam, pinagtatawanan siya nito. Iniwas na lang niya ang tingin kay Liam. O, bakit ba parang gustong gusto nitong saktan ang kanyang damdamin?

I said with teary eyes Uminom ako sa tubig at nagmumog nadin Ng tignan ko siya Mula sa salamin ah nakangisi na siya ngayon,inabot niya ang mukha ko at pinunasan iyon ng tissue "Masarap naman ahh"sabi niya habang natatawa,I pouted and slap his chest It taste like a dark dark dark dark dark dark chocolate, masyadong mapait I wonder how Liam swallow it?it really taste gross.I'm bad at baking I guess "I would be happy if I eat your cunt instead"he whispered sensually _______________ Aykafaye❤️❤️ ******* Vote Follow Comment

Umayos siya sa pagkakatayo. “Lalo naman ako, Leah Katarina. Kung nasaan ka, naroon din ako. Ngayong nandito ka, dito lang din ako.” Gusto ko siyang irapan dahil sa inis na nararamdaman ko. Pero hindi ko naman magawa dahil kaharap ko ang boss ko at si Liam. “Liam at Sir Leander, anong ginagawa niyo rito? May kailangan ba kayo sa’kin?”

Lahat na lang. —- Pagbaba ko ay saktong tapos na ang pagluluto ni Limmuel. Nagluto siya ng pork steak na siyang paborito naming dalawa. Habang nagliligpit siya ay ako naman ang naghain at naglagay ng plato at utensils. Ala syete pa lang gabi pero ang shift pa naman ay alas diyes kaya kahit papaano ay mahaba haba pa ang pag aasikaso.

paliwanag ni Altha. Seryoso siyang magpaliwanag sa lahat. Nang walang tumugon tulad ng dati, alam ni Altha na may tao sa likod niya na nagpatahimik sa lahat ng mga katrabaho niya at napatahimik siya nang biglaan. Naramdaman pa niya ang malamig na titig sa kan’yang likuran, kaya ipinagdasal na lang niyang mali ang kan’yang hinuha sa sandaling lumingon siya para tingnan kung sino iyon.

Hinid talaga nito mapigilan ang bunganga. “Di ba sabi ko, tumahimik ka???” “Ayy, sorry po ulit, Tito.” Napatingin si Liam sa kanya at ngumiti. “Ay, ayan na. Approved na talaga pinsan!” Tumawa na lang siya sa kakulitan ni Liam.

Tahimik. "And making them question you." Mas lalong bumigat ang katahimikan. Dahil kung may isang bagay na natutunan ni Yuhei nitong mga nakaraang buwan, iyon ay kung gaano kadaling masira ang tiwala. Hindi kailangan ng bala. Hindi kailangan ng dugo. Minsan sapat na ang isang lihim. Isang maling desisyon. Isang pagdududa.