Novel & Cerita Awoken

Pagkatapos isara ang computer, pumasok si Mauren sa banyo upang mag-alis ng pampaganda at maligo. Pagsapit ng alas-singko ng umaga, saka pa lang siya natapos. Bago patayin ang ilaw, itinakda ni Mauren ang alarm sa alas-otso ng umaga. Kinabukasan, nang magising siya sa tunog ng alarm, ramdam niyang pagod na pagod ang buong katawan. Mabigat ang pakiramdam, pero hindi siya nag-aksaya ng oras, agad siyang bumangon at pumasok sa banyo upang maghilamos at mag-ayos ng sarili.

Nakaturo ang palad ng binata sa pamangkin na talaga namang nagising na. Wala ng sinayang na oras si Shainar Joy. Agad niyang nilapitan ang anak na iginagala ang paningin. She check all his vital signs and make it sure that he is totally awaken from sleeping of more than one year. And thanks God that he is really awaken.

I woke up feeling weak and drowsy. Kumunot ang aking noo, maliwanag na ilaw sa itaas ang sumalubong kaya muling napapikit. Bahagya kong ginalaw ang aking mga kamay at paa. Kasunod ang buong katawan. "You are finally awake," a voice, so quiet and cold had my eyes opening wide. Nanghihina akong bumangon. Unang namataan ang taong hindi ko inaasahang muling makikita. I thought he was killed too.

kababaehan. Sa bawat araw ay aalis si Dan bago pa man sumikat ang araw. Sa bawat pagbangon niya ay magigising ang diwa ko, at sa bawat paghiga nang dumating ay tumatambol ang puso ko. Hindi ko sigurado kung para saan ang pagkabog ng dibdib ko. Ngunit kasabay niyon ang kirot na hindi ko lubosang maunawaan. Pinipigilan ko ang sariling simhotin siya. Para ano pa?

At sa unang beses pagkatapos ng mahabang panahon, hindi na ako natakot sa kung ano mang mawawala. Kinabukasan, maaga akong nagising kahit kulang sa tulog. Ang unang liwanag ng umaga, pilit sumisingit sa pagitan ng mga kurtina. Tahimik pa rin sa bahay, maliban sa mahina kong paghinga at sa tunog ng kape habang pinupuno ko ang tasa. Ganito palagi tuwing umaga — ako lang, walang boses kundi ‘yung ingay sa loob ng isip ko.

Alina Napamulat ako ng mata ng biglang magvibrate and alarm ko sa side table, napatingin ako at almost 7:30 am na pala ng umaga. Naupo ako at nag-unat ng katawan, medyo mabigat ang pakiramdam ko parang daig ko pa na nag gym magdamag. “Dahil ba ‘to sa ininom ko na gamot?” tanong ko sa kinuha ng bote.

Kinabukasan ng umaga ay isang tawag ang tinanggap ng bagong gising na si Erica, na maghahanda na nga lang sana upang pumasok ng opisina. Si Teresa Concepcion ang nasa kabilang linya. "Good morning Madam," aniyang nakatawa. Kundi siya nagkakamali, alam niya na nakataas ang kilay ng nasa kabilang linya. Ngayon lang ulit niya tinawag sa ganong tawag si Teresa Concepcion.

Kung bakit ba naman kasi sa kakaiwas niya sa pamilyang Rivas ay mas lalo lang siya napapalapit. Nagising siya nang mas maaga kaysa sa alarm kinabukasan ng umaga, pero mabigat ang katawan niya na parang may buhol-buhol na humahawak sa dibdib. Mag-a-alas siyete pa lang pero gising na ang kambal. Naririnig niya ang mahihinang yabag ni Aurora na parang maliit na pusa, at ang ubo ni Argus na agad niyang pinag-alala. Ayaw niyang bumangon, kailangan niya. Nasanay na rin siyang hindi kayang maging mahina kapag kasama ang mga bata.

at napansin niyang bukas ang bintana ng kaniyang bahay, dahil marami ang wala pang ano mang mga gamit sa luob ng kaniyang bahay, tulad ng kurtina sa bintana, at naiwan niyang bukas ang bintana, na siyang naging dahilan ng kaniyang pagkakagising, isang sikat ng araw ang direktang tumama sa kaniyang mata kaya siya nagising, pag tingin ni Winston sa isang malaking orasan na naka dikit sa ding ding ng kaniyang bahay, "8am na pala, napa sobra ang aking pagkaka tulog" wika ni Winston na agad bumangon, dumaretso siya sa kusina para mag hilamos ng muka at napansin niya ang kaniyang sarili sa luob ng salamin, "Tutuo pa rin ba ito? hindi ba ako nanaginip man lang"

Hindi sapat ang pagwasak ng mga gamit. Because deep inside me, may kumukulo. Something darker. Something na matagal nang nakatago pero ngayon, unti-unting nabubuhay. Hindi ko alam kung ilang minuto akong nakatulala, pero nang buksan ko ulit ang phone ko, mas marami pang notifications ang pumasok. “REVEKAH TAKES OVER MONOCHROME RUNWAY.” “THE MODEL WHO TURNED A BROKEN DRESS INTO ART.”