Another Word For Regretful Novels & Stories

Natahimik naman sila at mukhang nakontento na sa sinabi ko. I've made many mistakes in my life. Looking back, my past is tainted, filled with darkness and regret. I'm not proud of the things I've done, the people I've hurt and I am very sorry to everyone who has been affected by my poor choices, my often-lacking judgment. I'm sorry for wronging everyone. Forgiveness means giving up hope for a different past. It's accepting that the past is just that — the past. It's over. What's done is done.

putol ko sa kanya,saka ulit ako sumubo. Napahawak sa noo si arcanghel,mukhang sumakit yata ang ulo,bahagya nitong hinilot ang noo,saka ulit tumingin sa akin,muling nagsalita at hindi ko alam kung paniniwalaan ko ba siya. "I regretted doing that."

Napahilamos siya ng mukha na animo'y pinagsisihan ang nangyari. Katahimikan ang namayani buong biyahe. No words are coming out from the both us. Tila makasalanan na magsalita pa kami. Nakauwi naman ako ng matiwasay. But as I was thinking about what just happened earlier is so damn regretful.

“Hindi. Mas malala ka.” Dapat natakot ako. Pero hindi. May init akong naramdaman—hindi takot, kundi pagnanasa at isang kakaibang kalayaan. Sumandal ako sa balikat niya. “Minsan ba, pinagsisihan mo lahat? Power, choices, lahat?” “Ang regret,” sabi niya, “para lang sa mga taong umaasang kaya pa nilang baguhin ang nakaraan. Ako, palaging tumitingin sa unahan.”

Guminhawa ang pakiramdam ko dahil sa wakas nasabi ko na rin ang matagal ko ng tinatago. "I'm so sorry, ayan ang isa sa pagkakamali kong nagawa. Hindi ko na kasi makontrol ang isip ko. I'm so damn lost that time. Hindi ko rin maalala ang mga sinagot ko noon sa mga reporters. Sobrang nagsisi na ako sa nagawa kong iyon, regret that I'm with Greene that night," marahan nitong hinaplos ang mukha ko.

Parang tubig ang aking pakiramdam, malayang umaagos, ngunit napakasakit sa pakiramdam. "I'm sorry...please... kasalanan ko lahat. Naging gago ako at pinili kitang saktan. I know I can never heal your pain in the past. You suffered more than I had, ngunit sana ay huwag mong pagdudahan ang nararamdaman ko dahil mahal na mahal kita Alessia. Nasasaktan ako sa bawat salitang binitawan ko ng araw na iyon. Pinagsisisihan ko bawat segundo ang lahat ng mga ginawa ko. Ngunit kahit anong sisi ko, hindi na mababago ang lahat ng iyon dahil iyon ang landas na pinili ko. Nasaktan na kita, at lumayo ka na. Sana ay bigyan mo ulit ako ng pagkakataon. Hindi ko man mababago ang nakaraan, ngunit may kakayahan ak

pagpapalusot ko dito, pero nakatitig lang ito sa akin. "Hay naku Noah, kung ano man iniisip mo hindi, ang tanging connection ko sa kanya ay boss ko siya at empleyado niya ako yun lang" sabi ko dito, pero parang may sumasaksak sa puso ko. Napailing ito at sinarado ang laptop, at tumitig sa akin, "Alam mo ate my biggest regret, is not fighting against my family, natakot ako kasi baka pag pinagpilitan ko yung pagmamahal ko kay Francine masaktan ko siya, pero mali ako, dapat lumaban ako, kahit itakwil nila pa nila ako, biggest regret ay hindi ko nasabi yung mga katagang mahal kita kay Francine, wala na akong pagkakataon dahil wala na siya" mahabang sabi nito, kitang kita ko dito ang, guilt, regr

“Amir, Angela, Precious… I’m sorry. I regretted the words I’ve said.” * * *

Nagtaklob ako ng kumot at saka nagpakawala ng malalim na hininga. Did I regret leaving? Oo, dahil iniwan ko rin siya kagaya ng mga magulang niya. Hindi dahil nagiging pabigat ako sa kanya at kung hindi ako umalis, hindi sana siya magiging kasing successful ngayon. I'm half regretful and half not.

I started, my voice steady, "you hurt me. Hindi ko lang basta nakakalimutan 'yon. Pero... gusto ko lang malaman, bakit mo ako ginanun? Why did you do that?" His expression faltered, and I could see the regret in his eyes. "I... I messed up, Ava. I was selfish. I didn't think about how my actions would hurt you. I was so focused on myself, on my ego... I was blind. And I can't undo the past, but I swear, I'm trying to be a better man now." It wasn't easy hearing those words. Every apology felt hollow, even if it came from a place of remorse. But at the same time, I could feel the weight of his regret. It wasn't the usual excuse or defensive answer I expected from him. This was different.