The Little Novels & Stories

As I packed my bags, I saw Ace watching me, his face clouded with a pout. “Ace, my sweet boy, please don’t be upset,” I said gently, taking his small hands in mine. “I want to go to New York with you. I want to celebrate Christmas there,” he whispered. “I’ll tell you what—you and your Tito Josh can follow me later. We’ll celebrate Christmas together in the city,” I promised. He cheered up slightly, giving me a quick peck on the cheek. “Mamam, I don't call him Tito anymore. I call him Dadad.”

May mga batang iisang libro ang pinaghahatian. At ang iba, wala man lang school bag. Bigla akong lumuhod sa harap ng isang maliit na batang babae. "Hello." Ngumiti ako. "Anong name mo?" "Gracia po." Napansin kong halos mapunit na ang sapatos nito. "Anong Grade mo?" "Grade Two po." "Masaya ka ba sa school?" Malaki ang ngiti niyang tumango. "Opo."

anito na may masayang tono at ekspresyon. May iba din pala siyang ekspresyon maliban sa pagiging moody. "What condition?"kumunot ang noo ko habang nagtatanong. "Wag mo na akong tawaging bata gaya ng ginawa ko kanina. Ang pinaka ayaw ko kase ay yung minamaliit ako." Maliit naman talaga siya eh!Geeze!! "Okay I promise."iniabot niya sakin as a deal.

Natutuwa siya na malaman na buhay pa si Luna at may anak siya, ngunit nalilito pa rin siya. Hindi niya alam kung paano siya kikilos kasama ang isang batang babae. Ang gusto niya lang malaman ay ang tunay na pagkakakilanlan ng babaeng ‘yun, ngunit nakalimutan niyang mabigay ang mabuting impresyon kay Nellie. “Medyo, oo…” pinunasan ni Lucas ang pawis sa kanyang noo. “Pinili ng Little Princess ang katulong na ‘yun. At nakikita ko na natutuwa siya kay Luna…”

saad niya sa malumanay na boses. "Nahihirapan ka man ngayon sa sitwasyon mo but doesn't mean na masaya na rin ako. Lahat tayo may tinatagong lihim, lahat tayo may tinatagong kahinaan, alam ko kung saan ang kahinaan ko pero simula ng dumating ka sa buhay ko, lumalaban ako dahil alam ko balang araw ikaw ang katibayan ko. Ikaw ang mababa na gusto kong marating sa itaas at tagumpay at makasama. Simula ng makilala kita alam ko na sa sarili ko na gusto na kita. Kaya kapag bibigyan mo ako ng pagkakataon na makasama kita habang buhay sobrang saya ko na tao Little Miss. I am the luckiest man alive. Pangako, papalitan ko ng ngiti ang bawat luha sayong mga mata."

tanong ko rito. “What’s bubwit?” tanong nito habang magkadikit ang kilay na nakatingala sa akin. Natawa ako dahil nga hindi nito maintindihan ang nasabi kong salita. Mukhang hindi sanay mag-Tagalog itong batang ito. Nasaan na ba ang bantay niya? “Ah… ‘bubwit’… ano iyon… maliit na daga lang ‘yun,” natatawang paliwanag ko rito.

’ Sinubukang kumalas ni Lilith sa kadenang nakapalupot sa kaniya at sa kaniyang paggalaw, unti-unti siyang nakakagawa ng space para makaalis. Napangiti siya. She has hope now. Tinuloy tuloy niya ito. Kahit pa-unti-unti, alam niyang makakawala siya. “3--3.7 million!” “4 million!” “Oh 4 million! Going once, going twice!” ‘Just a little bit more…’ Ka-unti na lang makakawala na ang isa niyang braso. Kahit isang braso lamang, pwedeng pwede ng makalaban ang dalaga.

Ako naman ay dali-dali iyong binuksan. I was stunned when I saw the first page of that little book. Naglalaman iyon ng drawing— may mag-asawa, batang babae, malaking bahay, buwan, at araw. Sa gitna niyon ay may nakalagay na 'Little Jinny'. Sulat kamay iyon ng bata. Maging ang mga larawan na nasa paligid ay masasabi ring gawa lang ng bata. Mabilis kong nahinuha na bata ang may-ari ng maliit na libro na iyon.

Nagtagpo ang mga mata nila, malamig, walang awa, at puno ng panlilimahid na pagdududa. Bahagyang gumalaw ang manipis niyang labi, at ang mga salitang lumabas ay malinaw na nagpapakita ng pagkainis niya. “Little girl,” malamig niyang sabi, “magaling ka umarte. You like playing with people’s hearts. Pero tandaan mo, kailangan mo ring piliin kung sino ang nilalaro mo.”

Feel ko naka bitin ang aking si little Lauren ngayon tapos ang lamig pa sa pakiramdam kainis. Kung balak ako nitong ikulong dito sana naman ay bigyan ako nito ng matinong maisusuot. Hindi yung ganito. Sobrang nakakailang. Tapos naka harap pa ako sa kanila nyan. Alangan naman na pabuka bukaka ako sa mga ito tapos sumusungaw na pala si little Lauren. Shit nakaka embarrassed talaga kapag nangyari yun.