Amber Eyes Novels & Stories

Mukhang nag-e-enjoy siya maramdaman ang init na nagmumula sa araw. But the moment he turned his head and he averted his eyes, I saw how the sunlight hit his half of his face, including his right eye, and the color of his eyes changed. I see. Dahan-dahan akong naglakad. It wasn't brown, nor the color of dry leaves, neither black. The color of his eyes is amber. Kulay tuyong dahon kapag hindi nasisinagan ng araw, pero sa oras na masinagan ito ay magiging amber na ang kulay. Para akong nakakita ng diyamante sa kaniyang mata. Napaka-ganda.

Not even a picture. I also searched about Thunder's past. Wala itong record na kasal dati. It's like everything was wiped out. Nung tiningnan ko naman ang pictures ng mga anak ng kapatid niya all of them mostly have blue eyes. Meron nahalo na black at brown pero wala akong nakitang amber ang mata. Si ameeya lang. But of all the eye color, why amber? Why like — "Mommy! We're home!"

HINDI maiwasan ni Ambirelyn napangiwi ng tumama ang sinag ng araw sa kanyang mukha at lalo ng imulat niya ang kanyang mata dahil damang-dama niyang mahapdi ang mga mata niya, marahil dahil nga hindi siya nakatulog ng maayos kagabi.

Ngayon ko lang napansin ang kaibahan nila. YUNA AYANNE I KNOW IT'S rude to walk-out in that situation. Other's are crying while me, here in hospital's veranda enjoying the view. I hate tears. I hate it because I've already done that shit. And mind you, it doesn't grant me. Nothing's happen. Crying is just a waste of water in our body. Also time. And even strength. It. Is. Useless. Maraming tao ang nagsidaan sa aking likuran. I crossed my arms and closed my eyes to feel the freshness of the air.

Sa pagkakataong ito, direkta at walang kurap nitong sinalubong ang mga mata ni Amanda. "Nag-aalala ka ba sa akin?" His voice was a low whisper, carrying an intense, underlying gravity. Sa likuran ni Jonathan ay ang malaking floor-to-ceiling window ng pribadong silid. Tumagos ang gintong liwanag ng hapon sa salamin at tumama sa lente ng kanyang eyeglasses, dahilan upang lalo pang maging malalim, madilim, at misteryoso ang kanyang mga mata.

Hindi niya napansin ang maraming mata na nakatingin sa kanila. "By the way, nais kitang ipakilala sa mga kasama ko." sabay harp nito sa lahat. Parang ipinako si Amber sa kinatatayuan nang matuon ang mga mata sa isang lalaki sa kaliwa, may katabi itong sexy na babae nakapulupot pa ang mga braso sa beywang nito. Ang ama ng kanyang anak.

“Her eyes, sparkling! Make them see, Alyana! It’s as beautiful as heaven!” “Why, did you already see heaven, Bismuth?” balik na tanong sa kanya ni Alyana na nagpatahimik sa kanila. Maging si Arthyrn ay nagtaka sa sinabi ng kaibigan. “Just kidding hihihi. Yes, my eyes is sparkling because of the light,” turo niya pa sa ilaw na nakatutok sa kanya. “See? My eyes are rare on the planet, the color grey, and if my eyes are in this position with the lights, they are sparkling.…” pagpapaliwanag pa ni Alyana. Tumango naman sina Jared, Bismuth at Argon na kumbinsido sa kanilang mga narinig. Tila wala namang pakialam si Antimony sa kanila at patuloy lamang sa pagkain niya.

A man with green eyes introduced himself. Ang ganda naman ng mga mata niya pero di ko siya maintindihan. Anong panyi? Baka panyo. Ako mukhang panyo? Aba’t! Aawayin ko sana siya ng nagpakilala ang lalaking may kulay amber ang mga mata. Halos mabilaukan ako dun. S***a! Ngayon lang ako nakakita ng ganitong kulay ng mga mata. Nyemas!

Nakita niya ang eksenang iyon. Nakasiksik si Amara sa sulok. Nakasandal ang kanyang ulo sa pader, magulo ang kanyang buhok, at ang mas nakakatakot ay ang kanyang mga mata na tila walang laman, punung-puno ng luha ngunit walang emosyon. Tumayo si Argus sa may pintuan at sumakit ang kanyang dibdib. Dahan-dahan siyang lumapit at lumuhod sa harap niya.