Another Word For Regretful Novels & Stories

Ito na ang pinakahihintay ko. Lumunok muna ito bago ulit nagsalita. "I-i just want to say sorry. Alam kong hindi sapat ang sorry lang dahil sa ginawa ko. I hurt you...and our baby. Sinabihan ko kayo ng masasakit na salita dahil sa sobrang galit na naramdaman ko. Pero pinagsisihan ko na lahat yun. I regret saying those words to you. Sorry. Pero maiintindihan ko kung hindi mo pa ako mapapatawad sa ngayon. I'll work for it. For your forgiveness." Madamdamin na turan nito kaya lumunok ako bago sya bigyan ng ngiti.

"I'm sorry if you feel like I was rushing too much. And I'm sorry too because I am no sorry for doing that to you," Napasinghap ako at napanguso. Naramdaman kong hinalikan nito ang tuktok ng aking ulo bago bumuntong-hininga. "I'm not regretting it, baby. I loved everything that happened between us tonight. If you regret it, I understand you. And I'm sorry that I wasn't able to stop myself anymore."

"Is that so? Thank you, Renata." "Kung wala ka nang sasabihin, aalis na ako—" "I know it's too late, but I'm sorry if I hurt you. I know that I am the reason for all your patience and suffering today. if it wasn't for me you wouldn't have experienced this much trauma in your life. The word, sorry, is not enough for you to forgive me, Renata. Every day I will pay for the hurts I have caused you since the beginning of our relationship. It's too late to regret, because it's all happened. I cheated, betray you, and hurt you; physical, emotional, and mental."

Mahigpit naman siyang niyakap ni Greg habang tinatapik ang kaniyang likod upang pakalmahin. "I'm sorry... I'm sorry... I'm sorry Aga... I'm sorry Greg," saad ni Jade habang umiiyak. Hindi na rin napigilan ni Greg ang kaniyang sarili na maiyak kaya mas hinigpitan niya pa ang pagyakap kay Jade. "I'm sorry for forgetting about you... I'm sorry for the heartbreaks that I gave to you... I'm sorry for lying... I'm sorry for everything."

putol ko sa kanya,saka ulit ako sumubo. Napahawak sa noo si arcanghel,mukhang sumakit yata ang ulo,bahagya nitong hinilot ang noo,saka ulit tumingin sa akin,muling nagsalita at hindi ko alam kung paniniwalaan ko ba siya. "I regretted doing that."

Napahilamos siya ng mukha na animo'y pinagsisihan ang nangyari. Katahimikan ang namayani buong biyahe. No words are coming out from the both us. Tila makasalanan na magsalita pa kami. Nakauwi naman ako ng matiwasay. But as I was thinking about what just happened earlier is so damn regretful.

Guminhawa ang pakiramdam ko dahil sa wakas nasabi ko na rin ang matagal ko ng tinatago. "I'm so sorry, ayan ang isa sa pagkakamali kong nagawa. Hindi ko na kasi makontrol ang isip ko. I'm so damn lost that time. Hindi ko rin maalala ang mga sinagot ko noon sa mga reporters. Sobrang nagsisi na ako sa nagawa kong iyon, regret that I'm with Greene that night," marahan nitong hinaplos ang mukha ko.

Parang tubig ang aking pakiramdam, malayang umaagos, ngunit napakasakit sa pakiramdam. "I'm sorry...please... kasalanan ko lahat. Naging gago ako at pinili kitang saktan. I know I can never heal your pain in the past. You suffered more than I had, ngunit sana ay huwag mong pagdudahan ang nararamdaman ko dahil mahal na mahal kita Alessia. Nasasaktan ako sa bawat salitang binitawan ko ng araw na iyon. Pinagsisisihan ko bawat segundo ang lahat ng mga ginawa ko. Ngunit kahit anong sisi ko, hindi na mababago ang lahat ng iyon dahil iyon ang landas na pinili ko. Nasaktan na kita, at lumayo ka na. Sana ay bigyan mo ulit ako ng pagkakataon. Hindi ko man mababago ang nakaraan, ngunit may kakayahan ak

pagpapalusot ko dito, pero nakatitig lang ito sa akin. "Hay naku Noah, kung ano man iniisip mo hindi, ang tanging connection ko sa kanya ay boss ko siya at empleyado niya ako yun lang" sabi ko dito, pero parang may sumasaksak sa puso ko. Napailing ito at sinarado ang laptop, at tumitig sa akin, "Alam mo ate my biggest regret, is not fighting against my family, natakot ako kasi baka pag pinagpilitan ko yung pagmamahal ko kay Francine masaktan ko siya, pero mali ako, dapat lumaban ako, kahit itakwil nila pa nila ako, biggest regret ay hindi ko nasabi yung mga katagang mahal kita kay Francine, wala na akong pagkakataon dahil wala na siya" mahabang sabi nito, kitang kita ko dito ang, guilt, regr

I started, my voice steady, "you hurt me. Hindi ko lang basta nakakalimutan 'yon. Pero... gusto ko lang malaman, bakit mo ako ginanun? Why did you do that?" His expression faltered, and I could see the regret in his eyes. "I... I messed up, Ava. I was selfish. I didn't think about how my actions would hurt you. I was so focused on myself, on my ego... I was blind. And I can't undo the past, but I swear, I'm trying to be a better man now." It wasn't easy hearing those words. Every apology felt hollow, even if it came from a place of remorse. But at the same time, I could feel the weight of his regret. It wasn't the usual excuse or defensive answer I expected from him. This was different.