Awoken Novelas e Histórias

Hindi sapat ang pagwasak ng mga gamit. Because deep inside me, may kumukulo. Something darker. Something na matagal nang nakatago pero ngayon, unti-unting nabubuhay. Hindi ko alam kung ilang minuto akong nakatulala, pero nang buksan ko ulit ang phone ko, mas marami pang notifications ang pumasok. “REVEKAH TAKES OVER MONOCHROME RUNWAY.” “THE MODEL WHO TURNED A BROKEN DRESS INTO ART.”

CHAPTER 82– Ang unang sinag ng araw ay marahang gumagapang sa makapal na kurtina, sinisikap pasukin ang silid. Malambot ang kulay kahel na liwanag, parang marahang pagpapaalala na isang bagong araw na naman ang sumisimula. Luna slowly blinked awake, eyes adjusting sa mapusyaw na glow. Tahimik ang paligid—walang busina ng sasakyan, walang mga paparazzi, walang ingay ng siyudad. Tanging banayad na tunog ng alon ang pumapasok mula sa malayo.

Sino ba naman ang ayaw ng drama. Ang hindi alam nila Rina ay pinagpyepyestahan na ng iba ang buhay nila habang sila ay busy sa paglibang kay Anuj na kakagising lang di pa nga sila nakakalayo sa ospital. ••• "Ma! Mam... mam" "Shh, Mama is still sleeping" Nagising siya dahil sa ingay na yun. Agad na bumungad sa kanya ang nakasimangot na mukha ni Tanuj at nakikipagsukan ito ng tingin sa ama.

Keziah Arwen Nagising ako sa tunog ng alarm. Agad naman akong bumangon at nilingon si Noah na natutulog sa sofa. Tumayo ako at binitbit ang phone ko na tumutunog pa rin dahil sa alarm. Itinapat ko ang phone ko sa tenga niya. Ni hindi nga siya gumalaw at hindi kumibo sa tunog ng cellphone ko. "Noah Oliver, wake up. Uuwi pa tayo sa bahay," Saad ko sa kanya at mahina siyang tinapik. "Noah, gising na. May pasok pa." Panggi-gising ko sa kanya.

Kinabukasan nagising si Haven, sa tunog ng alarm clock sa bedside table. Nag-unat muna siya bago kinuha iyon at pinatay. Bumalikwas siya at umupo na muna siya sa gilid ng kama. Alas sais siyang nagigising upang ipagluto ang asawa ng almusal nito. Alas otso kasi itong pumapasok ng opisina. She wakes up every morning cook her husband breakfast.

SA KABILANG BANDA naman ay naging maganda ang buhay ng batang babae na inampon ni Donna. Masiglang itong gumising at masayang umaga na naman ang bumungad dito. Napainat ito nang katawan at napatingin sa orasan. 10:15 a.m 'Seriously? Ang aga ko ata today' sambit niya sa sarili at natawa sa sariling naisip at agad na pumunta sa banyo at nag-asikaso ng sarili.

Allison POV Matapos ang isang oras ay nagpaalam na rin naman sina Cassamdra kaya naiwan ako ritong mag-isa. Hinintay ko munang dumating ang alas kuwatro bago umuwi sa condo ko. Dumaan pa ako saglit sa isang bar at bumili ng maraming alcoholic drinks. Nakasabay ko si Russel sa elevator, mukhang pauwi na rin. Dinaanan ko lang siya ng tingin na ikinangiti niya.

Before I could spiral, the door opened. Slowly. Calmly. Like doom itself. Harwinn Damonier stepped inside, holding a mug of coffee, expression flat as a wall. “You’re awake.” I stared at him. He stared back. “You’re awake.” I swallowed. “Sir… paano ako… napunta… dito?” He didn’t blink. “You were unconscious.” “ASLEEP PO. ASLEEP. Hindi unconscious,” I corrected, clutching my blanket like a shield. “Same thing,” he said. “Point is, you weren’t functional.”

Dahan dahan akong bumangon saka kinusot kusot pa ang aking mga mata hanggang sa tuluyan ko itong iminulat. "You're awake now culprit!" Isang matigas at baritonong boses na napakapamilyar sa aking pandinig ang agad na umagaw sa buo kong atensyon kaya awang ang aking mga labi nang lingunin ang pinanggagalingan ng boses.

paos na tawag ni Killian, bakas ang antok sa boses. Hindi siya nagsalita. Mabilis siyang lumayo, tumalikod, at nagkunwaring kakagising lang. Nag-inat pa siya kunwari, sabay yawn, kahit hindi naman siya inaantok. “Oh. You're awake,” sabi niya, pilit na kalmado ang tono. “Yeah,” sagot ni Killian, naupo at kinusot ang mga mata. “Ang aga mong magising. Akala ko…”