Novel & Cerita Another Word For Missing You

"I miss you a lot." Natawa ako sa turan niya bago kumalas sa yakap. "Sus. Dalawang linggo lang naman akong wala, kung maka-miss ka naman parang ang tagal mo akong hindi nakita." "Oh, that's true. Alam mo, hindi sapat sakin ang tawag lang. Parang sobrang tagal na ng dalawang linggo, araw-araw kitang namimiss kung alam mo lang."

Humigpit nang humigpit ang yakap ng isa niyang kamay sa akin at ramdam na ramdam ko ang kanyang paghikbi. "I miss you,"hirap na hirap niyang usal.

Huminga ako nang malalim at mariing kinagat ang aking labi. Mainit na yakap. . . Hindi ko alam kung bakit ang sarap no’n sa pakiramdam. Parang hinahaplos ang kalooban ko dahil sa ginagawa niya ngayon. . . “I don’t expect you to feel the same way as I know it is too early for that, but I will make sure that you’ll long for me whenever I’m not around." Marahan itong tumawa. “You’ll miss me too. Maybe not now but you will. . . eventually.”

Dali dali kong sinagot ang tawag. "Missing me already?" saad ko agad. I have to keep my cool. Kahit naman gustung gusto ko na siyang mapasa akin ulit ay ayoko pa rin naman na magmukhang baliw na aso na habol nang habol sa kanya. "Ang kapal. Just so you know, walang nakaka miss sa iyo. Wala ngang naghahanap sa iyo rito kahit na nawala ka na lang bigla---"

Pero bat ganto bat parang Hindi nya Ako Kilala Bat parang iba na sya may ngyari ba sa kanya. Bago pa man Ako makaalis ay nakaramdam na Ako ng mga bisig na pumulupot saking beawang." I miss you" mainit nitong hininga Ang nararamdaman ko na dumadampi saking Tenga at pahigpit ng pahigpit Ang pagkakayapos nya sakin.

Way more brutal. Ilang saglit pa ay kumalas siya sa pagkakayakap kay Yugi kasunod niyon ay pinunasan niya ang kanyang mga luha. "I missed you," wika niya na ikinatitig sa kanya ng nobyo. "It's just two days, but it seems like forever since you were gone. Bakit ganon? Sa tuwing wala ka sa tabi ko, palagi na lang may nangyayaring hindi maganda. May nakadikit bang malas sa 'kin?"

"I'm so sorry, my baby... I'm so sorry for everything... I wanted to come back to you, but they took me away... I never stopped thinking about you, my Mirabella. Every single day, I dreamed of this moment." Pinikit ko ang aking mga mata, ninamnam ang init ng yakap na matagal kong inasam. "I missed you so much, Mom... I missed you so much... I needed you..." Hinaplos niya ang buhok ko at hinalikan ang noo ko. "I missed you more, my baby. I missed watching you grow. I missed every birthday, every tear, every moment that I should have been there. And now... I'm never letting you go again."

Yet somehow I couldn't stop looking at it. My thumb brushed lightly across the screen. God. I missed her. More than I allowed myself to admit. The funny thing was I rarely told her that. I rarely said, "I miss you." I rarely said, "I love you." Not because I didn't feel those things. I did.

I almost close my eyes and let out a moans. "I missed you so much, baby." Mahina niyang sabi. He kissed me again. "Walang araw na hindi kita namimiss. Bawat oras, minuto, segundo. I missed you." Nasilayan ko ang labi niyang mamasa-masa pa. He smiled while declaring his missing for me.

Missing him Dalawang linggo na ang nakalipas pero wala man lang message sa'kin si Zappy. Namimiss ko na siya ng sobra. Pakiramdam ko hindi buo ang pagkatao ko kapag hindi ko siya nakikita, nakakausap, at nakakasama. Sana man lang tumawag siya o mag-message. Gano'n ba ito ka-busy sa trabaho na pati ako nakalimutan na niya. Sumimangot na lang ako.