Army Of Darkness Novels & Stories

GABBIE I ROAM MY eyes around Wyatt's house. Malinis pero ang lungkot ng kulay. His wall was painted black and gray. So manly. His curtain is dark brown. Everything is dark. Wala na ba siyang ibang color na alam? Tsk... I can't stand looking around because of the dark ambiance of his house. Ang lungkot, like him na mukhang iniwan ng asawa't anak. I was just following him while roaming my eyes on his place. I mentally grinned. Madami akong gustong baguhin especially now that I'm staying here. I don't like dark walls and curtains. I want something light and of course my favorite cartoon character... Stitch!

Ngunit maya-maya lang, ilang hakbang ang narinig ko mula sa aking likuran. "Ang ganda ng view, hindi ba?" sambit ng isang lalaki, dahilan upang kumunot ang aking noo. Marahan akong lumingon at nakita ang isang lalaking may magandang kasuotan. "Hello, ako si Dark," aniya habang nakangiti ang labi. "H-Hello. A-Angel... Angel ang pangalan ko," tugon ko sa kanya. Diretso siyang lumakad patungo sa aking tabi, saka tumingin sa malayo at madilim na langit. Makalipas ang ilang segundong katahimikan, muli siyang nagsalita.

Napabaling siya sa boses na iyon ng guwardiya. Tumiim ang tingin nito lalo na nong idinako nito ang mga mata sa kamay ni Levin na nakahawak sa kanyang palapulsuhan. Pero kung nakatiim ang tingin nito, it's nothing compared to the dark stares Levin had in his eyes. Hindi lang ang mga mata nito ang madilim kundi buong mukha nito. She can even feel the dark aura coming from his body.

Total kahit anong iwas naman ang gawin niya ay makikita't makakasama niya ito anumang oras sa araw na ito. Nagmistulang may naligaw na angel sa bakurang iyon kung kaya't ang lahat ay natigilan. Ang mga mata ay napako lamang sa iisang tao na unti-unting lumalabas sa kanyang sinakyan. Ilan ang nakapag sabi na animoy biniyayaan ng gandang tunay ang anak ni Concepcion dahil sa taglay nitong ganda na bihira mo na lamang makita.

Galit na galit niyang pinagbabaril ang lahat ng tauhan ni Alleyah. Tinakpan ko ang dalawang tenga ko nang marinig ko ang sunod-sunod na putok ng baril. I really hate ruthless people, deadly weapons, and dangerous lives. Hindi ko masikmurang tingnan ang mga nagkalat na dugo sa sahig. Napansin naman ni Nadivar na nahihirapan akong huminga kaya mabilis niya akong nilapitan. "Calm down, Vela. I'm here," malambing nitong sabi.

“So aware kang mangyayari kanina iyon?” “No, it’s a sudden move from an enemy. Unfortunately, nadamay ka pa at malalaman ito ni bossing mamaya. Don’t worry we will keep you safe from now on,” sabi niya sa akin at napahinga naman ako ng malalim. Dahil hindi ko alam kung ano pa ba ang dapat kong maramdaman ngayon. There are people who love darkness, they were called Nyctophile. Because in darkness, they find peace that theyou will never find in light.