Mukha Ni Jose Rizal Mga Nobela at Kwento

Sukat doon ay natandaan na niya ito. "Ah, so, ikaw pala iyon! Naku, ang tagal na nga talaga no'n," naalala na rin niya. Natawa nga siya kasabay ng pagkislap ng pag-asang may makakasama siyang makakauwi ng Rizal. Sana ay ilibre rin siya kagaya ng ginawa niya rito dati. Sa tantiya kasi niya ay kulang ang kaniyang pamasaheng sa totoo lang ay hindi niya maramdaman ang bigat sa kaniyang bulsa.

Walang subject na ganoon sa school namin sa Canada at tanging kwento lang ni mom ang naaalala ko. I know stories about Dr. Jose Rizal and his works, Noli Me Tangere and El Filibusterismo. But other than that, wala na. I heard about Magellan and Lapu-Lapu, pero sa totoo lang, hindi ko alam kung ano talaga ang nangyari sa kanila noon. And now that I’m here, I need to read everything. Kailangan kong malaman kung ano ba talaga ang nangyari sa kasaysayan ng Pinas. I’m a filipina, afterall.

Hindi nila sinalo dahil may pupo ng pusa ang buong mukha nito. Kawawang Rica. Sumubsob sa semento, una ang mukha. Pumutok ang nguso nito kaya umiyak nang umiyak si Rica dahil sa sinapit niya kay Bisugo. "Kayong lima. Oo, kayong lima at wala nang iba. Sa susunod na kalabanin niyo pa ako, hindi lang 'yang ginawa ko kay Rica ang mararanasan niyo sa mga kamay ko," habang dinuduro ni Bisugo isa-isa ang grupo nila Rica.

Tanong ko sa kanya. "S-sasaktan ka nila." "Tumba nga silang lahat sa akin." Sabi ko at marahan siyang hinila upang ipahinga niya ang ulo sa hita ko. "Tingin mo bayani o martyr ka dahil sa ginawa mo? For your f*cking information, ginarote ang GomBurZa dahil sa pagiging martyr nila at na-firing squad naman si Rizal sa pagpapakabayani niya.”

malambing na sagot ni Luis habang nakatuon pa din ang tingin sa daan. "Blessie, if you want to ask something. Just ask me" biglang sabi ni Luis. "Ano namang itatanong ko sayo?" sabi ni Blessie. "Anything" maikling sagot ni Luis. "Okay. What can you say about Jose Rizal?" nabigla si Blessie sa itinanong kay Luis. "Seriously, Blessilda?" tanong sa sarili nito. Parang gusto na niyang lumubog sa kinauupuan. Nanlaki naman ang mga mata ni Blessie ng marinig ang malakas na tawa ni Luis.

sabi nito na ikinatingin ko sa gawi nito. Yeah he is smilling at nakakapanglumo ang ngiti niya, Strangers who smilling at me, hmmmm! kakabaha ba ako dito? as is said to myself without breaking the eye contact and that moment napakunot noo siya. "May dumi ba ako sa mukha?, kasi kanina kapang titig ng titig sa akin," sabi nito ng ikinangiti ko. "No! you don't have it's just I felt comfortable talking with you, despite of knowing that you are a stranger from nowhere, sabi ko habang ibinaling ang tingin sa kalayuan monumento ni Dr. JOse Rizal

"Masyadong mabilis ang mga reflexes niya para sa isang probinsyano. I want him gone." "Huwag kang praning, Raul," sagot ni Froilan habang nauupo sa kaniyang swivel chair. "Ginalugad ko ang background ni Josep Macaraeg. Ang pamilya niya sa Batangas ay mga magsasaka. Namatay ang mga magulang niya sa bagyo. He's a nobody. Mas mabuting siya ang kasama ni Ally kaysa sa isang taong may utak na pwedeng gamitin laban sa atin."

Her Point of View. Panay ang buntong hininga ko habang iniisa isa ang mga newspaper kung saan nagkalat ang mga larawan ni Carriuz na may kasamang babae. Burado ang mukha ng babae pero alam na alam kong.. Si Riza ang babaeng ito. Ano naman kaya ang nasa utak ng dalawang ito? At talagang sinapubliko na ang pag-de-date nila. Tss.. Hinilot ko ang ulo ko dahil pakiramdam ko sumakit ito.

Rumehistro sa utak ko ang isang pahina na may kinalaman sa pagkapanalo nito bilang isang Mutya ng Malabon sa Johnson University. Sinubukan kong i-zoom-in ang pinakalatest at malinaw nitong kuha. Kumpirmadong si Eric John Ballesteros ang King at katabi nito. Sinipat kong mabuti ang larawan, kamukhang-kamukha talaga niyon ang lalaking nasa panaginip ko palagi. Ang tindig, tabas ng mukha, ang kulay ng balat at ang amo ng anyo. Wala labis o kulang, ito at ito talaga ang mukha ng napapanaginipan niyang lalaki.

singhal muli ni Furtiza kay Raquel, kunwaring hindi niya kilala ang kanyang kaharap. Si Raquel ay napangisi. "Hala ka diyan. Ako daw nanggaya! Whahahahahaha! Ako, nanggagaya ng mukha?! Since birth, ganito na ang mukha ko! Baka naman inagaw mo lang ang pagmumukhang 'yan o di kaya naman ay kinopya mo lang ang pagmumukhang 'yan para makuha mo ang gusto mo sa may-ari ng mukhang 'yan." Tahimik pero matalim ang tono ni Raquel. Kitang-kita naman sa mukha ni Furtiza ang tensyon. Pawisan na ang kanyang noo at waring nagpipigil ng galit.