Novel & Cerita Amber Eyes

Walang gana akong tumayo para umalis na ng napadako ako sa huling pagkakataon sa salamin. For once, I looked at my eyes, and memory suddenly flashed on my mind. I hate how my eyes scream vivid, and people can easily search through my soul no matter how I tried to hide it deep inside. My eyes are the only thing I hate the most on my face. I hate how people can easily read it. My eyes can easily perceive things, and I hate that people can easily see through them. They see it as my greatest asset, but I see it as the worst. My eyes always scream loneliness and longing. It never showed emotions at all.

Laging nakataas ang kilay niya sa tuwing dumadapo sa akin ang kanyang mga mata. Bumuntong hininga ako. Sinalubong ko ang mga mata niyang walang mababakas na kahit anong emosyon. She was staring at me emotionless. My fists clenched and my eyes warmed as I saw Jerick's arm lift and wrap around Amber's small waist. And Amber smiled widely. Putcha masakit iyon ah. Harap harapan besh?

Sa sobrang pagkagulat ko ay napaawang ang bibig ko. Her eyes....her eyes is amber and purple. How did it happen?

Si Amber, na natatakpan ang mga mata ng malamig na eye mask, ay parang inubos ang lahat ng kanyang luha buong maghapon. Hindi pa rin humuhupa ang tensyon sa paligid. Ang init ng mga nangyari kanina ay nananatili sa hangin, kumakapit sa bawat sulok ng silid. Bukas pa rin ang comment section ng live broadcast ni Amber at walang tigil ang pagbulwak ng mga opinyon, paratang, at intriga mula sa mga manonood. Minsan ay hindi napigilan ni Blake ang mapangiti habang binabasa ang mga komento.

At lubos iyong ikinamangha ni Aello. Puno ng pagkamangha ang kulay amber at green niyang mga mata habang pinapanuod niya ang ginagawa nila. Pero agad ding nawala ang emosyong iyon nang balingan siya ng tingin ni Psikh.

ang sambit ko kay Traümerei. Tumakbo ako nang napakabilis at sumalida ako patungo sa tubig. Ipinikit ko ang aking mga mata dahil maaaring masakit sa mata ang tubig ng lawa. Nang maramdaman ko ang malamig na temperatura ay dahan-dahan kong iminulat ang aking mga mata. Bumagsak ang katawan ko sa silid sa ampunan. “Ano’ng ginagawa ko rito sa ampunan?”

Nakatayo si Amber habang ang isang braso nito ay nakalingkis sa maliit na beywang ng babaeng dahilan ng nagwawala kong puso. I clenched my fist at the sweetness in my sight. My heart is throbbing in so much pain and the pain is traveling up to my eyes that brought tears in an instant. I blink back my tears and heave out a heavy breath, calming down my aching heart. I bit my lip and swallowed the sudden lump in my throat.

Tuluyan na akong bumagsak sa tubig kasabay ng pag-ikot ng paningin ko. Pagmulat ng aking mga mata ay pulos kulay Green ang bumungad sa akin. Iginala ko ang mga mata ko at nakita kong nasa ilog pa rin pala ako. Nasa tabi ko si Ate Alma at matamang nakatunghay sa akin. May bakas ng luha sa pisngi nito. "Okay ka na? My God, Amber tinakot mo ako nang bongga, ha."

Nakilisip na rin si Amber. Napatda siya nang makita ang batang tantya niya ay mag-iisang taong gulang. Mag-isang nakaupo sa sulok ng makalat na kwarto. Hawak-hawak nito ang warak na teddy bear. Subalit ang mas nakaagaw sa kanyang pansin ay ang pinaghalong kulay blond at brown nitong buhok. Nang mag-angat ito ng tingin sa kanya ay napaawang ang labi ni Amber dahil wala ang normal na inosenteng mga mata ng isang bata bagkus ay tila malamig iyon.

Tinuro ni Amara ang mukha niya shifting the right eye to the left eye. “ Like what? Describe it how I look at you” Ezekiel wants to tease her. He realizes that she is at at her cutest when she is upset or kapag naiinis siya sa kanya Her cheeks are turning pink like a cute stuffed toy. He badly wanted to pinch her cheeks. Wondering if it is as soft as he imagined it to be. “ Ewan ko sayo” Amara rolled her eyes. Aalisin na niya ang paa nito sa hita ni Ezekiel dahil tapos na niya ito lagyan ng yelo pero pinigalan siya nito.