Apple In Tagalog Novels & Stories

Naguguluhan niyang sagot sa bakla. "Aayyy... Ate, how slow this girl is. Dummy, I am saying, baliktarin mo ang carrot, that's my password in that phone. Ready mo na ring i-set ang email address mo diyan to finally assess on that phone. Kung may kailangan ka pang malaman, i-G****e mo. Alright?" "Okay..." "We're finally here." Untag ng ginang na ikinalingon niya. Hindi niya namalayang dumating na sila dahil sa busy siya sa kaka-set ng Iphone contact niya at iPhone id.

Young Kai furrowed his brow at the girl's question. "Huh?" "Sabi ko, “Bakit ka umiiyak?” bingi ka ba? (I said, 'Why are you crying?' Are you deaf?)" the girl asked. "Sorry but I can’t understand you," he replied, still confused by what the girl meant to say. "Patay! Alien! (Shoot! Alien!)" the girl exclaimed, slapping her forehead. "What?" young Kai asked, confused. " Paano ba ‘to? Hmm… Ah! Why you cry? Teka tama ba? Basta ‘yon na ‘yon! (How do I do this? Hmm... Ah! Why you cry? Is that right? Well, close enough!)"

subukan mong magpakita sa pinas nang walang pera ipapahiya kita sa mga pinsan mo Frito" (Don't come home here in our province, try to come here in the Philippines without money, I'll embarrass you in front of your cousins.) "Hindi na kita anak, pinapahiya mo ako sa mga kamaganak ko rito.. akala ko ba naman porket hapon mapapangasawa ko giginhawa na buhay. haruki mahiya ka naman sa mga pinsan mo na naka graduate na ha p*****a kang bata ka wala kang kwenta"

sabay abot niya ng isang papel na merong guhit ng isang bahay. “Gamitin niyo sana 'tong disenyo na 'to. Doon sa Batangas kung saan nakatayo ang isang puno ng Acacia kayo magsimulang dalawa.” “Binibini.. bakit mo 'to sinasabi sakin?” naiiyak na wika na ni Isa sakaniya.

Pero ang salitang nakaukit sa punong 'to ay simbolo ng pagkakaibigan naming binuo ng nakalipas na ilang taon. *Flashback* "Paaaa. Pasan mo 'ko. Please" paglalambig ko kay Papa habang binabaybay namin ang malawak na kagubatan. Naisipan kasi nila Mama na pumunta kami sa probinsya nila. At ngayon kasama ang mga kamag-anak ko ay papunta kami sa isang ilog na nasa dulo ng gubat. "Sabihan mo muna si Papa ng Iloveyou." masayang wika ni Papa saka lumuhod sa harapan ko.

Pigil ni Yesha ang sarili na magwala sa itinawag nito sa kaniya. Sino ba namang babae ang hindi magagawang kiligin kung tawagin gamit ang apelyido ng lalaking mahal mo. At hindi lang 'yon, may kasama pang Misis. Ibig sabihin kinikilala siya nito bilang asawa ng lalaking nasa tabi niya. "N-nice to meet you too." Sunod na nakipagkilala si Kairro Pascual ang engineer. "Maupo muna kayo."

Mabuting Puso Quirino Province. Mataas ang puno ng isang prutas at maliliit ang mga sanga nang akyatin ito ng isang bata habang ang kanyang mga kasamahan ay nasa ibaba nito at naghihintay sa mga prutas na ibabato pagkapitas, nabali ang isang manipis na sanga ng maapakan niya ito, nahulog ang ilang prutas at dahilan upang siya ay mapalambitin. Mabilis umakyat si John at iniligtas ang kaibigan. Magiging sundalo daw si John paglaki nito dahil sa ito ay matapang at malakas, tukso ng mga kaibigan niya habang sila ay sabay-sabay na kumakain ng mga prutas at nagtatawanan patungo sa kanilang mga tahanan.

(this people are ability users) the boss introduced them one by one and the group turned loud when they saw Christian “tangina! May bata! Gagawin mob a yang pampataba sa lupa pag mamatay?” (Crap! A child! Will he be useful as a fertilizer when he died?) Christian flinched when he heard the statement. He knows that there will be a backlash when they find out that a child will tag along

Kulang nalang mapunit ang bibig nito dahil sa kakangiti habang kausap ang mga kaibigan "Ayoko, baka mapagkamalang galing mental" kibit balikat kong sabi at nilantakan ang ulam ko. "Si Leonardo nalang kaya lang----" "Kaya lang AYOKO!" Ayokong magka boyfriend ng isang Aladdin no tsaka ayokong makulong! Tinignan ako ng nagtataka ni Ted. "Kilala mo na ba si Leonardo? Kung maka ayoko ka naman parang nakakadiri ah. Ang yummy kaya non"