Ashita No Joe Novels & Stories

Sabay pasok ni Ashly sa kotse. Tinawanan lang s’ya ni Joe ng nakakapang insulto bago pumasok sa loob ng sasakyan. Pumasok na rin si Tristan sa kotse, habang si Lance ay naiwan. Nainis si Lance sa sarili habang tinitignan ang palayong kotse. Tumatak sa isipan ng binata ang sinabi ni Ashly sa kan'ya kanina. Tama s'ya, wala s'yang kwenta at isa s'yang duwag. Nais n'yang saktan ang sarili dahil sa wala itong nagawa sa nangyari. Pero ipinangako n’ya pa rin, na ito na ang huling beses na mangyayari iyon kila Ashly dahil sisiguraduhin n'yang magtatagumpay ang matagal na n'yang pinaplano habang dinudurog sa mga kamay nito ang hayop na si Steve. >>>>>>

Sambit sa akin ni Nile at humiwalay na sa mahigpit na pagkakayakap sa akin. "Tsk! Hindi hamak na mas malaki ang katawan mo, dude." Tugon ko naman at mahinang sinuntok ang balikat nito. "Oh my god! I miss you so fvcking much, Ashton." Sigaw ni Joe dahilan para mapatingin ako sa aking likuran at nakita kong lumabas na pala ng sasakyan si Nick. Tumakbo si Joe patungo kay Nick at niyakap ito, habang si Nick naman ay natigilan sa pagtawag sa kanya ni Joe gamit ang pangalan ng kanyang kakambal, tumingin ito sa akin at tinaasan ako ng kilay.

Dahil kung noong unang beses na nagpunta roon si Joe ay nagalit si Simone, ano pa ngayon. Tila naging pipe ang mga tao sa paligid nila nang si Jonathan na ang tumikhim at lumapit sa kaniya habang hawak ang isang folder. Lahat ay nakikinig at naghihintay sa sasabihin nito. Si Simone ay diretso lang na nakatingin kay Joe. Kagaya ng una at huli nilang pagkikita, his eyes are lifeless, no emotion can read though his eyes. Kung hindi pa gumagalaw ang labi at kilay o ang mukha nito ay para na itong poker face all the time, which is not because he knows how to show up or look at everybody in polite way.

Napatingin ako sa isa pang envelope kung nasaan ang info ni Ashish, hindi ko alam pero bigla akong kinabahan, bumilis ang tibok na puso ko na para akong inatake sa puso sa sobrang bilis halos ito na lang ang naririnig ko maliban sa aking malalim na paghinga. Nilabas ko na 'yon sa envelope at una kong nakita ang kanyang picture, para bang huminto ang mundo ko ng makita ang pagmumukha niya. Una kong napansin ang kanyang dark gray na mata, mana siya kay tito mas dumagdag pa sa ganda ng kanyang mata ang straight at makapal ang kilay. His has this seducing jawline and his Roman nose is attractive and his thin red lips is perfect smirked.

sambit ni Joe habang hindi inaalis ang tingin ky Abby. Ang kinaiinisan pa nya ay parang kinikilig naman ang nobya nya sa pang bobola ng Aussie na to. Kung hindi lang sila nasa Austrialia ay baka naupakan na nya ito. Pinigilan nya lang ang sarili dahil baka hindi sila makalabas ng bansa. "Hi Miss Abby..." sambit ni Joe sabay abot sa kamay ni Abby. Inabot naman iyon ni Abby pero imbes na kamayan ito ay hinalikan nito ang kamay ng nobya nya. lalong nag init ang ulo nya.

⠀⠀⣠⣤⣤⣄⣀⣾⣿⠟⠛⠻⢿⣷⠀ ⢰⣿⡿⠛⠙⠻⣿⣿⠁⠀⠀⠀⣶⢿⡇ ⢿⣿⣇⠀⠀⠀⠈⠏ BLACK _ JAYPEI ⠀⠻⣿⣷⣦⣤⣀⠀⠀⠀⠀⣾⡿⠃⠀ ⠀⠀⠀⠀⠉⠉⠻⣿⣄⣴⣿⠟⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⣿⡿⠟⠁

Masaya naman sya na makitang muli ang kanilang ama pero hindi nya mapigilan na sumbatan ito dahil sa kalagayan ngayon ng kanilang ina. Hindi naman nakaimik si Joey dahil sa sinabi ni Ashley at hindi na rin nya napigilan pa ang pag agos ng kanyang luha habang titig na titig sya kay Nelia na umiiyak na rin habang nakahiga.

sabi ni Caroline, hinila si Joe. “Hindi tayo makikitang kasama niya, at wala tayong magagawa para tulungan siya. Siya ay nag-iisa.""Ikaw ba si Alex Ambrose?" isang boses ang naputol.Napalingon si Alex nang makita ang isang grupo ng mga lalaki na papalapit, sa pangunguna ng isang lalaking may buzz cut na nakasuot ng military boots. Sumunod si Ash Thornton sa kanya, ngumisi kay Alex.Tumigas ang ekspresyon ni Alex habang nakatingin kay Ash, alam niyang magdudulot ito ng gulo, lalo na't parang isinama niya ang kanyang pamilya. Syempre, kilalang kilala si Ash sa loob ng martial arts, kaya dapat dito si Alex. loser,” tawag ni Ash, na nakapikit papalapit kay Alex.

Kung paano siya naging mabait kagabi, at kung paano siya naging malamig ngayong araw. Hanggang ngayon, hindi ko pa rin malaman kung bakit siya nagkaganun. "Alam mo, Ash, bwisit talaga ’yang boss natin. Akala mo kung sinong guwapo, mukha naman siyang... sige na nga, guwapo siya, pero pangit ng ugali!" natatawang sabi ni Jo, medyo tinatamaan na rin. "Huwag mo na siyang isipin! Sayaw na lang tayo!"

The other wore a stark-white robes and a horrific mask in the visage of the hellish Shinigami—the soul consuming death demon in Japanese mythology. “What the fuck? Who are these people?” Leopold asking Jonas when they got up the stage. “I have no idea,” Jonas shortly replied, fixing his gaze with the two uninvited guests. “Got any weapon? Guns? Blades?” Atlas inquired. “Negative,” Julie replied. Atlas took a deep breath. “A fist fight it is.” Leopold turned to Jonas. “Take Asahi away from here and keep him safe. Hiroshi won’t be pleased if we let his baby brother die in this shit hole.”