Another Word For Peace Of Mind Novels & Stories

Gusto ko naman na ng katahimikan kaya pumayag na ako. "Kaysa naman maging magkaaway kami habambuhay. Tsaka, sincere naman yata sya kaya pinagbigyan ko na. Nakakasawa na rin 'yong palagi kaming nagbabangayan kapag nagkakataon na nagkikita kami. At gusto ko na rin ng peace of mind hangga't maaari." "Baka out of mind ang mangyari sa'yo kesa peace of mind."

"Alam mo? Dito lang ako muling nakaranas ng peace of mind." “Pis op maynd?” “Peace of mind ay napayapa ang isipan ng isang tao. Isa iyon sa mga magagandang bagay na gustong-gusto maranasan ng isang tao.” Marahang tumango si Manuel. "Bakit mo naman nasabi na rito ka lang nakaranas ng sinasabi mong pis op maynd? Hindi ka ba nakaranas ng kapayapaan sa pinanggalingan mo?"

Na nagpadagundong sa dibdib ko. Kilala ko siya. Alam ko ang posibleng uwian nito kapag hindi ako naging matalino sa pagsagot sa kanya. Kailangan kong maging matapang, kailangan ko siyang mapapayag sa pag-alis ko. Mabawasan man lang ang bigat na dinadala ko. Huminga ako nang malalim bago magsalita, “Gusto ko ng peace of mind.” Tumingin ako ng diretso sa mga mata niya.

Gumapang ang kilabot sa kanyang puso. “Madaming security sa paligid para siguraduhing ligtas tayo kaya wala kang dapat ipag-alala. Basta susunod ka sa mga paalala ko sa’yo. Isa ‘yan sa dahilan kaya hindi ko masabi sa’yo ang totoo. Mahirap mawalan ng peace of mind. Pero pangako ko sa’yo, aayusin ko lahat upang mabuhay tayo ng tahimik.”

And it ended. No one talked nor moved. We remained in our positions. I can't help but to smile as tears roll down my eyes. No crimes? Healthy nature? No wars? No discrimination and inventions? She's making me laugh. It's impossible to happen. That will never happen. Just a single step outside your estate already has thousand of dangers in different ways. Your wish will never happen, Xerene. 'PEACE' is just a word. JUST A WORD. *wheezes*

Hindi siya tumingin kay Sharon, pero narinig niya ang kaniyang boses na sapat lang para marinig niya. “Make sure the wine glasses are spotless, Garcia. I paid a lot for your peace of mind last night. Don’t waste it.” Pagkatapos niyon ay naglakad na siya palayo, na tila wala siyang sinabing kahit ano. Napahigpit siya sa hawak na baso na pinupunasan niya. Ang "peace of mind" na sinasabi niya ay may kasamang bigat.

Financially, at least. Emotionally? Hindi naman ako sobrang bagsak. Pride ko lang naman ang tinadyakan, pero after kong makapag-isip nang maayos, narealize ko na worth it din naman. At saka kung pride lang, napapalitan ‘yan ng peace of mind.

“Truth, Mrs. CEO.” Ngumiti siya, at sa pagitan ng katahimikan, may kilig na bumabalik — hindi ‘yung mabilis, kundi ‘yung mabagal na pagbalik ng spark pagkatapos ng bagyo. Lumuhod ako sa harap niya, hinawakan ang mga kamay niya. “Chin…” “Hmm?” “I realized something.” “Ano ‘yon?” “Peace scares me more than war.” Nagulat siya. “Why?”

Agad niya akong tinapunan ng masamang tingin kaya tinikom ko ang aking bibig pero nagsalita pa rin. "Kala ko ba peace of shit ako? So bakit ako kasama sa peace of mind mo?" Tahimik siya. Ilang segundo akong naghintay, parang sasabog ang dibdib ko. "Hindi ko rin alam," bulong niya, mas mahina, parang mas sinasabi niya sa sarili niya kaysa sa akin.

Pero totoo. Iba nga siguro talaga ang nagagawa ng pagpapatawad. Hindi para sa taong humingi, kundi para sa taong nagpatawad. Iba ang nagagawa ng peace of mind. Parang biglang luminaw ang paligid. Parang kahit traffic, kahit pagod, kahit lahat—may sense na. Parang ang lahat ng nasa harapan mo, kaya mo nang harapin.