Ready Or Not Novels & Stories

“Paano niyo po nalaman… na ready na kayo noon?” Nagkatinginan sina Cassandra at Nathaniel. Isang tanong na hindi basta-basta. Cassandra smiled first. “We didn’t.” “Never,” dagdag ni Nathaniel. “We were scared. A lot.” Nagulat ang kambal. “But we showed up,” sabi ni Cass. “Every day. Kahit pagod, kahit galit, kahit nasasaktan.” Nathaniel nodded. “And when you show up consistently… readiness follows.”

"Ayaw ko pa at hindi pa 'ko ready." Pagak siyang natawa. "Not ready? Malapit ng matanggal sa kalendaryo 'yang edad mo, kailangan mo ng maging handa. Besides, 'yong boyfriend mo ay tagapagmana ng isa sa pinakamalaking kompanya sa bansa. Naku, kung ako sa 'yo, magpapabuntis na kaagad ako at hindi ko na palalagpasin pa ang pagkakataon."

see yah! ***********

Nauna na ang kaniyang mga kasamahan kaninang alas singko at dahil ayaw niyang masesante, hinintay niya na lumabas ang dalawa ngunit wala na siyang mahintay. Walang sumasagot kaya binuksan niya na ito ngunit napaawang ang kaniyang bibig nang makita ang dalawa na naglalampungan sa ibabaw ng kaniyang lamesa. Umirap ito at iniwas ang tingin sa dalawa. "Mauuna na akong umuwi kung wala na po kayong ipag-uutos, Mr. Lewis. Pasensya na sa abala." Paalam at paumanhin ni Tatiana. "Maaari niyo nang ituloy ang naudlot niyong lampungan."

Nagising na lang siya na madilim sa buong kwarto niya, tumayo siya at binuksan ang ilaw. Sakto na may kumatok sa pinto kaya napatingin siya ro’n. “Sino ‘yan?” Ilang sandaling natahimik bago may nagsalita, ang mommy niya. “Pack your clothes, Kari.” “Why? For what?” “Just do what I told you.” She laughed sarcastically. “Are you finally sending me to rehab?” “Be ready at 8 o’clock.” Huli nitong sinabi bago niya narinig ang yabag nito palayo.

Tapos humiga ako sa kama at umiyak hanggang makatulog Kinabukasan, hindi ako pumasok. Hindi ako bumangon. Hindi ako kumain. Si Mama kumatok. Si Papa rin. Pero hindi ko sila pinagbuksan. Hindi pa ako ready magsalita. Hindi pa ako ready umamin na pinili ko na naman ang maling tao. Hindi pa ako ready sabihin na hindi ako okay

Maya na lang ako maliligo bago umalis para amoy fresh na fresh maya sa lakad namin. Nakaidlip din siguro ako ng mga kalahating oras. Sakto lang na makapag ready ako. Matapos kong makapag ayos ay nag text na ako kay Tamara. " Papunta na ako dyan sa inyo. Dapat ready kana ha." Text ko dito. "Opo kamahalan naka ready na ako. Ikaw na lang ang wala." Reply nya naman sa akin.

​DUMATING ang Miyerkules nang mas mabilis kaysa sa inaasahan ko. ​Kinabahan ako buong araw. Hindi dahil ayaw ko, kundi dahil masyado akong excited. Yung tipong nakakatakot dahil baka sobrang taas ng expectations ko at ma-disappoint lang ako sa reality. ​By 6:30 PM, ready na ako. Black jeans, soft pink blouse, at comfortable heels. Bahagyang nakakulot ang buhok ko, at ang makeup ko ay natural pero polished. Tiningnan ko ang sarili ko sa salamin. Okay. Presentable.

"Ang dami ko nang iniwasang tanong. Lahat ng hindi natin kayang sabihin ngayon, baka hindi na natin matanggap. Parang ang hirap magpanggap na okay lang. Saan ba tayo patungo, Jarred? Hindi ko rin alam." Napayuko si Jarred, tahimik na tumingin sa mga kamay niya. “Hindi ko alam... pero hindi ko rin kayang itulak ang lahat. Lahat ng bagay, nagmamadali. Hindi ko kayang makita si lola na malungkot, pero... I don't know if we’re ready for this.”

“Sandali.” Napahinto ako at saka humarap ako sa babaeng nagreklamo. “Ano po ‘yon?” “May nauna sa amin?” “Opo.” “Bakit siya may order na, kami wala pa?” “First come, first serve po—” “Alam ko ‘yon,” putol niya agad. “Hindi ka ba marunong makaintindi?” Huminga ako nang malalim. “Idadala na lang po namin kapag ready na.”