Another Word For Regretful 소설 & 이야기

Parang tubig ang aking pakiramdam, malayang umaagos, ngunit napakasakit sa pakiramdam. "I'm sorry...please... kasalanan ko lahat. Naging gago ako at pinili kitang saktan. I know I can never heal your pain in the past. You suffered more than I had, ngunit sana ay huwag mong pagdudahan ang nararamdaman ko dahil mahal na mahal kita Alessia. Nasasaktan ako sa bawat salitang binitawan ko ng araw na iyon. Pinagsisisihan ko bawat segundo ang lahat ng mga ginawa ko. Ngunit kahit anong sisi ko, hindi na mababago ang lahat ng iyon dahil iyon ang landas na pinili ko. Nasaktan na kita, at lumayo ka na. Sana ay bigyan mo ulit ako ng pagkakataon. Hindi ko man mababago ang nakaraan, ngunit may kakayahan ak

pagpapalusot ko dito, pero nakatitig lang ito sa akin. "Hay naku Noah, kung ano man iniisip mo hindi, ang tanging connection ko sa kanya ay boss ko siya at empleyado niya ako yun lang" sabi ko dito, pero parang may sumasaksak sa puso ko. Napailing ito at sinarado ang laptop, at tumitig sa akin, "Alam mo ate my biggest regret, is not fighting against my family, natakot ako kasi baka pag pinagpilitan ko yung pagmamahal ko kay Francine masaktan ko siya, pero mali ako, dapat lumaban ako, kahit itakwil nila pa nila ako, biggest regret ay hindi ko nasabi yung mga katagang mahal kita kay Francine, wala na akong pagkakataon dahil wala na siya" mahabang sabi nito, kitang kita ko dito ang, guilt, regr

I started, my voice steady, "you hurt me. Hindi ko lang basta nakakalimutan 'yon. Pero... gusto ko lang malaman, bakit mo ako ginanun? Why did you do that?" His expression faltered, and I could see the regret in his eyes. "I... I messed up, Ava. I was selfish. I didn't think about how my actions would hurt you. I was so focused on myself, on my ego... I was blind. And I can't undo the past, but I swear, I'm trying to be a better man now." It wasn't easy hearing those words. Every apology felt hollow, even if it came from a place of remorse. But at the same time, I could feel the weight of his regret. It wasn't the usual excuse or defensive answer I expected from him. This was different.

O mas higit pa doon? Kinagat niya ang labi niya para pigilan ang luha na nagbabadya na naman bumagsak, pero huli na ito. Muli na naman siyang napaiyak. Dinaluhan siya ni Jarren at niyakap nang mahigpit. "Sshh... Don't cry. Hindi mo dapat iniiyakan ang gago mong asawa. You are more than his wife, Katie. You are the Thompson Heiress. Hindi ka dapat pumapayag na may nananakit sayo."

"Tobby I'm sorry," "Your sorry has nothing to do with it anymore, kahit mag sorry ka pa hanggang sa huling hininga mo, hindi mo na maibabalik ang buhay ng nanay ko. Now leave,.....leave my fvcking life at huwag ka ng bumalik pa. Pinagsisihan ko ang lahat, pinagsisihan ko na ikaw pa ang minahal ko, pinagsisihan ko na ikaw pa ang babaeng pinangarap ko. I regret everything Aireen, pinagsisihan ko lahat-lahat, naririnig mo ba? Naintindihan mo ba?" malakas na bulyaw nito sa kan'ya bago s'ya hinatak muli at marahas na ibinalya sa labas ng pinto.

Hali's forehead creased in deep thought as he flickered a tongue on his side cheek. "Regret is a repentance of your sin. It is not hypocrisy. Perhaps, it is wishing something different you've done in the past to have a different outcome in the present. That's why I'm asking you this because regret is the start of healing. I want to help you Irishka" he uttered. Oh I got his point. But...