Novel & Cerita Amber Eyes

I felt my eyes clouded in tears as I watched him talking to my tummy. I am really excited having a baby with him. If it's a boy, paniguradong magiging kamukha ni Reeve ang baby namin dahil mukhang mas malakas ang dugo niya. If it's a girl, I hope she will inherit from me, but I want her eyes to be like Reeve's. Ang ganda kasi ng mga mata ni Reeve, amber eyes.

Napaigdad siya ng magtama ang kanilang mga mata. His soft gaze was visibly there, but she couldn’t read his mind. Fuuu… he has almond-shaped eyes, staring at her with those deep-set. His slow blink wouldn’t hide the amber, yet it felt vacant… “Ikaw? May masakit sayo?” Napakurap siya ng bumuka ang labi nito. How long had she been staring at him? It felt long… Inirapan niya ito. Kahit may masakit sa gawing bunbunan niya ay wala siyang pakialam. She won’t make any conversation unless they want to negotiate.

It's normal since Agape is his sister, and this is the trait of the females in their bloodline. "Anak...patawad. Alam kong matatag ka at makakaya mo ang lahat ng mga pagsubok kaya hindi kaagad ako lumapit sayo." Tugon naman ni Agamemnon. His expression way back when facing Amoroso was the opposite when he's facing his beloved daughter. His eyes is full of gentleness, without any threat or harm. His eyes cooled down in the very softest hue of green. The red eye color is a symbol of unfathomable wrath and darkness in a fairy's heart. Inilayo niya si Erenea at tiningnan ng maigi.

Palaasar! I went through my morning routine as usual and took a selfie in front of the mirror, admiring my look. My reflection showed off my green eyes, a trait I inherited from my father. Unlike my sisters, who share our mother's chestnut brown eyes, my green eyes stand out prominently. My eyebrows are impeccably groomed, framing my face perfectly. My eyelashes are long, thick, and naturally curled, adding to the striking look of my eyes.

Nakatayo sa harap ng lababo habang pinupunasan ang kanyang mga mata gamit ang likod ng kamay. Akala niya marahil ay wala nang nakakakita sa kanya. Hindi ko alam kung bakit, ngunit sa unang pagkakataon, may kung anong kumirot sa dibdib ko habang pinagmamasdan si Amber habang pinipigilan ang sarili niyang umiyak ng lubusan.

Sobrang nagagalak na tawag ko sabay taas ng aking dalawang kamay para kunin ang atensyon nila. "Anaaaak!" Naiiyak na sambit ni mama nang matanaw si Amari. Di ko na rin napigilan ang paglandas ng masaganang luha sa aking mga mata habang nakatingin sa kakambal ko. Nang mapansin kami ni Zander ay agad siyang naglakad patungo sa direksyon namin. Pansin ko pa ang bahagyang paghinto ni Amari na tila ba naguguluhan sa kanyang nakikita. Nakasuot man siya ng eyeglass ay ramdam kong sa akin din nakatitig ang mga mata niya. Di ko man mabasa ang isip niya ngunit ramdam ko rin ang labis niyang pagkagulantang sa nakikita.

Diretso lang ang tingin nito sa harap pero mukhang nararamdaman niya pa rin yata ang mariin kong titig sa kaniya! Napakurap ako at wala sa sariling napalunok. The hell, Amber! Ngayon ka lang nakakita niyan, ha?! Calm your damn flirty side! Napasinghap pa ako nang lumingon ito at kaagad na nagtama ang paningin naming dalawa. My eyes slightly widened. I quickly looked away as I cleared my throat. Ramdam na ramdam ko ang pag-init ng aking pisngi dahil sa biglaang pagtitig. He really look foreign with those pair of electric blue eyes. Kahit ko pa man nakikita ang buong mukha nito, pakiramdam ko talaga ay ang gwapo gwapo nito.

Awtomatikong napalingon si Amber sa pintuan nang bumukas iyon. Mula roon ay pumasok ang isang katulong, mahihinuha iyon sa suot niyang kulay dark blue na unipormeng pangkatulong. Nasa five flat lamang ang tangkad nito ngunit may kalakihan ang pangangatawan nito. Medyo may kalakihan ang hugis almond na mga mata nito. Natural na manipis ang kilay at hindi maayos ang ang arko. Hindi katangusan ang ilong nito na tulad ng typical na pinoy. Maamo ang bukas ng kanyang mukha. Larawan ito ng simple at mabait na Ginang.

Takot siya na baka mabasa nito sa kaniyang mga mata ang nilalaman ng kaniyang kalooban ngayon. “No... no...” Umuungol na sigaw ni Amber nang tumalikod na ang isang babae. Gusto niya itong habulin at pigilang umalis ngunit hindi niya maigalaw ang kaniyang mga paa o makabangon. “Ma?” nagtatakang ikinulong ni yazed sa dalawang palad ang mukha ng ina upang makausap ito ng maayos. "Look at me, ma. What is wrong?"

"Look at me!" "I hate you, mommy! I don't want to see you! I hate you!" "Open your eyes, baby! Please, open your eyes!" utos niya sa anak nang muli nitong ipikit ang mga mata. "Look at me! Please, look at me!" Tumigil naman sa pag-iyak si Amberlyn nang unti-unti nitong makilala ang nakikiusap na tinig. "Open your eyes, baby! Please open your eyes!"