Bakit Nasasamid Ang Isang Tao นิยาย & เรื่องราว

NASAAN AKO? Anong lugar to? Bakit ang lawak naman ata? Nasa Magic world parin ba ako? O baka nasa Peridian ako pero impossible kasi iba ang itsura at may nakikita akong malalaking building sa dulo. Nasa parang garden ata ako eh.

Nasa isa akong malaking barko! A cruise ship! Natigilan ako nang narinig ko ang isang boses. "Hey, miss? nawawala ka ba?" napalingon ako sa gawi ng boses. It's a man. Almost naked man, hubad ang pang-itaas na katawan nito habang naka-boxer shorts naman ito. Tila bagong ligo ito saka nagbibihis. Doon ko lang napansin na pumasok ako ng walang pasabi sa kwarto niya.

"America? Nasa america ako? Takang tanong ko ng marinig yun sa lalaking hindi ko naman kilala "Let me explain, meron kaming meetings nun sa lugar kung saan ka namen nakita nung una ang akala namen kung ano lang yun pero nung nilapitan ng barko na sinasakyan ko na confirm na tao ito dugoan ka ng oras nayun may tama karin ng baril sa bandang braso mo kaya hindi ako nag dalawang isip na tulungan ka, kagaya ng ginagawa ko sa iba.

Nasa taas iyon ng refrigerator katabi ng iba't-ibang klase ng palaman. "Bakit parang ginusot na papel ang mukha mo?", pahabol na tanong nito. Pero imbis na sagutin siya ay nagpatuloy ako sa paglakad pataas ng hagdan. "Naisahan ka ba ng kaibigan ko?"

Nasa amin ang atensyon ng mga tao ngayon sa paligid namin. "Ikaw naman kasi, e. Hindi ka na naman nag-iingat. 'Yan tuloy ikaw naman ang natapunan." Bait-baitan pa siya while he says that na para bang concern sa nangyare. As if I believe him. No way. "By the way nice to meet you again baby." He blinked and now he's grinning widely now at me. Kafal talaga ng mokong na 'to, baby daw? Baby niya mukha niya. Pigilan niyo ko please. Makakatikim na 'to ng sapak sa 'kin.

‎ ‎“Nasa gitna po siya ng isang problema.” ‎ ‎At doon ko nalaman— ‎ ‎Hindi lang ako ang nasa panganib. ‎ ‎At ang lalaking akala kong kanlungan ay unti-unti ko nang hinihila papasok sa sarili kong gulo. ‎ ‎

"Hello? bakit?" "Where are you?" "Nasa bar," sagot niya. "Bakit hindi mo sinabi? uminom ka ba?" Umikot ang mata niya sa sinabi nito. "Oo nakarami na rin kami at wala kang pake, pagtuunan mo na lang ng pansin 'yang pagiging babaero mo at makipaglandian ka kung sino man yang kasama mo." Naiinis niyang turan at kaagad na pinatay ang tawag.

Nasa accent na ang american accent dahil sa ilang taon nitong pananatili sa abroad. Nginitian niya ito. “Hi. Anong ginagawa mo?” namuwating tanong niya ng magtapat sila. Napansin aagad niya ang mamasa-masa rin nitong balat na marahil at dulot naman ng pawis dahil sa pagsisibak nito. Mas lalo pa iyong nakadagdag sa sex appeal ng binata. “Nagsisibak ng kahoy?” itinaas nito ang hawak na palakol.

Nasa driver seat siya samantalang nasa front seat ako. Pasikat na ang araw ng gisingin ako nito sa pamamagitan ng halik. Paano kasi kagabi, akala ko isang round lang. Pero nagkakamali ako… gigil na gigil siya sa akin, kaya ngayon ang sakit ng katawan ko. Para bang nag-push-up ako ng isang libong ulit. “Ipapakilala na kita.” Simple niyang sagot. Nagsalubong naman ang tingin ko sa kaniya. “Ipakikilala? ”

Nasa isang bagong bansa, sa harap ng bagong simula, pero may baon siyang tanong na matagal nang hindi sinagot: Karapat-dapat pa ba ako? Tahimik siyang lumakad pababa patungong lobby. Ang bawat hakbang ay tila may kalampag sa isipan niyang punô ng alaala at panghihinayang. Pagdating niya sa main entrance, may isang lalaking matagal nang naghihintay sa bench—maayos ang bihis, dark gray suit, at hawak ang isang tablet. Tumayo ito nang makita siya.