Peace Of Mind Quotes Novels & Stories

Kaya napaisip ako kung paano nalaman ni mommy. "Nag-usap lang po kami." Sagot ko na lang sa kanya. "Kilala kita, kung balak mong saktan ang damdamin niya. Please, anak hayaan mo na lang siya kaysa saktan mo. Walang magandang maidudulot ang paghihiganti. Wala kang peace of mind. Kaya sana ngayon pa lang tumigil kana. Piliin mo na lang ang tahimik at masayang buhay." Saad niya sa akin at lumabas na siya dito sa kusina.

"Parang ang gaan ng lahat." "Siguro kasi wala na tayong tinatago," sabi ko, tumingin sa kanya. "Wala na tayong kailangang patunayan." Ngumiti siya, 'yung ngiti na alam mong totoo. "Tama ka. At sa wakas, nararamdaman ko na rin 'yung peace na matagal ko nang hinahanap."

"Hindi pa ako handa." "Aba ay kelan ka magiging handa. Dapat ay kinikilala mo na siya, upang sa gayon ay makilala ninyo ang isat isa " Napakahirap ng ganyan di kayo nagkakakilala at di nabibigyan ng pagkakataon na magkapalagayang loob kayo." Oo na, pwede ba tigilan mo muna ako. gusto ko munang maka relax. I want peace of mind.

Dahil sa ngiti at halakhak ng mga anak niya ay pansamantala siyang nakalimot. "Isa lang ang napatunayan ko. Hindi lang si Shawn ang lalaki sa mundo. Hindi ko dapat siya iniiyakan. Hindi ko dapat sinasayang ang oras ko sa pagmumukmok. Dapat pag tuonan ko ng pansin kung paano sumaya. Sumaya kasama ng aking mga anak." seryosong sambit ni Harah. Naalala ni Harah ang isang quotes na nabasa niya. Sabi roon: "Expect trouble as an inevitable part of life and repeat to yourself, the most comforting words of all: This, too, shall pass." –Ann Landers

Dala ni Arthur ang maliit na picnic basket na may lamang wine at prutas na baon namin. “You know, I used to think peace meant being alone,” sabi ko habang nakatingin sa dagat. “But now I know it’s being with the right person.” Ngumiti siya, hinawakan ang aking kamay nang mapahinto kami sa paglalakad, at hinarap ang isa’t-isa. “Then I guess we both found peace.”

Ngumiti ito at ibinaba ang tasa ng kapeng hawak. “Wala ka namang hindi nakasundo. Lahat ng umaway sayo noon ay matalik mo ng kaibigan ngayon.” aniya na tila hindi na nabigla sa sinabi ko sakaniya. “Masarap kasi sa pakiramdam ang wala kang kaaway. Meron tayong peace of mind. Makakatulog tayo ng walang alalahanin at bumabagabag saatin.” tugon ko.

After everything that happened—lahat ng gulo, lahat ng away, lahat ng luha—I think I can finally breathe. The morning sun feels soft, parang gentle reminder na okay na talaga ang lahat. I even smile habang naglalakad papunta sa kotse, feeling that rare peace I haven’t felt in months. Walang threat, walang shadow sa likod ko. Just silence. Pero minsan, kinakabahan ako sa katahimikan na nararanasan ko.

"Aren't you happy? Makikita ka na ng mundo, sa wakas. Ilang taon ka ring nagtago. Shouldn't you be glad to yourself?" Hinilamos ko ang mukha ko gamit ang kamay at umiling. "Ami, I don't need to be known just to be happy. For me, peace is the opposite of the result of being famous. Ayos na ako sa buhay ko. Ayaw kong lumabas sa media."

Parang may mga naglalaro sa tiyan ko na kung ano. Lazarus: Di na naman makareply. Lazarus: Ayos lang. Hindi naman kita minamadali. Gusto ko lang malaman mo na seryoso ako sayo. Seryoso ako na ipaglalaban kita. Walang halong biro. It isn't love if it doesn't come with peace. I remember someone said this to me before, if a man truly loves you, you won't be in constant state of distress or discomfort of mind and body.

So chin up and don't get shake off. Mariin kong naipikit ang aking mga mata. With what she said, it somehow makes me calm. She's right, why would I be bothered? I can't control what people think or say about me, however as long as I know my conscience is clear things will be better. ---