Bakit Galit Ka Novels & Stories

bwelta ko sa kanya. "Ganun? After what you've done to me iiwan mo ako sa ere?! why? bakit Charllote? bored ka lang ba sa buhay mo kaya ako napag diskitahan mo?" galit nitong sabi. Hindi ko siya magets. Hindi ba't ayaw naman talaga niya nito so why not.. He's free now..

wika nito na bakas ang hinanakit at pagkabigo sa mukha. Napasinghap ako, kahit nakakulong ay matayog padin manalita 'to. "Pumunta ako dito para sabihin sa'yo kung bakit mo hinayaan na kainin ka ng galit sa 'yong puso. Wala akong naging kasalanan sa 'yo kaya hindi kita dapat kawaan. Subalit galing sayong salita na wala kang pagsisi sayong ginawa hindi ko itatanong kung bakit? Huli na din kung pagsisihan mo ang lahat,"

Nakaramdam s'ya ng pagkahabag rito ng sabihin nito na hindi alam kung bakit galit na galit s'ya sa babae. Kahit s'ya ay wala ring makuhang sagot kung bakit galit s'ya kay K. "Kahit saan ka pala mapadpad ay hindi ka magugutom K," imbes na sagutin ang tanong nito ay iba ang lumabas sa kan'yang bibig. "What do you mean ?" nakakunot ang noo na tanong ni Kianna. "Kasi nasa ulo mo palagi ang pancit cantoon," malokong sagot n'ya rito.

Galit na galit na sunod sunod na tanong nito sa akin ngayon. Hindi naman halos ma process ng utak ko ang mga kinikilos nito ngayon. Grabi nakakatakot talaga siya na parang papatay na ito sa galit nito. Halos hindi din ako maka hinga sa higpit ng pag kakasakal nito. Kaya naman napahawak na lang ako sa kanyang kamay at pilit na inaalis yun. Paano ko naman kasi masasagot ang tanong nito kung ganito na wagas kung maka sakal siya. May balak ba siya na patayin na ako?

Bakit Bakit? iyan ang tanong ng mga tao kapag kaharap na nila ang pagsubok sa kanilang buhay. Napatanong sila, bakit? bakit nangyari ito sa akin? bakit sa akin? bakit hindi sa iba? bakit nga ba?

"Bakit hindi mo subukan?" Ibinahagi ni Subject Three iyon ang parehong walang muwang na pag-asa—na ang magandang itsura ay maaaring makapagpaayos ng mga bagay. Pero imbes na pasalamatan, sumimangot si Damion, "Bakit ka nakaayos? Sinusubukan na mangakit ng ibang lalaki, hindi ba? Kailangan ng anak natin ng pera para sa lahat at nandito ka sinasayang ito sa bagong damit? Hanggal ka!"

Ayoko naman mahalata niyang kinilig ako. "Okay. Hindi na muna kita lalapitan. Just sit there. You'll get tired of walking." Sambit niya. Tumigil kaagad ako at pinagmasdan kung hindi na nga ba siya lalapit. Hindi na nga pero hindi inaalis ang tingin sakin. "Ano pang dahilan kung bakit ka galit?" Tanong niya. Umupo ako medyo napagod. "Marami." Pabalang kong sagot.

Pakiramdam ko ay napakasama kong tao kahit pa mas malala ang sugat na natamo ko kaysa dito. "Bakit mo ba 'to ginagawa? Bakit galit na galit ka sa'kin? May nagawa ba akong mali? May nagawa ba akong hindi mo nagustuhan? Charity, bestfriend tayo diba? Bakit galit na galit ka sa'kin? I'm sorry kung nasaktan kita. I'm sorry! I'm really sorry." Umiiyak kong hingi ng tawad pero nanlisik lamang ang mata nito habang nakatingin sa akin senyales ng matinding galit.

Wala po sir I'm sorry ulit, sige po mauna na akong lalabas sumonod nalang po kayo kong nagugutom na po kayo. Bumaba nalang ako para kumain mahirap na baka mahalata pa niyang may tinatago ako sa kwarto ko. Pag-baba ko at nakita ko siya sa misa masama ang tingin sa'kin. Bakit ganyan ka makatingin? Bakit? Hindi kana ba pwedeng tingnan? So galit ka? Ako galit? Abnormal ka ba sir kita mo na ngang tumawa yong tao sasabihin mo galit ako!

"Bakit? Bakit hindi ka galit?" "Dahil masaya si Mithi. Kaya bakit ako magagalit e masaya ang anak ko sayo? At isa pa, nasa edad na ang anak ko para magdesisyon para sa sarili niya. Dahil pinili ka niya, kaya alam kong hindi mo siya tinakot na piliin ka." "Why are you like this?" pumiyok ang boses ni Kallahan. "Hindi ka pa rin nagbabago. Mabait ka pa rin. Akala ko, magagalit ka na kami ni Mithi ang nagkatuluyan."