Bago Tribe Mga Nobela at Kwento

Bago ko pa maulit ang tanong kung bakit bigla akong inilipat dito at kung paano ako makakabalik sa dating kwarto, bumukas nang bahagya ang pinto. “Pasensya na kung natagalan ako,” humingi ng tawad si Rosie habang papasok na puno ng shopping bags na hirap na hirap niyang buhatin. Habang tinutulungan siya ni Mira, hindi ako mapakali sa kama. Noong huli kong natanggap ang mga shopping bag na iyon, halos ipagpalit na ako ni Knox sa kanyang ama. Ngayon, higit pa sa tatlo ang dala, at hindi ko alam kung ano ang aasahan. Ang mga lalaking katulad ni Knox ay hindi alam kung paano magmalasakit sa tao o sa kahit ano, kaya ano ba talaga ang ibig sabihin nito?

yang nasaktan, napahiya, ang sakit ng ginawa nito sa kanya. Gusto niyang gumanti, manakit, umusal ng sumpa. Pero nang itaboy ito ng sariling tribo matapos agawan ng trono, hindi niya ito natiis. Hindi niya ito pinabayaan. Kinupkop niya ito, ipinagpatayo ng sariling bahay sa paanan ng Badion, dinamayan sa tuwing nangungulila kay Kibaweg. Iyon ang ipinangalan nila sa bata sa tuwing nagkukwentuhan sila sa tabi ng lawa. Kibaweg. Kumusta na kaya si Kibaweg, siguro ay tumatakbo na si Kibaweg, sana ay hindi nagkakasakit si Kibaweg, kailan kaya nila makikita si Kibaweg. Tumanda silang si Kibaweg ang laging nasa isip. Hanggang sa magkasakit ito ay si Kibaweg pa rin ang bukamb ibig. Inihahabilin ni

Iraya-Mangyan are the tribe living in Baco. "Sige po, ma'am." "Narinig ko ang nangyari kahapon. Kumusta ka na nga pala?" tanong nito. "Okay lang po ako." Ngumiti siya ng matamis. "Buti na lang nailigtas ka ng isang cowboy. Nag-aalala kami rito." "Salamat po, ma'am. Gagawa po pala ako ng report ngayon tungkol sa pamilyang binisita ko kahapon doon sa bundok para mabigyan na po natin sila ng assistance."

Meron naman mga bus papunta rito kaso magpupunta pa ako sa Terminal at pagbaba ko sa Terminal sasakay pa ako ulit ng jeep at tryke bago marating sa Baranggay Patay na Lupa. Nahahati sa tatlo ang NGala. Hindi lang sa lugar kung ‘di pati ‘yong estado ng mga nakatira rito, lugar ng sakto sa buhay sa Bagong Bato o itong bungad, mayayaman sa NCCP na dating Gintong Bato, ‘yon ang nasa gitna at sa doon kami napadpad sa lugar ng mahihirap sa pinakadulo, sa Dulong Bato, halos malapit na kami sa dagat kaya maraming negro talaga roon. Meron din namang mga mayayaman talaga sa baranggay namin at sa iba pang parte ng Dulong Bato pero mas marami ang mga buraot na mahihirap.

BAGO sila umuwi sa condo na tinirhan nila dito sa Baguio ay dumaan sila sa night market. Inaliw nila ang kanilang mga sarili sa pamamasyal at pagbili ng mga mumurahing pagkain sa iilang mga vendor. "Uy, may isaw oh!" pagkakita ni Hailey ng isaw sa isang vendor ay hinatak niya si Troy patungo roon. Nagulat pa si Troy pero nagpadarang na lang. "Magkano po Kuya?"

My blood is still dripping down Baji's mouth. "I didn't create Tokugawa. Baji did. 'If one of us gets hurt, we will protect them. I want a gang, that's one for all... and all for one.' Yan ang motto ng gang." Salita ni Mikey habang tumutulo ang mga luha nito.

Ito ay dahil nasa estado siya ng kawalan ng malay, pumasok o lumabas man siya sa tribo. Ang kaligtasan ng tribo ay tila nakaukit sa isipan ng bawat miyembro ng tribo. Kahit kailan, hindi nila mailantad kahit isang bakas ng lokasyon ng tribo. Kaya, kahit na mahal ni Mahdi si Maggie, maingat at pribado niya itong tinanggalan ng malay nang umalis siya sa tribo kasama ito.

Dali-dali rin siyang naupo at sumilip sa may ibaba. Nakita niya sa ibaba ang mga miyembro ng kalaban nila sa SGT. Ang tawag sa grupo ng kalaban nila ay Blood Gang Thieves o BGT. Ang grupo nila ang pumapatay ng mga tao, wala silang pinipili kahit mapa-inosente man ang taong iyan o hindi. Kapag nakita mo silang may ginagawang krimen ay siguradong hindi ka na aabutan ng bukas. Walang puso ang mga miyembro ng kasapi ng BGT, at lahat sila ay mukhang adik kaya madali mo lang talagang malalaman na kasapi sila ng BGT dahil halos buong katawan nila ay tadtad ng mga tattoo. Ang grupo rin nila ang iniiwasan ng SGT dahil sa nangyaring away dati na hanggang ngayon ay hindi pa rin makalimutan ng mga miyem

Pinapapasok nila ako sa isang malaking banga na lagayan nila ng tubig, may anim na tahanan lang ang andoon, ngunit nasa singkwenta ang tantsa ko sa bilang nila at kapwa sila nagkakaisa para, tulungan akong makatago. "Wala me nakita diri, basig naa ra didto sa ubos ni-agi, (Wala ho kaming nakikitang napadaan dito, baka doon sa baba dumaan) ang sabi ng isang lalaking leader nila na unang sumalubong sa kanila. Ang mababang lugar ay siyang daanan ng tribo papuntang bayan.

Malakas ang pakiramdam kong may kakaiba kay Rebecca. Bakas ang pagkagulat sa mga mata ni Rebecca ngunit mabilis iyong napawi at napalitan ng confidence. "The Kai-La-An tribe of the Benguet mountains. What about it?" she replied. "Can we go there?" I directly asked her habang parang pelikulang naglalaro sa utak ko ang mga visions na nakita ko when we shook hands. I am bothered.