Novel & Cerita Bakit Gusto Mo Maging Nurse

"Hindi ka mamamatay. Hindi pa ako tapos sa'yo." Tumawa siya, "Oh, may banta pa. Exciting." "Exciting?" I retorted, my tone dripping with sarcasm. "If being a patient in a hospital is your idea of excitement, E'di wow." "Hindi, exciting ang maging pasyente kapag ikaw ang nurse," sagot niya na may ngiting nakakaloko. "Kung ganyan ang attitude mo, baka hindi ka na gumaling," banta ko sa kanya.

Umikot ulit ang mga mata ni Jastine. “Iyan na nga ang nakapagtataka sa ‘yo, Jastine. Hindi ba takot ka magpunta ng hospital? Iyon ang isa sa pinakarason mo kung bakit ayaw mo magpa-checkup. Pero bakit ngayon parang ikaw itong gustong-gusto na magpunta agad-agad.”

Ngumuso lang ako. “Kailan ka ba babalik? Miss na kita.” Sabi ko. Natahimik siya. “Wala nang nagsusundo sa akin. Ay, sasabihin ko na nga pala kay Nanay na ayoko nang mag-nurse at ayoko nang mag-med school. May ipon naman na ako, magsisimula na ako ng business.” Sabi ko sa kanya. Nagkakape na siya that time.

Naglakad siyang palapit dito. “Mukhang nagkamali ka yata ng silid na pinasukan Miss.” sabi ng nurse na nakangiti na sakaniya ng mga oras na iyon. Halos gusto na lang niyang lamunin ng lupa ng mga oras na iyon dahil sa labis na hiya. Bakit ba kasi bigla na lang siyang pumasok ng hindi nagtatanong at hindi lang iyon, nag-iiyak na siya kaagad. Hindi niya maiwasang mamula sa kagagahan niya.

Natatakot man ngunit hindi umamin ang nurse. "Kung hindi ka aamin ay baka manganib ang trabaho mo at mawalan ka ng lisensiya. Ipagpapalit mo ba yun sa simpleng impormasyong tinatanong ko sayo?" Nakagat nga nurse ang kanyang labi, nagdesisyon itong umamin na lang.

Pangarap talaga niya noon pa ang maging isang nurse at gusto niya ring makapagtrabaho sa ibang bansa upang makatulong sa itay niya sa pagpapaaral sa dalawa pa niyang kapatid kapag naging licensed nurse na siya. Kaya ang trabaho sa mansyon bilang katulong at driver ay hindi magiging pang matagalan para sa kanya dahil alam niya sa sarili niya kung ano ang gusto niyang marating. Kung hindi siguro sinabi ng tiya niya na pumayag ang amo nila sa request niya na mag aaral pa rin siya sa gabi ay baka nanatili na lang siya sa probinsiya nila para alagaan ang itay niya at mga kapatid at maghanap na lang ng ibang mapapasukan roon. Kaya nagpapasalamat siya ng malaki sa amo nila na bukod sa handsome na m

nahihirapan n'yang usal. "Alam mo ba kung bakit madalas magpalit ng Nurse, Hospital aide at Psychologist dito bago ka dumating?" tanong n'ya, marahang lumihis ang tingin n'ya upang maiwasan ang mga mata kong nakatitig lang din sa kan'ya. "Bakit?" tanong ko pabalik kahit alam ko naman na talaga ang sagot sa tanong na 'yon.

“O-oo, oo!” Ganoon ang ginawa ko sa halos lahat ng makasalubong ko. Kung mas marami kaming nakakaalam ng nangyayari, mas mainam at mas magiging mabilis ang paghahanap sa hinayupak na nurse. Alam kong hindi iyon isang lehitimong nurse pero ayaw kong pangunahan ang lahat.

“What were you thinking, Nurse?” She exhaled sharply, feigning a glare. “Keep talking like that, and I might actually walk out.” “Relax,” he said, flexing his thighs wider, the ball rolling between them. “Seryoso. Baka kailangan mong i-massage ulit. Mukhang matigas pa, e.” “Kulang ka lang sa palo.” “Gusto ko nga ‘yon eh.” His smirk deepened. “You gonna spank me too, Nurse?”

Cariña’s Point of View Pagkatapos ng flight namin ng dalawang mga kasama kong nurse na mapupunta din sa Moscow, idineretso na agad kami sa isa sa pinakakilalang Hospital sa Russia kung saan naghihintay ang mga pamilya ng aalagaan namin. Hindi kasi ako nakatapos sa pag-aaral ng buong nursing kaya nag-apply nalang ako ng pagiging caregiver para may maipon naman ako sa aking pag-aaral. Pero sa katunayan, may kaya ang aking pamilya. Ngunit dahil mismong pride ko bilang tao ay inapakan nila,ako na rin mismo ang nagkusang-loob na lumayo. Para naman hindi nakakahiya sa kanilang mga matataas na lawyers at doctors. Baka madumihan ko lang ang makinang nilang bahay kapag nandoon ako. Pero para saakin,