Bakit Gusto Mo Maging Nurse นิยาย & เรื่องราว

Nakangiti siya nang kaunti sa akin. "Kolehiyala? Pwede? Gusto kong maging nurse," excited na sabi ko. Kaya lang paano kung magkababy na kami ulit? Paano na? Bigla akong nalungkot. Gusto ko pa naman sanang makapag-aral talaga at makatapos. Napansin niya yata na nalungkot ako. Wag niyo kong pakialaman, minsan lang ito na nalulungkot ako.

Kaya dali-dali akong nag-iwas ng tingin sa kanya habang hindi mawala-wala ang aking pamumula ng mukha nang mag-iba na siya ng usapan. "Bakit ka nag-nurse?" tanong niya at naguumpisa nang kilalanin ako nang mabuti... "Medicine was my passion," I answered while my eyes fixed on the road too. "Gustong-gusto ko mag-aral ng medisina, plano ko nga noong una, mag-doctor pero masyadong mahal ang expenses, tuition pa lang nakakapanlumo na kaya pagiging nurse ang naging last option."

tanong ni Jenny, co-nurse ko. “Bakit po?” “Simple. May tapang ka, may angas, at may empathy. Rare ‘yan,” sagot niya, sabay ngiti. “Empathy? Hindi po ba basic requirement ng nurse yun?” pabiro kong sagot. “Eh kasi may iba na nagmamasid lang, tapos tatakbo kapag may komplikasyon,” sagot niya.

“Miss don’t make a scene!” “I am not making a scene! Kanina pa ako dito pero kung tignan niyo ako ay parang isang maduming basahan! Mamamatay nalang ang mga anak ko for godsake! Paano kayo naging license nurse sa pag-uugali niyo?!” hindi ko na napigilan ang luha ko sa pagtulo at maya-maya pa ay mayroong lumapit saaming matandang babaeng nurse. “What is happening here?” napatingin ako sa name tag nito at nakalagay ang head nurse doon.

Napatingin sa akin si Mama at tila nag-aalala siya. “Oh bakit ka umiiyak?” tanong niya. “Ah wala ‘to, Ma.” Ngumiti ako sa kanya. Pinunasan na ni Mama ang mga luha ko na labis nang nagbabagsakan. “Bakit gusto mong maging nurse?” tanong ulit niya. “Para matulungan ko po kayo,” sabi ko. “May doctor naman.” “Oo nga pero gusto ko po kayong alagaan.”

Nagpaalam ako sa nurse na palaging naka-assign kay lolo para ipaalam kay lola na uuwi lang ako saglit. "Ang haggard na ng mga nurse rito! Gano'n siguro ka-stressful ang nursing 'no? Pero basta, 'pag RN na ako, gusto ko lagi akong fresh at mabango!" komento ni Ally. Ewan ko kung bakit niya nasabi iyon. E, maayos at presentable pa rin naman ang itsura ng mga nurse rito.

“Sabi ko sa’yo itigil mo na ‘yan. Muntik ko na ngang sabihin sa mukha niya nung isang araw sa work.” Pinipigilan kong ngumiti at tumawa nang malakas. “Fine.” Inirapan niya ako ulit. “Plastic surgeon siya. Nurse ang Ate ko.” “Nurse ka?” napasigaw ako dahil, shit. Hindi maganda ‘yun. Hindi talaga maganda. “Gusto niyang maging doktor, pero, well, ayun, kaya ngayon nurse na lang siya.” Pumikit ako at sumandal sa silya na umalingawngaw sa bigat ko. “Dating nurse ako.”

Hinaplos sa likod bilang pag-alo. “Huwag kang matakot. ‘Andito naman ako,e. Hindi kita pababayaan. Hindi kita puwedeng pabayaan, dahil malalagot ako kay mama kapag pinabayaan kita.” Patuloy ang pag-iyak ng nurse na sobrang stress na ang nararamdaman.

Nagtataka ako sa sinabi niya. "Di ba Nurse siya bakit kukuha siya ng Doctor?" tanong ko. "Eh kuya di naman talaga Nursing kukunin niya eh Doctor eh kaya lang malaki ang kailangan niya ng pera para sa kurso na yun at saka pre-med course lang yung kinuha niya means Nurse pa lang siya kailangan pa niya magipon para kumuha ng doctor ng 6 years na lang ganun" Paliwanag niya.

Napasulyap ako rito napansin kong nakagat nito ang pangibabang-labi na wari bang hindi pa rin ito makapaniwala. "Masaya ka ba?" tanong ko. "Masayang may halong matinding kaba." "I believe in you, baby girl. Alam kong kayang-kaya mo ang trabaho ni Melanie." "Thank you, sana nga kakayanin ng utak at lakas ko. It will be my first time kung sakali mang matuloy. Mas prefer ko kasi ang pagiging nurse since iyon ang kursong nakalakhan ko." "Sometimes you need to step out of your comfort zone to find another adventure, baby girl."