Bakit Galit Ka Novels & Stories

Galit na wika nito sa kanya, kaya napakunot ang kanyang noo. “At bakit hindi? Nakalimutan mo bang opisina ko ‘to?” Wika niya, habang natigilan ito, at ilang sandal pa ay mabilis na umalis. “Sino ba ‘yon? Bakit parang galit siya?” Tanong ni Apple sa kanya, habang kumalong ito sa kanyang kandungan. Agad siyang natigilan habang hindi niya maintindihan ang kanyang sarili. Bigla nalang kasing nanigas ang buong katawan niya. habang nakatitig lang siya kay Apple.

Tipid na sagot nito. "Galit? Bakit? Saan ka galit? Kanino ka galit?" Tanong ko pero hindi na naman ito sumagot at sa labi ko lang nakatingin. "Pwede niyo naman na pag-usapan ng maayos 'yan e. Hindi sa lahat ng bagay nadadaan sa galit o init ng ulo. Tignan mo tuloy nangyari sayo." Panenermon ko ngunit nanatili itong tahimik at sa mukha ko nakatitig na para bang ikinakabisa bawat kanto ng mukha ko.

Mariin ang pagkakasabi niya at agad na akong linagpasan. Napapikit ako. Bakit ba siya galit? Anong ginagagalit niya? I want to know, because he is acting like a shìt right now! “Tinatanong kita kung anong problema mo! Hindi ba babalik ka ng Manila? Bakit hindi ka matutuloy? At saka ano ba! Hindi kita pinapakialaman kaya pwede bang huwag mo rin akong pakialaman? Bakit ka galit—”

"AALIS KA!!..BAKIT DAHIL GALIT KA HA!?..GALIT KA SA MGA SINABI KO SAYO" "GALIT DIN NAMAN AKO HA..PERO UMALIS BA AKO!??.....AKO NGA YUNG MAS NASASAKTAN SA ATING DALAWA .... PERO HINDI AKO UMALIS!!.. DAHIL HINDI KO KAYANG UMALIS!!" "ANG SAMA MO!!" I don't know what to do, Hindi ko alam kung bakit niya sinasabi sakin yan..Pero tinigilan ko ang pagtanong sa sarili at niyakap nalang siya..

Takte! "What did you call to me?" Galit na galit na tanong nito sakin. Umuusok na siguro ang ilong nito dahil sa sobrang galit na nararamdaman. "Psh. Stupid brat. Are you deaf?" Mas lalo itong nainis sakin.

seryosong tugon ko at napabuntong hininga ng malalim. Hindi ko alam kung kailan ko siya mapapatawad o kung mapapatawad ko pa ba siya. Sa lahat ng kasamaan na ginawa niya sa'kin, hindi sapat ang kapatawaran niya. Isa siya sa mga rason kung bakit nasira ako sa maraming tao at kahit na kailan hindi ko makakalimutan 'yon. "Pero may gusto akong itanong sa'yo. Bakit galit na galit ka sa'kin noon pa?"

Tumingin ako sa kaniya sandali at tumango. “You don’t look okay.” “Eh bakit ka pa nagtatanong kung hindi ka naman naniniwala?” He sighed and walk towards me. “Galit ka ba sa akin?” Obvious ba? Buti naman at naramdaman mo? That, I wish I could say. Pero hindi ko kaya iyon sabihin sa harapan niya. “Hindi ah. Bakit naman ako magagalit?” He shrugged. “Honestly, hindi ko alam. Kaya nagtatanong ako. Mukha kasing galit ka.”

Natigilan ako, mukhang galit nga ata dahil simangot pa rin siya. “Galit ka?” tanong ko. “Wala na rin akong karapatang magalit?” “Meron ba?” “Babe naman..” “Bakit ka ba nandito?” tanong ko. “Nakakasama ka ng loob, alam mo yon?” “Ano naman ang nakakasama ng loob don eh para nagtatanong lang ako?”

"Bakit ganyan ka makangiti? Something I said?" "Dude, you're just so weird. Kanina lang galit ka kay Elise kaya ka nagmumukmok. Ngayon, ganyan ka na. Is there something that I should know?" "Wala! Sige na, uwi ka na. Ligpitin ko lang 'tong kalat ko. Dami mong tanong."

galit na singhal ko sa kanya. Imbis na matinag ay walang gana lamang niya akong tinitigan. "Bakit ka ba nagagalit ng sobra? Edi ba ikaw naman ang may kasalanan kung bakit tayo umabot sa ganitong sitwasyon." "What?"