Amber Eyes Novels & Stories

HINDI maiwasan ni Ambirelyn napangiwi ng tumama ang sinag ng araw sa kanyang mukha at lalo ng imulat niya ang kanyang mata dahil damang-dama niyang mahapdi ang mga mata niya, marahil dahil nga hindi siya nakatulog ng maayos kagabi.

When I saw her yesterday, I know it's wrong because the kid is too young for me but I was fascinated by her beauty. The kid owned the most beautiful pair of eyes with a distinct color, amber. Though mine is hazel brown which also captures attention especially to girls, her's is my favorite. It's very rare, and the way she looked at me yesterday it's like she hypnotized me. Hindi lang siguro ako, dahil napansin ko din ang paghanga sa mga mata ng kaibigan ko. "Tingnan niyo si gago,muntanga! Kumikibot ang bibig parang pwet na manok." Villegas commented.

Dahan-dahan akong nag-angat ng tingin. My body run cold when my eyes met those cold and menacing emerald eyes. I'm so dead.

Unti-unting naglandas na naman ang mga luha ko sa aking mga pisngi. Hindi ko magawang umiwas ng tingin. Titig na titig siya sa akin. At dahil doon, nagkaroon ako ng pagkakataong pagmasdan siya nang mabuti. Amber ang kulay ng kanyang mga mata malalim, matalim, at halos nakakatakot ang paraan ng kanyang pagtingin. Para bang wala siyang pinalalampas na detalye.

Nagawa lang naman niya 'yon dahil sa mga ginagawa ni kuya Eddie sa kanya. But still, in this situation, emotion is out. We should not let our emotion devour our own judgment. Because looks can be deceiving, but in contrary, eyes cannot. Nakikita ko sa mga mata niya na sincere siya. Sincere gestures, sincere tears, sincere humility. Halatang mabait siyang tao. Pati nga sa pagsisinungaling, halatang-halata. Hindi katulad ng iba diyan, kaplastikan ang pinapakita. Speaking of iba, nasaan na si Iris?

Sa pagkakataong ito, direkta at walang kurap nitong sinalubong ang mga mata ni Amanda. "Nag-aalala ka ba sa akin?" His voice was a low whisper, carrying an intense, underlying gravity. Sa likuran ni Jonathan ay ang malaking floor-to-ceiling window ng pribadong silid. Tumagos ang gintong liwanag ng hapon sa salamin at tumama sa lente ng kanyang eyeglasses, dahilan upang lalo pang maging malalim, madilim, at misteryoso ang kanyang mga mata.

Hindi niya napansin ang maraming mata na nakatingin sa kanila. "By the way, nais kitang ipakilala sa mga kasama ko." sabay harp nito sa lahat. Parang ipinako si Amber sa kinatatayuan nang matuon ang mga mata sa isang lalaki sa kaliwa, may katabi itong sexy na babae nakapulupot pa ang mga braso sa beywang nito. Ang ama ng kanyang anak.

“Her eyes, sparkling! Make them see, Alyana! It’s as beautiful as heaven!” “Why, did you already see heaven, Bismuth?” balik na tanong sa kanya ni Alyana na nagpatahimik sa kanila. Maging si Arthyrn ay nagtaka sa sinabi ng kaibigan. “Just kidding hihihi. Yes, my eyes is sparkling because of the light,” turo niya pa sa ilaw na nakatutok sa kanya. “See? My eyes are rare on the planet, the color grey, and if my eyes are in this position with the lights, they are sparkling.…” pagpapaliwanag pa ni Alyana. Tumango naman sina Jared, Bismuth at Argon na kumbinsido sa kanilang mga narinig. Tila wala namang pakialam si Antimony sa kanila at patuloy lamang sa pagkain niya.

A man with green eyes introduced himself. Ang ganda naman ng mga mata niya pero di ko siya maintindihan. Anong panyi? Baka panyo. Ako mukhang panyo? Aba’t! Aawayin ko sana siya ng nagpakilala ang lalaking may kulay amber ang mga mata. Halos mabilaukan ako dun. S***a! Ngayon lang ako nakakita ng ganitong kulay ng mga mata. Nyemas!

Nakita niya ang eksenang iyon. Nakasiksik si Amara sa sulok. Nakasandal ang kanyang ulo sa pader, magulo ang kanyang buhok, at ang mas nakakatakot ay ang kanyang mga mata na tila walang laman, punung-puno ng luha ngunit walang emosyon. Tumayo si Argus sa may pintuan at sumakit ang kanyang dibdib. Dahan-dahan siyang lumapit at lumuhod sa harap niya.