Bakit Gusto Mo Maging Nurse の小説・ストーリー

Cariña’s Point of View Pagkatapos ng flight namin ng dalawang mga kasama kong nurse na mapupunta din sa Moscow, idineretso na agad kami sa isa sa pinakakilalang Hospital sa Russia kung saan naghihintay ang mga pamilya ng aalagaan namin. Hindi kasi ako nakatapos sa pag-aaral ng buong nursing kaya nag-apply nalang ako ng pagiging caregiver para may maipon naman ako sa aking pag-aaral. Pero sa katunayan, may kaya ang aking pamilya. Ngunit dahil mismong pride ko bilang tao ay inapakan nila,ako na rin mismo ang nagkusang-loob na lumayo. Para naman hindi nakakahiya sa kanilang mga matataas na lawyers at doctors. Baka madumihan ko lang ang makinang nilang bahay kapag nandoon ako. Pero para saakin,

Kathnisse's POV Mula sa dressing room ay rinig ko ang malakas na tugtog ng musika, sabado na naman at pihadong marami na namang kustomer ngayong gabi rito sa club. Mahigpit kong hinawakan ang hindi kalakihang salamin at pinagmasdan ang mukha ko, hanggang kailan kaya ako magiging dancer at waitress sa club na ito? I was 18 years old when I started working here, kailangan kung kumayod para mabayaran ang lahat ng naiwang utang ng Tatay kong sugarol. Maagang namatay ang Nanay ko dahil sa sakit na cancer, ang Tatay ko naman ay hindi ko na mahagilap kong nasaan. Bali-balita dito sa amin ay pinatay na ito ng isang druglord dahil hindi raw nairemit ang pinagbentahan niyang drugs.

"Ano ka ba. Masaya na ako na magkasama tayo at nakaraos sa araw-araw. Basta huwag lang tayo magkasakit, okay na sa akin." Niyakap ko naman ito. "Salamat, mang." Minsan, kapag marami ang nagawang kakanin ni mamang, dinadala ko sa hospital at binibinta sa kapwa nurse ko. "Bakit palagi kaya pumupunta si Sir Rhenz dito?" aniya ng kasamahan kong nurse. "Huwag ka na magtaka, 'di ba kaibigan niya si Doc.Garret at Doc.Ginto," saad naman ng isa.

sabi ng nurse sa akin hinanap ko ang gamit ko. Umiyak na lang ako nang umiyak alam ko na ayaw lang niya na mag-alala ako. "Bakit ako nahimatay, nurse?" pagtatanong ko na lang sa nurse at huminga pagkatapos kong umiyak sa harap nito. "Sobrang stress at wala kang tulog, Mrs. 'yon ang dahilan kaya nahimatay ka putlang-putla ka nang dinala ka ng asawa mo dito." bulalas ng nurse sa akin.

“By the way I forgot to ask, what course would you like to take up?” “Gusto ko po sana maging teacher dahil yun ang gusto ni mama pero nung nagkasakit siya nais ko pong maging nurse upang maalagaan ko siya. Iba pa rin kasi po yung may alam sa medisina kahit konti po,” saad ko. “Ayaw mong maging Doctor?” “Ay hindi po! Bukod sa napakamahal ng matrikula malamang, baka ‘di po kayanin ng braincells ko po,” tapat na sagot ko.

kwento pa ng nurse kaya napangiti ako. “Matagal na niya kasing pinapangarap na mag ka baby girl, kaya ganyan siya, kung pwede sigurong dito na siya matulog katabi si Baby Maveline, i’m sure dito ‘yan matutulog” natatawa kong sabi at natawa na rin ang nurse.

Her insecurity eats her, and now she's blinded by her insecurity. I took an aggravated sigh and pulled myself out of the gutter. Napakunot noo ako nang madaanan 'ko ang nursing station at naabutan kong may pinagkakaguluhan ang mga Nurse sa hospital bench, sa mismong harapan ng station nila. "What's happening?" I mumbled as I marched towards them. "Ang gwapo niya, 'no? Tapos matangkad at mayaman pa! Swerte naman ni Doctora," ani ng isang nurse na humahagikgik pa.

Nagulat ako dahil sa uri ng tanong niya. "Ha? Sinong buntis? Pwede ba Jake wag kang mag-akusa baka marinig ka nila at kung ano pa isipin nila sa kaibigan ko at saka hindi ka doctor no!" Sabat ni Elmo. "I'm a nurse also, nakapagtapos ako ng nursing at bago ko pa pinasok ang pag-aartista nakapagtrabaho ako sa isang ospital kaya alam ko." Sagot nito.

"Alam mo ang swerte naman ng magiging pasyente mo." "Bakit naman?" Napangiti ako ng kunti. "Bukod sa magaling kang mag-alaga maganda at sexy pa." "Binola mo na naman ako," sabay lingo ng aking ulo habang palihim na natutuwa. "Totoo naman ah. Basta kung ma ospital man ako gusto ko ay ikaw ang magiging nurse ko para araw-araw akong masigla," "Hoy! Baliw ka talaga,"

Sabi ko sa mahinahon na boses. "Pero anak -- " "Nay." Putol ko sa pagpoprotesta sana nya. "Makinig ka na lang sa anak natin Esme, nurse yan kaya alam nya ang makabubuti sa'yo." Sabat naman ni itay. Napangiti naman ako. Kaya gusto ko talagang maging nurse dahil sa kanilang dalawa. Gusto ko silang alagaan kapag may sakit sila kagaya ngayon.