Mukha Ni Jose Rizal Novels & Stories

"Masyadong mabilis ang mga reflexes niya para sa isang probinsyano. I want him gone." "Huwag kang praning, Raul," sagot ni Froilan habang nauupo sa kaniyang swivel chair. "Ginalugad ko ang background ni Josep Macaraeg. Ang pamilya niya sa Batangas ay mga magsasaka. Namatay ang mga magulang niya sa bagyo. He's a nobody. Mas mabuting siya ang kasama ni Ally kaysa sa isang taong may utak na pwedeng gamitin laban sa atin."

Makakabawi ako. Tulad ng inaasahan ko. Maliit lang ang score na nakuha ko sa biochemistry. Major pa naman! Nakakainis! Tapos bukas may quiz pa sa Life of Rizal. Aanhin namin ang buhay ni Rizal?! May maiiambag ba iyon sa pag nu-nursing namin? Walang kagana-gana akong lumabas ng classroom, pero nagulat ako nang may bulaklak na tumapat sa mukha ko.

Wala akong ibang maisip na pwedeng gawin kun'di pagpira-pirasuhin sya hanggang sa maging abo na lang ang buong katawan nya. Kusang sumalida sa utak ko ang mukha ni Renzo. 'Yung pagpapa-cute nya habang nakikiusap sa akin na sumama na sa kanya para kausapin ang babae na ito. Ang pamimilit nya sa akin ng halos isang buwan. At ang huling mukha nya bago umuwi ng Manila. Ang mukha nyang tahimik na umiiyak.

Her Point of View. Panay ang buntong hininga ko habang iniisa isa ang mga newspaper kung saan nagkalat ang mga larawan ni Carriuz na may kasamang babae. Burado ang mukha ng babae pero alam na alam kong.. Si Riza ang babaeng ito. Ano naman kaya ang nasa utak ng dalawang ito? At talagang sinapubliko na ang pag-de-date nila. Tss.. Hinilot ko ang ulo ko dahil pakiramdam ko sumakit ito.

Rumehistro sa utak ko ang isang pahina na may kinalaman sa pagkapanalo nito bilang isang Mutya ng Malabon sa Johnson University. Sinubukan kong i-zoom-in ang pinakalatest at malinaw nitong kuha. Kumpirmadong si Eric John Ballesteros ang King at katabi nito. Sinipat kong mabuti ang larawan, kamukhang-kamukha talaga niyon ang lalaking nasa panaginip ko palagi. Ang tindig, tabas ng mukha, ang kulay ng balat at ang amo ng anyo. Wala labis o kulang, ito at ito talaga ang mukha ng napapanaginipan niyang lalaki.

tanong ni Gabriel kay Angie. "Si Jose Rizal ay naging bayani dahil sa kanyang mga isinulat na nagmulat sa mga Pilipino tungkol sa pang-aapi ng mga Espanyol. Ginamit niya ang kanyang talino at pagsusulat para ipaglaban ang kalayaan ng ating bansa," sagot ni Angie, habang hinahaplos ang buhok ni Gabriel. "Ang gagaling po nila, Mommy, Daddy. Salamat po sa tulong niyo," sabi ni Gabriel, habang patuloy na nagsusulat ng kanyang mga notes.

singhal muli ni Furtiza kay Raquel, kunwaring hindi niya kilala ang kanyang kaharap. Si Raquel ay napangisi. "Hala ka diyan. Ako daw nanggaya! Whahahahahaha! Ako, nanggagaya ng mukha?! Since birth, ganito na ang mukha ko! Baka naman inagaw mo lang ang pagmumukhang 'yan o di kaya naman ay kinopya mo lang ang pagmumukhang 'yan para makuha mo ang gusto mo sa may-ari ng mukhang 'yan." Tahimik pero matalim ang tono ni Raquel. Kitang-kita naman sa mukha ni Furtiza ang tensyon. Pawisan na ang kanyang noo at waring nagpipigil ng galit.

aniya at muling humarap sa mga tao. “I want to formally introduce you to the two people who are my source of strength. They are the reason I keep going, and the ones who give me the courage to face every single day.” Muli siyang lumingon siya sa pwesto naming dalawa ni Sebastian. Sa akin na naman ang tingin ng mga tao. Si Ninong talaga! Ang daming pakulo! Okay na sana 'yong sinabi niya kanina! And this is Rizza Enriquez. She is my partner, my love, and soon… my wife. Actually, Enriquez won’t be her last name for much longer, because very soon, she’ll be carrying my name.”

Bukod kay Russel, si Jason ang isa may pinakaguwapong mukha at pinaka-fit na katawan na nakita ko sa Pilipinas. “For my special date,” nakangiting bulong niya. Bineso ako. Amoy ko ang pabangong dati na niyang ginagamit noon pa. Bumalik ang mga sandali nang nagsisimula pa lang kami. Pero hindi ako kinilig. Wala na akong nararamdaman espesyal sa akin. Na-miss ko lang lalo tuloy si Russel.

“Grabe siya, ano tingin mo sa`kin mukhang pera? Bakit, kailan pa ko nagkaroon ng tatlong mukha na nakalagay sa isang libo?” “Kilala mo ba ang tatlong tao na nasa isang libo?” “Jose Abad Santos, Josefa Llanes Escoda at Vicente Lim.” awtomatikong sagot nito, na ikinangisi niya nang makita niyang pinamulahan ito ng mukha. “Mauna na ko,” iiling-iling niya sabi, habang nakanguso naman ito dahil nahulog ito sa pang-aasar niya.