Another Word For Missing You Novels & Stories

“I miss you, Gray.” “I miss you too.”

Hindi 'no. "Aww you didn't miss me, Miss?" tanong niya, parang umaarteng nasasaktan ang boses niya. Napanguso ako at nagpipigil ng ngiti. "Kanina lang tayo nagkita, Nick." "Lugi naman ako don. Ako kasi palagi kitang namimiss. Kahit isang segundo ka lang nawala sa paningin ko ay miss na agad kita." I know I'm old enough to feel this but damn kinikilig ako. Parang may paru-paro na nagsisiliparan sa tiyan ko. Parang mapupunit na nga ang labi ko sa ngiti.

"Dinner?" Oo nga pala, muntik na niyang makalimutan. "Don't tell me nakalimutan mo?" kahit hindi niya ito nakikita ay sigurado siya na nakakunot na naman ang noo nito. Hindi na niya ito sinagot. Rinig niya ang pagbuntong hininga nito. "Ate I am hoping na makakapunta ka. It's been a long time since we were completed. I really really miss you"

Wala na atang araw na hindi pumapatak ang luha sa aking mga mata. "Talk to me, Nick. Isn't it too much to ask if I want to see you again? Sobrang na-miss na talaga kita, Nick. I miss your kisses, I miss our cuddles, I miss our escapades." Sambit ko at umaasang tumugon sa akin si Nick kahit na mas maliwanag pa sa sikat ng araw ang katotohanan na kahit kailan ay hindi ko na muli pang maririnig ang boses ni Nick.

paung0l ng anas. “Ilang beses ka ng nilabasan pero mukhang nakukulangan ka pa.” Dumapa ito at sinubo ang tuktok ng isang dibdib ko. “Mas nakakalibog isipin na pareho para tayo ng nararamdaman, my love. Hindi na ako nakatiis kaya umuwi ako. I’ve missed you and I want to see you… at siyempre namiss ka rin ng alaga ko.” Puno ng pagnanasa na turan nito habang dinidilaan ang ang punong tenga ko.

masayang pahayag pa nito sa akin. Kibit-balikat lamang ang akin sinagot. "Ewan hindi naman ako nag hahanap ng forever. Kong meron darating di go? Kong wala masaya parin akong single. Balewalang sagot ko. "ay Ganon" ang "OA" mo naman. ayaw mo pa ba mag karoon ng boyfriend o matawag man lang na honey, sweetie, love or mahal? turan pa nito sa akin.

Yet somehow I couldn't stop looking at it. My thumb brushed lightly across the screen. God. I missed her. More than I allowed myself to admit. The funny thing was I rarely told her that. I rarely said, "I miss you." I rarely said, "I love you." Not because I didn't feel those things. I did.

May mga salitang matagal na niyang kinulong sa dibdib, at ngayon, sa wakas, maaari na niyang bitawan ang mga iyon. "I miss you so much..." patuloy ni Trixie, bahagyang nanginginig ang tinig. "Alam mo ba kung ilang taon kitang hinanap, kahit na nasa harap lang kita? Kung ilang gabi akong umiyak dahil hindi kita maramdaman bilang nanay? You don’t know how many nights I’ve prayed for this… for you."

kapag kasi parati, baka wala nang excitement, baka hindi na niya maramdaman ng tunay iyong mga salitang iyon kasi araw-araw niyang maririnig. So, it’s good to somehow make the person feel the longing. Kaya ngayon, gets ko na iyong sinabing phrase ng teacher ko dati noong high school ako na, absence is to love what wind is to fire; it extinguishes the small, it inflames the great. Kaya minsan, kailangan lang magpa-miss ng isang tao. But now, I felt like I have to say it to him how special he is to me, how he brings colors, and how I love him. He deserves to know that.

Yakap yakap ko ang sarili habang patuloy na umiiyak. " I miss you so much hindi mo lang alam kung gaano ko gusto na makita at mayakap ka pero kahit sa panaginip hindi mo ako dinadalaw. Para akong mababaliw Nick pakiusap kahit minsan lang gusto kong naramdaman ang presensiya mo" humahagolhol kong saad ilang sandali pa naramdaman ko ang pag ihip ng malamig na hangin.