Balikat In English Novels & Stories

Kibit-balikat ko rito. "Ate?" Inuusisa nito ang mukha ko. "Parang mas naging fresh ka at galing ka sa relaxation?" Napatawa naman ako sa tanong nito. "Sadyang maganda lang kasi talaga tayo ano ba." Iiling-iling kong sagot dito. "Nasaan sina mama?" tanong ko na lang dito dahil hindi ko mahagilap si mama. "Sumama sa pamamasada, ate," sagot nito at napatango na lang ako.

gulat na tanong ko. "Hindi ka na welcome rito kapag malungkot ka na namang bumalik katulad noong dati. Pero welcome na welcome ka rito kapag katulad nang sayang nakikita ko sa mga ngiti mo ngayon ang makikita ko sa pagbabalik mo."

walang gatol na sagot ni Mitchell “Mitchell, baka naman may gagawin kang kalokohan ha!” sabi ni Mommy lalo na at kilala na niya ang kambal ko Pag ganitong pangisi-ngisi ito, may masama itong balak! “Wala po Mommy! Sabihin na lang po natin na pagbalik ko ng Manila, magkakaroon na kayo ng manugang!” mayabang na sabi nito kaya napailing na lang si Mommy

Isang tapik ang naramdaman ko sa Balikat ko kasabay ng pagyakap din sa akin ng aking tunay na ama— si Logan Castillano. Castillano. Gabriel Castillano.

Balak niyang tumakbo patungo sa pintuan nang harangin siya ng lalaking may bigote. Napatili siya nang maramdaman ang paglapat ng mga kamay ng lalaking nakapiring sa kanyang nakalantad na balikat. "H-huwag po," nanginginig niyang boses na nagmamakaawa dito. "I-it's okay," tila naalarma namang saad nito. "D-dont be afraid." Pagkatapos ay luminga ito sa mga kasama. "Okay na, puwede nyo na ba kaming iwanan?"

“May balak ka nang bumalik?” Napairap ako at sinimulang tanggalin ang butones ng damit niya. “Tanga ka ba? hindi mo ba narinig ang sinabi ng tangang yun! kapag hindi ako bumalik siguradong magsusumbong yun! uto uto nga yun pero nuknukan ng duwag. At saka sinabi ko na sa’yo noon pa man na babalikan ko si Enrique, kailangan ko siyang balikan.” Biglang tumigas ang panga niya. “Eh paano ako?”

Nasa balikat naman niya ang tuwalya. "Yeah," he replied. Lumusong na siya sa tubig. "Bakit ngayon ka lang umuwi?" usisa nito sa kanya. Natawa naman si Caleb. "Hinintay kita kanina," nakalabing saad nito. "I'm sorry sinamahan ko pa si Yssa, eh." Umismid naman si Zam sa sagot ng binata. "Okay na ba ang balikat mo?" he asked.

Sagot niya rito. Matapos niyang kausapin si Katya ay agad na siyang bumaba. Balak niya rin na magpaalam sa lola ni Ariel na magbabakasyon muna siya, dahil nandito naman ang mga magulang nito. Alam niya kasi na matagal pa silang babalik sa Pilipinas. “Uuwi?” Wika sa kanya ni Helen, habang tumango siya rito.

Napawi ang kaba ko at napangiti nalang sa kaniya. “Talaga po? paano p makapunta roon? at.. parte parin po ba ng palawan iyon?” sunod sunod kong tanong dahil sa sobrang saya. ”Matagal ang byahe sa Balabac miss. Kailangan mo munang makarating ng Bataraza, pagdating sa Batarasa may mga daungan ng bangka roon pa Balabac, maraming oras ang magiging byahe mo, dipende pa kung masungit ang panahon.” litanya nito. Hindi na ako nagsayang pa ng oras kakatanong sakaniya at agad na nagbayad, pa Bataraza. Inabot ko ang isang libo sakaniya at hindi na kinuha ang sukli pa.

”Spanish `yun, ibig sabihin, ’dila’! ”Ahh... dila pala `yun, kala ko tinawag na lengua kasi dila ang gamit para makapagsalita ng ’language’.” umikot ang mga mata ni Mercy. Sinimulan ko nang alisin ang balat ng kapit ko, tulad nang tinuro sa `kin ni Ate Bless. Napatingin ako sa mga pirasong balat. Patche-patche ang paghiwa ko rito, habang malinis at maayos ang pagkakaalis nina Mercy sa piraso nila.