Exist In Tagalog 소설 & 이야기

Aloha Kinabukasan ay nakita ko si tatay na pumasok sa loob NG opisina niya. Tay... tawag ko Kay tatay. Anong ginagawa rito Aloha...?tanong ni tatay Napag-isipan niyo na ba Ang sinabi ko sa Inyo? Saad ko Kay tatay. Tungkol saan? tanong pa ni tatay Sa kompanya Saad ko dito...

Di man siya tanda ng utak ko, kilala siya ng puso ko. " M-mama..." Tawag ko pa dito na sa hindi Malamang dahilan ay napakasarap bigkasin. Naramdaman ko ang pagtigil nito saglit saka malakas na humagulgol. Naalarma naman ako sa ginawi nito, " May problema ba, Mama?"

May pangungutya nitong saad sa dalaga, “come inside, unless may iba ka pang paraan para iligtas ang isang bagay na gustong-gusto mon a makuha.” Naikuyom ni Danica ang mga palad, hindi niya akalain na darating ang pagkakataon na muli niyang makikita ang lalake. Maraming beses niyang inisip ang mga pwedeng mangyari at ang mga salitang una niyang sasabihin pag nangyari ang ganoong pagkakataon.

galit kong utos. "Adik ka? Sa tingin mo kaya ko? At puwede ba tawagin mo akong Timothy." "Ha?!" "Ano? I'm just discovering some part of your mind, at sa unconscious mind mo gusto mo akong tawagin sa first name ko. It's in your mind, don't be annoyed, it's just a dream remember?" Laglag ang panga ko sa sinabi niya. Lord bakit ba siya nag-exist sa mundong to?! Pati ba naman character sa panaginip ko inaanalyze ang nasa isip ko. Baliw na talaga ako.

magalang kong palusot Bigla niya akong tinitigan at parang tumayo lahat ng balhibo ko sa titig na iyon. Tsaka ko napag tanto na ang tahimik at ang dilim na pala ang paligid at walang ibang tao kundi ako at itong matandang lalaki. " Then, may I excuse myself? His Highness must be looking for me--" "That should be my daughter's place, Your Highness." bigla nitong saad at tumawa. Bigla naman akong naka-ramdam ng takot dahil sa sinabi niya.

“Lilith.” Doon ko narealize na ang tinitignan niya pala sa aking dibdib ay ang aking name tag! Halos palamunan ako ng hiya dahil sa naisip. Tumango na lamang ako at nagpaalam na agad. That bastard! Narurumihan na ang isip ko dahil sa nagyari kagabi.

sabi ni Senyor na nanggagalaiti sa galit. I am 16 year old, Grade 11 in High School when i experienced that i need to work with my mother since my father left us we flied here in Cebu and start a new life, just me and my mother. Ngayon nakakulong ang aking ina ay wala akong ibang ginawa sa gabi kung hindi umiyak at hindi na makapasok sa eskwelahan dahil nagkalat na ang pangyayaring iyon since De Marquez is famous here in Cebu. Araw-araw ay napunta ako sa mansiyon ng De Marquez dahil sila lang ang may kapangyarihan para pakawalan ang aking ina sa kulungan

Hindi ko kayang mahalin ka,' she told him through a letter she left through Kellen. "D*mn it!" He cursed. Si Rain na naman? That person didn't even exist! Pinaglalaruan siya ni Hope. Rain didn't die dahil walang Rain in the first place. Patunay doon ang magkaibang sagot nina Myca at Hope kung paano ito namatay.

tanong nito. Hindi ako makaimik. Walang lumalabas na boses sa aking bunganga na para bang may nakabara dito. Hindi ko alam kung hanggang saan pero sana hindi na magtagal dahil ang puso ko pagod na pagod ng masaktan.

Isa, dalawa, hanggang sa tuluyan na akong napahagulgol. “Anong… anong pinasok ko?” mahina kong bulong sa dilim, halos hindi ko na marinig ang sarili kong tinig. “Bakit dito pa… sa lalaking ‘yon? Sa taong walang puso… sa halimaw…”