Arranged In Tagalog Novels & Stories

At least alam niyang asawa niya ako. “Naka-schedule na ang alis kong ito bago pa man naitakda ang kasal natin. ALam niya iyon kaya walang ibang pakahulugan ang pag-alis ako maliban sa ayusin ang mga bagay bagay doon.”

ngiting tango niya " Ingat anak! ". ngiting sabi ni Mama " Akala mo naman talaga pupunta sa malayong Lugar...ang dami ng gamit mo..parang hindi kana babalik sa bahay niyo ". salita ng driver ko este ni Dan Syempre diba kapag ikakasal ka..doon kana titira sa bahay ng lalaking mapapangasawa mo? " Psh...malay natin diba?at syempre nakakahiya naman sayo..tas baka magalit ka nanaman kapag sinuot ko yung jogging pants at t-shirt mo ". taray ko sakanya

Ganoon na ba talaga ang galit at poot na nararamdaman niya sa'kin? A- akala ko'y unti unti na iyong nabubura. Lalo pa't kagabi ay may pinagsaluhan kami. Nanlumo ako,alam kong parusa lamang iyon. Walang ibig sabihin ang nangyari kagabi. WALA. "Clean that mess and leave!". Bahagya pa akong napalundag ng muli itong sumigaw. Dali dali kong pinulot ang mga bubog na nagmula sa basag na platito at baso. Kumuha na rin ako ng basahan upang malinis at tuyuin ang basang sahig na galing sa nagapong tsaa.

"Can you just stop flirting at me? Hindi ka funny." "Sigurado kang hindi ka natutuwa?" Awtomatikong tumaas ang kilay ko nang magsalita siya ng Tagalog. He's still sounds awkward speaking it but he improved. "Hindi," sagot ko. He let out a soft chuckle. "Suit yourself, sweetheart."

“Tagalog.” “Tagalog na kanta… medyo mahirap hulaan, boss. Pakantahin ko na lang sila nang kung ano ang kinakanta nila kanina. Tagalog din ‘yon.” “Ano bang kinakanta nila kanina?” “Hindi ko rin alam, boss. Basta may…” tumigil ito sabay buwelo para kumanta. “Ibon mang may layang lumipad…. Kulungin mo ay umiiyak… bayan pa kayang sad—”

"Kaya pa ba ng pride at puso mo?" "Asshole!" Angil ni Lily sa binata at sinamaan ito ng tingin. "Thank you, bitch!" Ganti ni Dante saka patulak nang pinapasok sa silid si Lily. "Maligo ka na at nag aalingasaw na ang kalandian mo." Pagkasabi niyon at isinara na niya ang pinto.

Isa-isa kong nilagyan ng iba’t ibang tags ang mga sundalo depende sa pinsala na natamo nila—red tag para sa mga taong may malubhang kalagayan at kailangan ng agarang lunas at atensyon ng doctor; yellow tag para sa mga taong kailangan obserbahan at second priority sa pagbibigyan ng lunas; green tags para sa maaaring makapaghintay at wala sa bingit ng kapahamakan at black tags para sa mga malabo ng maisalba at mababa ang tyansa na mabuhay. Inuna ko muna ang mga may mga malulubhang pinsala at binigyan muna ito ng mga paunang lunas. Tumawag ako ng dalawang sundalo para ihanda ang pagsasagawaan ng operasyon. “Ihanda niyo rin ang kakailanganin kong mga gamit para sa mga ooperahan,” utos ko. Ngunit

Kakarating ko lang pinapatawa na kaagad ako ng mga anak ko. "You three wrong. Favorite in Tagalog is paborito. Say pa-bo-ri-to..." Pagtatama ni Yukizia. "Pabyurito!" "Pabrito!" "Potato!" Sabay-sabay nilang sabi Fuck! Hahaha! Now I know, bulol nga naman. "Ang sakit niyo sa ulo, isa ka pa tawa-tawa ka diyan imbis na tuturuan!" Inirapan ako ni Yukizia. "Hahaha sorry Missis ko. I'm just having fun with my sons. They're so cute talking tagalog." Kinindatan ko siya at binigyan ko ng tig-iisang fries ang nga anak ko habang umiinom sila ng gatas.

Kabanata Apatnapu't Anim "Ate." Tinawag ako ni Calen. Humarap ako sa mga kapatid ko habang pinupunasan ang luha ko. Binuksan ko ang mga braso ko para sa kanila. They all went around my bed to hug me. "Masayang-masaya ako na nandito kayong lahat." Bulong ko sabay yakap sa kanila. "Congrats Ate." Sabi ni Calen.

) "Alam nyo po ba kung san nakatira si Aleng Paty po?" "Unsa?" (Ano?) "Taga manila ka dong? Di ko kabalo masyado og tagalog man." (Taga manila ka ba? Hindi ako masyado marunong ng tagalog) Ayy oo nga pala nakalimutan ko saglit na dapat mag bisaya ako. Napakamot nalang ako sa ulo. "Salamat nalang. Sige mo una nako te." (Sige salamat nalang, mauna na ako)