Novel & Cerita Army Of Darkness

Tumango kaming dalawa ni Narnia sa mga ito saka tuloyang lumabas sa library room na iyon. Our place is located in a big area of the Northern Boreal forest. Sinakop ng Grayson Empire ang buong kagubatan at ang nangangalaga niyon ay ang ama kong hari. He is the king of the empire, and our mother is the queen. They are both the strongest werewolves packs living in our forest. Walang kapantay ang lakas ng dalawa kapag ipinagsama. But the prophecy says, their firstborn child will be the most powerful, at ako 'yon. Tinataglay ko ang pinaghalong lakas ng aking mga magulang. That's why my parents expect na ako ang kokoronahan na magiging Hari ng buong kagubatan sa hinaharap. "Oh, look, who's here...

Mary uttered in the earpiece. "P-Papunta kami sa dark room," tugon ko. "Dark room? Right, the room where they punish people?" Nanliit ang mga mata ko dahil 'yon ang exactly na sinabi ni Dark sa'kin kani-kanina lang. "Paano mo nalaman?" takang turan ko. "Kasama namin ngayon ang ibang mga Silva, Heaven. Nauna lang si Dark na pumasol dahil naabutan kami ng bagong armadong mga lalaki," Holy seconded.

Ang ibang tao naman ay mas piniling mamatay at mapunta sa impyerno kaysa makita ang legendary na God of War! Ngayon, ang God of War ay nakita ulit. Lahat ay masisira! Si Thomas naman ay itinaas ang kanyang kamay at sinabi ang iisang salita, "Sirain!" Ang ilang daang tao ay sumunod. Ang mga army ay nakarating, at sila ay magagaling. Ito ang pinaka standard ng mga army sa giyera, at hindi sila maikukumpara sa mga walang kwentang gangster na under kay Anthony. Sa loob ng limang minuto, isang daan sa subordinate ni Anthony ay natalo.

There will be w*r—a blo*dy, d*adly war. Alam ng mga tauhan niya, kapag si Dark na ang kalaban, walang makakatakas. Hindi siya titigil hanggang ang mga kaaway ay nagmamakaawa at umiiyak sa sariling dugo. Ang sino mang sumubok sa kanya, hell awaits them. Tumayo si Dark at pumunta sa harap ng microphone. Napakunot ang noo niya. "How do I operate this?" tanong niya, medyo iritado.

"Isang maling galaw at—" ​Bago pa man matapos ni Dante ang kaniyang sasabihin, ang buong paligid ng bodega ay nagliwanag. Mula sa mga anino, lumabas ang Shadow Army—ang mga elite soldiers na tapat kay Cyrus. Lahat sila ay nakatutok ang mga high-tech na armas kay Dante at sa kaniyang mga tauhan. ​"WELCOME, SUPREME COMMANDER!" sabay-sabay na sigaw ng mga sundalo.

Chapter 22: The Battle in the Frozen Castle The Frost Sovereign’s castle was a chilling marvel, a palace of ice sculpted from the deepest dreams of the darkest night. Its towers glimmered like diamonds under the pale moonlight, and its walls were encrusted with thick frost, as if standing guard over the general’s hidden truths. The relentless blizzard roared around it, its howling winds echoing the cries of lost souls, while the cold clawed at our bodies like icy hands dragging us toward the earth. Before the frost-laden gates, our group—Karma, Tiera, Mirai, Iron Fang, and Ember —stood resolute, hearts burning with determination yet shadowed by the dread of the battle to come.

“Hindi ko alam na darating siya.” Sinubukan kong ibuka ang aking bibig, pero umiling lamang ako. Parang hindi ko alam kung ano ang aking tatanungin sa sobrang daming naglilitawan sa aking utak. Nakapagtataka kasi kung bakit bigla na lang lumitaw ang isang lalaki, tapos tinawag siyang General. Kasali ba siya sa military, at rank ba niya ‘yon?

Tahimik lang akong sumilip sa maliit na siwang ng mga kahong pinagtataguan ko. Napalunok ako ng mariin nang makita na bumaba sa mga SUV na iyon ang napakaraming mga lalaki na nakasuot ng tuxedo. They are all armed and even if I am away I could still see their necklaces. Katulad ng pendant na napulot ko. Ang simbolo ng kanilang organisasyon na walang ibang ginawa kundi kasamaan.

Muli niyang sabi at mabilis siyang umalis sa kama, tumayo siya sa aking harapan bago mabilis na inalis ang ang mga telang naka balot sa kanyang ibabang katawan. Oh! Damn, para akong hihimatayin sa nakikita ko ngayon. It was a cold and quiet night as the big moon in the sky was weeping blood and the beast in front of me was exploding with ferocity, ready to eat what was served in front of him. Tonight is really my last day of being a virgin, I'm nervous but I will wholeheartedly let the beast on top of me pop my cherry tonight. ©laprincesadelaluna

tumigil ako at huminga muna ng malalim hindi na ako makahinga kakaiyak. "Kaya pinangarap ko lang magkaanak kahit isa para hindi naman ako tumandang mag isa tumatak na kasi sa kokote ko na huwag maniwala sa masaya at buong pamilya. Dahil sa pamilya pa lang namin nakikita ko na ang realidad. Please TG forgive me for my dark past that I ashamed."