Awaken Kdrama Novels & Stories

Lucas stiffens. I remain silent—not because I fear, but because this matches none of my projected outcomes. > “Your empathy,” the watcher continues, “your obsession with the girl… all errors.” “But necessary.” Lucas’s eyes narrow. “Necessary for what?” The watcher smiles. “For her awakening.” RHEA’S POV Awakening. The word slams into me with cold force. “No.” I shake my head. “No—no—hindi ako kung ano man ‘yan! I’m just a person! I’m just—”

Ito ang naging pundasyon ng kanilang bagong buhay. Ang kanilang honeymoon ay hindi sa isang pribadong isla, kundi sa Apexia. Pinili nilang harapin ang pinakamalaking hamon nang magkasama. Ang kanilang pagdating sa Lungsod ng Salamin ay sinalubong ng isang lipunang nasa bingit ng digmaang sibil. Ang mga "Awakened," na yumayakap sa kanilang bagong-tuklas na emosyon, ay madalas na nagkakaroon ng marahas na alitan sa mga "Purists," isang paksyon na naniniwala na ang emosyon ay isang sakit at nais bumalik sa kontroladong kapayapaan ng nakaraan.

Hindi maiwasan ni Hyeo-ri or Park So-hee ang humanga sa ipinamalas na galing ni Gwon Dae-hyun sa taekwando. Pati na rin ang baklang si Namhyun ay panay ang palakpak habang pinagmamasdan ang bawat paggalaw ng lalaki. Halos lumuwa na nga ang mga mata nito sa kakatitig sa gwapo at matipunong katawan ni Gwon Dae-hyun lalo na't basang-basa ito ng pawis at bumabakat sa dibdib nito ang taekwando outfit. Namhyun stared at his muscular biceps, hanggang sa dumako ang mga mata nito sa ibabang bahagi ng katawan ng lalaki. Bigla siyang napailing sa mga ikinilos ng kaibigan kaya hindi niya napigilang kurutin ito sa tagiliran.

“Wake up, Fevianna.” Ni hindi ko mabakasan ang ka-sweetan nito at para bang ginigising niya lang ang isang katulong! Hindi pa rin ako dumidilat hanggang sa narinig ko na lang ang pagbuntong-hininga niya. “Indeed, mas mahirap ngang gisingin ang taong gising.” I mentally swallowed the lump of my throat. There’s still bitterness on his voice. “I know you are awake. There’s no point in pretending.”

Ito na talaga, wala nang atrasan to. Makalipas ang ilang minuto ay bumukas ang pinto ng kanilang kwarto. Pumasok si Adrian habang inaayos ang cufflinks nito. Mukhang pagod pa ito ngunit hindi na siya naaawa. Hindi na katulad noon. Nilingon siya nito. Bahagyang nagulat nang makitang gising pa siya. "You're awake." Napangiti si Sophia ngunit walang init ang ngiting iyon.

Tahimik pa ang buong bahay — walang tunog Kundi ang wall clock sa sala. Madalas si Ayah ang unang bumabangon. Siya ang may alam sa tamang timpla ng kape, sa tamang luto ng itlog, sa tamang kilos ng umaga. Pero ngayon, ako lang. I lay there for a minute, staring at the ceiling. For some reason, I didn’t want to wake her. Maybe because every time I tried to fix something, it just got worse. Bumangon ako, nagpunta sa kusina. Pagbukas ko ng ref, halos wala akong alam kung ano ang pwedeng kainin. Eggs. Hotdogs. Onions ang bumungad sa mata ko.

“Ever wondered bakit ka nagising exactly one year before everything burned?” Aurora felt her breath break. No. No. It can’t be. Lilith whispered: “You didn’t escape the project. You triggered it.” ⸻ The Awakening Begins A sudden piercing sound blasted the hallway — BEEEEEP! alarms, lights flashing red. The laser dots vanished. Aurora turned sharply. It wasn’t Lilith who triggered the alarm. It was someone else. Footsteps thundered. “AURORA!” Xavier. He came — he followed her,

A DAY IN SEOUL Mari was awakened by a gentle tap on her cheek. Dahan dahan siyang nagmulat at sumalubong ang isang pares ng mga matang nakadungaw sa kanya—mga matang kay sarap na pagmasdan buong buhay niya kung maaari lang. "Wake up Mari…"

wika ng staff bago sila tuluyang umalis. Pag-alis nila, umupo kami ni Ravi sa lamesa, at ilang segundo kaming natahimik habang pinagmamasdan ang buong spread. Para kaming nasa isang Korean drama scene, yung tipong bida at leading man ay naghahati ng luxurious breakfast sa isang malaki at magarang suite. “Ano, na-picture-an mo na ba? Guguluhin ko na ‘yan, nagugutom na ako?” tanong ni Ravi.

Isang pangalan na hindi kailanman tumunog na kanya, ngunit ngayon ay diretsong tumama sa dibdib ni Elena. Dahan-dahang lumapit ang mag-asawa. Ang babae ang unang umupo sa tabi ng kama. Nanginginig ang kamay nito habang dahan-dahang hinawakan ang kamay ni Amara parang baka kapag hinigpitan niya ang hawak, maglaho ito. “You’re awake,” bulong nito. “You’re really awake…”