Were Done In Tagalog Novels & Stories

Naiwang nakatutulala siya pilit na pinapakalma ang kaniyang nag-aalburotong puso habang hinahawakan ang kaniyang labi. "Let's eat," aya ni Matthew habang inilalahad ang kaniyang kamay. “Nagluto si Aling Maria ng hapunan sa dining area." Bahagyang nanginginig pa ang mga kamay ni Adeline nang tanggapin niya ang kamay ng doktor. Pagkarating nila sa malawak na kainan ng bahay-bakasyunan, salubong sa kanila ang amoy ng mainit na pinikpikan na may etag—isang tradisyunal na sabaw mula sa Mountain Province na may pinausukang karne—at mga sariwang ginisang gulay na bagong pitas sa bakuran.

Bakit ba niya kailangang danasin ang bagay na iyon? “Huwag sir, nagmamakaawa ako sa inyo, kahit anong iutos niyo sakin ay gagawin ko. Huwag lang, huwag lang makulong ang tatay ko…” nangingilid ang luha niiyang sabi rito, kulang na nga lang ay lumuhod na siya rito. “Oh talaga?” umikot ito sa harap niya. Hindi niya nakita ang mukha nito kundi ang mga mata lang nito ang nakita niya. Isang tango ang naging sagot niya. “Pwes gusto kong maghubad ka…”

mahinang ungol ko “Hindi ba... Ito ang nais mong mangyari? Nuon pa man nahahalata ko na ito ang gusto mo. Ngayon, marry me at sisiguruhin kong... Ang nais mo makukuha mo, at ako makukuha ko ang gusto ko."

“I love you too, Jaycee. Ikaw lang ang lalaking mamahalin nang buong puso.” Matapos ang pagpapalitan naming ng mga matatamis na salita ay muli naming inangkin ang labi ng isa’t isa nang buong ingat. Nang gabing iyon ay nalunod kami sa init ng aming pagmamahalan—ang malalaswang tunog na gawa ng pag-iisa ng aming mga katawan at ang mga ungol ang siyang bumalot sa maliit na k’wartong iyon at nagpatuloy kami sa aming mainit na pag-iisa hanggang sa maubusan kami ng lakas.

Ashley Tulog pa si Gem nang umalis ako sa bahay. Naging maayos ang pakiramdam ko sa buong magdamag at nagawa ko ding tapusin ang iniuwing trabaho nang nakaraang gabi. Sinigang lang pala ang makapagpapagaan ng pakiramdam ko, sana ay naisipan kong magluto niyon. But I doubted if I could cook. Kung hindi dahil kay Gem, baka maski hapunan ay hindi ako nakakain. Talagang wala akong lakas at maging ang pagpunta sa banyo ay effort pa.

Tumango ito at mukhang walang problema sa aking ginawa. "Sa-salamat nga pala para doon. Pasensiya na rin at wala man lang akong maibigay. Medyo marami rin akong tinatahi nitong mga nakaraang araw kaya nawala sa isipan ko ang tungkol sa monthsary natin. Ang dami ko kasing natingga na order noong umalis tayo kaya nagpang-abot na sa mga bago." Sana naman ay ayos lang sa kanya iyon.

Chapter 48 Jenivah's POV Mabuti na lang at andito ako sa Batangas, hindi masyadong traffic. Mama gave me the adress, malapit lang naman pala dahil sa Anilao lang yun. Andun kasi si Tata Dodong. I smiled when I realized I was close to Anilao. I could already see the beautiful trees as I got closer and closer. I winced when the car I was using suddenly went crazy.

You can speak Korean? “Jom.” A little bit. “Ah, teka! Saglit! Balik tayo sa tanong mo. Anong sinabi mo? Kung retokado ako? Ako?” “Tanong lang naman—” Natigil ako nang bigla niyang hawakan ang parehas kong kamay at ilagay iyon sa magkabilang pisngi niya.

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

Nag-iwas siya ng tingin. "What did you do to me?" inis na wika ni Diane. Ngumiti siya ng may paumanhin. "Sorry about that. Anyway, since you already know my secret and I know yours, how about a deal? Kung sasabihin mo sa iba ang sekreto ko, sasabihin ko rin sa iba ang sa iyo. Siyempre, wala naman akong balak magsinungaling at i-deny lahat ng nalaman mo. Pero ikaw ba, kaya mo bang malaman ng lahat na hindi na kayo mayaman?"