Damian Domingo Novels & Stories

Dominic Velasquez… o Damien Cruz. Ang lalaking akala niya’y patay na, biglang nagbalik na parang multo mula sa nakaraan. Pinikit niya ang mga mata, pilit pinapakalma ang sarili, pero nang maalala niya ang halik nito, parang bumalik lahat—ang init, ang sakit, ang pagnanasa na matagal niyang itinago. “Bakit ngayon ka lang bumalik, Dom…” bulong niya, pero agad niyang itinama. “Damien.”

"Para sa pangunahing laban ngayong gabi, mula sa asul na sulok, na may rekord na labindalawang panalo sa amateur, si Damien!" Mga hiyawan. Hindi masyadong malakas. Kilala si Damien, pero hindi siya idolo. Mas kilala siya bilang isang mapanganib na lalaki na may malamig na asul na mga mata at mga tattoo sa buong katawan. "At mula sa pulang sulok, si Alexandro De Luca!" Tumuwid ako. Naglakad ako sa unang hanay. Sumunod sa akin si Gianna, pinoprotektahan ako mula sa dumaraming tao.

“It’s nice to finally meet you, Mrs. Alina Montenegro.” Kung tuso si Santino, mas kilala naman si Damian sa pagiging ganid nito. Madalas ni Alina na marinig ang pangalan ni Damian kay Santino sa tuwing uuwi ito ng bahay. Lahat daw ay kayang gawin ni Damian para lang makuha ang gusto. Sa edad na treinta y dos ay ilang kumpanya na rin ang pinabagsak nito sa tuwing binabangga ito. Walang gusto kumalaban kay Damian, maliban kay Santino.

Mahinang paalam niya dito sabay tayo. “Can I take you home?” pahabol nitong tanong. Tumigil naman siya saglit sa akmang pag-alis at muling tumingin dito. “Hindi pwede eh. may na sundo kasi sa’ken. Sige bye.” Mabilis na siyang umalis ng cafeteria at hindi na muling nilingon ang lalaki. Simula kasi ng umalis si Damian 6 months ago ay ngayon lang meron nag lakas loob muli na lumapit sa kanya at magpakilala.

He is totally perfect kumbaga ideal man. Para siyang Hollywood star. Blue eyes at talagang perfectly sa mata ng mga babae. “Btw. I am Franco Dominguez and you can call me Sir. Franco,” pagpapakilala nito. “Isa akong half Spanish at half Filipino pero madalas ay pure monster kaya kapag hindi kayo sumunod, hindi niyo gugustuhin ang parusa,” pananakot niya na ikinatawa naman ng iba.

"Tay... nabayaran na ba ang utang ko? Tapos na ba tayo? Pwede na ba akong umalis?" Binalingan siya ni Damian ng matalim at nakakatakot na tingin, tinging parang nanliliit at kinayayamot siya. "Huwag kang mag-alala. Nabura na ang lahat ng utang mo. Malinis na ang pangalan mo. Pero tandaan mo ang babala ko: ang babae na 'yan... wala na sa iyong pangalan. Kung makita ko man lang na lumapit ka, hinawakan mo, o tiningnan mo siya nang may masamang hangarin kahit sa dulo ng daliri mo... kalilimutan mo kung paano huminga. Naiintindihan mo ba?"

sagot ni Damian habang tumatawa dahil pilit na isinusubsob ni Liam ang kamay niya sa bibig nito. Maya-maya, nagsimulang humiling si Liam sa dibdib ko. Pilit niyang hinahatak ang suot kong crop top. "Hungry na siya," sabi ko, sinusubukang ayusin ang damit ko. Damian smirked, his eyes darkening as they lingered on my chest. "Or he’s probably just distracted by how big your breasts are. Can't blame the kid, they're gorgeous." Uminit ang pisngi ko. "Damian, stop it. Hindi sila distracting."

Ani ko. " Oh? So, magkakilala nga kayo ni Damian? I a'm right?" "Tigilan mo na si Rizza, Xavier.Nag-alala lang siya kay Asher kaya kung ano nalang ang nailabas sa bibig niya," singit naman ni Donna. "Damian has been single from the beginning until now. Maybe he’s had a few flings along the way, but he’s never actually been married." " Sinong nagsabi?" tanong ulit ni Donna.

May pareho silang mukha at boses ni Damon, ngunit alam kong sila ay magkaibang tao. "Anya, marry me." Nilahad niya ang palad niya—ang palad ni Damian Aragon. Damon's twin brother. "Why do you want to marry me?" He looked at me with sadness in his eyes. "Because I love you. Matagal na kitang mahal." Iyon ang huling mga salitang narinig ko bago ako tuluyang nagpatihulog mula sa itaas ng tulay. Buong akala ko ay katapusan ko na, but Damian jump off the bridge and saved me.

Kinuha ni Lia ang kanilang anak at maingat na inabot kay Rafael. "Ang pangalan niya..." ngumiti si Lia sa gitna ng kanyang kalungkutan. "Tawagin natin siyang Damian. Damian Santiago." Damian. Ang pangalan ay may kahulugan ng taming o subduing. Ang Illustre blood ay hindi tamed o subdued. Sa sandaling iyon, bumukas ang pinto at pumasok si Celestine, hinihingal. "Nabalitaan ko ang tungkol sa bata—at sa abogado ni Alfonso," sabi ni Celestine, agad na seryoso. "Hindi nag-aksaya ng oras ang matandang iyon."