Novel & Cerita Awoken

Dahan dahan akong bumangon saka kinusot kusot pa ang aking mga mata hanggang sa tuluyan ko itong iminulat. "You're awake now culprit!" Isang matigas at baritonong boses na napakapamilyar sa aking pandinig ang agad na umagaw sa buo kong atensyon kaya awang ang aking mga labi nang lingunin ang pinanggagalingan ng boses.

(Amelie’s POV) Maaga pa pero malambing ang liwanag na gumigising sa akin, dahan-dahang sumasayaw sa aking puting kumot, para bang nag-aanyaya na bumangon ako at huminga nang panibago. Kadalasan, paggising ko, kabog ng dibdib ang sumasalubong, mga deadlines, mga tawag, mga e-mail na kailangan kong habulin bago pa man ako makalunok ng unang kape. Pero ngayong umaga… kakaiba.

Parang isang gyera ang pinagdaan ng kwartong ito at ako ang pinaka matinding biktima. Isang biktima na habang buhay nang mararanasan ang bangungot ng mala impyernong buhay ko. “Phoenix! Phoenix!” Nakaramdam ako ng hilo matapos yugyugin ng kung sino mang h*******k na to ang aking katawan. Damn this old dude. Hindi lang boses niya ang nakakairita, pati buong pagkatao niya. “Hey! Wake up! Ano ka ba? I’ve been waking you up for almost two hours now. Hindi ka pa rin ba babangon?” galit na sambit ni Emman habang pilit na hinihila ang kwelyo ng damit ko.

paos na tawag ni Killian, bakas ang antok sa boses. Hindi siya nagsalita. Mabilis siyang lumayo, tumalikod, at nagkunwaring kakagising lang. Nag-inat pa siya kunwari, sabay yawn, kahit hindi naman siya inaantok. “Oh. You're awake,” sabi niya, pilit na kalmado ang tono. “Yeah,” sagot ni Killian, naupo at kinusot ang mga mata. “Ang aga mong magising. Akala ko…”

Araw ng lunes , unang araw ng buwan ng Mayo kaya kailangan kong maaga gumising kasi ang dami kong aasikasohing papelis . Ngunit ang plinano kong paggising ng maaga taliwas sa nangyari , naggising nalang ako na nagbubukang liwayway na ang araw at magaalas syete na ng umaga kaya naman no more relapse moment sa kama , transform agad bilang flash the second . Kahit hindi pa nakakaalmusal , ni pagsuklay sa basa kong buhok hindi kona nagawa .

Code 3825. My world stopped spinning. Did he... just give me his penthouse's code? He wants me to invade his personal space? Now! Is this what they call a miracle? Because it feels surreal and unbelievable. It's like I'm torn between believing that I'm just asleep and probably dreaming or indeed I am awake but still... daydreaming.