Anya And Damian Novels & Stories

Kaya napagpasyahan niyang magpahinga, lumangoy sa pool para makapag-relax. Tahimik siyang bumaba sa hagdan, suot ang simpleng navy blue swimsuit at puting robe. Ayaw naman niyang may makakita sa kanya, lalo na si Damien. Gusto lang niya ng katahimikan, ng ilang sandaling malayo sa ingay ng isip niya.

Photo of Damian with Kayle inside his car, making out. Kayle’s face cam to her mind smiling at her. Her arm looped through Damian’s in an old photo. Alex froze for half a second. Damian saw it. He picked it up and tore it clean in half. “She’s lying, It's a lie. This happened years ago.” he snapped. “I don’t know what game she’s playing.” Alex said nothing. He stepped closer, lowering his voice. “You think I don’t see you pulling away?” he asked. “You think I don’t notice?”

malambing ang boses na papansin ni Anne Marie at kumapit pa sa braso ko na agad naman sinamaan ng tingin ni Analia. "Sige..." Napipilitan lang ako dahil istorbo sila, imbes na sa kapitolyo kami ay dadaan pa sa subdivision nila. "Tara at ihatid na namin kayo ni Mang Damian," I told them both at pareho lang silang nag-irapan. Lumakad na ako palapit kay Mang Damian na asawa ni Yaya Rosa. Silang mag-asawa lang ang mga tauhan namin na hinahayaan ni Mama na tawagin ko na hindi pangalan lang.

On my way back, muntik pa akong matapilok—my ankle wobbling for half a second—but I recovered fast. Pero hindi nakalampas sa paningin ko ang dalawang taong hindi ko inaasahan na darating. Sienna Marie. And Damian Valtor. Damian’s jaw was clenched tight, his eyes sharp that locked on mine. Hindi niya ako binitawan ng tingin, not even for a second. While Sienna pressed herself closer to Damian, acting like she owned him. And the man…just let her. Why are they here?

Nasa head table kami ni Damian, habang nasa kabilang side si Yanny na parang co-host kahit walang nag-imbita sa kanya. Sunod-sunod na courses ang sinerve, bawat isa may kasamang ibang wine mula sa Avelino. Nagawa ko namang makipag-usap ng maayos, salamat sa tahimik na suporta ni Damian sa tabi ko, at sa mga malikot na kindat ni Astrid na nagpapagaan sa atmosphere. Pero nang dumating ang dessert, tumayo si Yanny at kumalansing ng baso niya para makuha ang attention ng lahat.

May isang kaibigan na nakakaalam ng totoo at karamay ko. "I don't want to lose you, Anya. You've been my best friend, and like a sister for me for a long time. Ayokong mawala ka." Malungkot akong ngumiti. "Ayaw ko rin... pero natatakot akong sumugal." "A-alam na ba ito ni Damian?" Umiling ako at saka ngumiti nang mapait. Umiwas ako ng tingin. "Oh, God! He's been cheating on you while you're sick! Kung malalaman lang niya ang totoo, magpapakamatay iyon!"

Pagkatapos ng walang kasigla-siglang batian ay namagitan naman ang katahimikan na para bang may dumaang walong demonyo ni satanas sa kanilang mga harapan. Napataas naman ang kilay ni Stormy sa mga kaganapan. “Hi! I’m Stormy Rivera, pleasure to meet you. And you are?” basag niya sa katahimikan. Tinanggap naman ni Damian ang nakalahad na kamay ng dalaga. “Damian Enriquez, Ma’am. And this is my fiancée, Andrea Herrera.” “I see. Are you friends with Leopold?” inosenteng tanong pa ni Stormy.

aniya rito. "Order na tayo?" "Sige." Nag order na sila ng food at nagsimula ng kumain. Nagkwentuhan sila ng tungkol sa kahit anong bagay lang. Mostly ang mga shineshare ni Damien ay tungkol sa trabaho niya at hindi naman maiwasang mapahanga ni Amanda dahil hands on talaga ito doon kahit na hindi naman iyon gaanong kalaki o kasikat. Nakikinig lang siya rito at minsan ay nagsheshare rin ng kung ano.

Mahinang paalam niya dito sabay tayo. “Can I take you home?” pahabol nitong tanong. Tumigil naman siya saglit sa akmang pag-alis at muling tumingin dito. “Hindi pwede eh. may na sundo kasi sa’ken. Sige bye.” Mabilis na siyang umalis ng cafeteria at hindi na muling nilingon ang lalaki. Simula kasi ng umalis si Damian 6 months ago ay ngayon lang meron nag lakas loob muli na lumapit sa kanya at magpakilala.

Dali-dali akong ngpunas bago bumaba nakakahiya dahil hinintay talaga nila ako sa hapag kainan,tahimik kaming kumakain pero ang mata ko nakabantay talaga sa katulong nila Mabel pala ang pangalan ng malanding ito at panay talaga ang lapit niya kay kuya Edward grabe talaga ang kupal hindi na nahiya nasa harapan pa naman si ate Jean at tahimik lang na kumakain. "Nanny let's swim together in the pool" biglang sabat ni Damian na abot tenga pa ang ngisi na ewan ko ba bakit parang may nakikita akong pagnanasa sa ngiti niya. "ah eh Damian wala kasing swimsuit si Nanny tsaka hindi rin ako marunong lumangoy" pagdadahilan ko