Barcelona A Love Untold Summary の小説・ストーリー

tumango lang siya "halos isang taon na, simula nung maging tayo, dumaan na tayo through ups and downs. May mga bagay lang akong narealized sa mga nakalipas na araw.. Siguro, sa panahon ngayon, hindi pa tayo handa sa commitment. Hindi ka pa handa sa seryosong buhay kahit marrying age ka na. Ayokong dumating sa point ng buhay ko na magsisisi ako na may mga bagay akong pinalagpas sa aking buhay. Minahal kita, at patuloy na minamahal Bernard. Pero ang sakit mong mahalin. Sayo ko naranasan ang lahat ng sakit na nagtataka ako at kinakaya ko pa hanggang ngayon. Kailangan kong buuin ang sarili ko na wala ka. Kailangan kong mahalin muna ang aking sarili bago ako matutong magmahal ng iba. Hindi ko na

syang nabaliw noon ng dahil sa lintik na pag-ibig na dati ay hindi ko pinaniniwalaan. Kahit na nasa asylum na sya ilang beses din syang nagpakamatay at ilang beses ding nanganib ang kanyang buhay. Puno ng peklat ang kanyang palapulsuhan dahil sa ilang beses na pagtatangka. Naaalala ko pa noon na iisang pangalan lang ang lage nyang binabanggit at lage nyang sinasanibahan ng mahal kita. Laging umiiyak at nagkukulong noon si Tito Edward sa kwarto nya. Lage syang nagwawala sa tuwing hinahanap nya ang babaeng mahal na mahal nya. Nang dahil sa sinapit ni Tito Edward ipinangako ko sa sarili kong hinding-hindi ako magmamahal at hinding-hindi mangyayari sa akin ang sinapit ni Tito pero lahat ng

Sa kahapon ko na hindi ko na maalala pa. "Nalaman ba ni Jaya ang tungkol sa atin?" Tanong ko sabay punas ng luha. Tumango siya. "Nasa boracay tayo noon, nilalapitan ka ni Kevin na isa sa mga nakakaaway namin ni Renzo dahil napakaangas niya. Ibintang ba naman sa akin na ginahasa ko daw kapatid niya. Nagalit ako noong nilalapitan ka niya. Alam ko kasing ipapahamak ka lang niya upang makaganti sa akin kaya inilalayo kita sa kanya pero nagalit ka lang sa akin at sinabi ang mga masasakit na salita na labis na dinibdib ko. Umuwi ako at naiwan ka sa boracay kasama si Renzo, nauna akong umuwi upang makaiwas at doon ka na lang hintayin sa bahay pero si Renzo at mga katulong lang ang umuwi. Sinabi nil

"I'm always here, Seira. Pero sana naisip mong nag-aalala din ako sa 'yo." "Salamat, Dorothy. Pero hindi ko matatanggap yung advice mo." "Alam ko naman, tanga ka kasi." Totoo naman ang sinabi niya. "Tanga na kung tanga, I know this is love. Umaasa akong maipapanalo ko 'to." Hinila ko ang unan sa tabi ko at niyakap ito. "Hanggang kailan ka aasa, Seira?" "Hanggang mamatay ako."

sagot ni Cinco, “tara na. Hindi na tayo dapat magpaligoy-ligoy pa.” Pagpasok nila sa bar, agad silang sinalubong ng malakas na tugtugan. Ang bass ay parang pintig ng puso, ang mga ilaw ay kumikislap na tila sumasayaw kasabay ng musika. Ang sahig ay puno ng mga katawan, nagbabanggaan at umiindayog sa ritmong walang tigil. Amoy alak, usok, at pabango ang naghalo sa hangin, nagbibigay ng kakaibang sensasyong nakakahilo at nakakaakit sabay. “Shot tayo,” ani ni Adrian, bakas sa tinig ang bigat ng mga problemang pilit niyang tinatabunan.

Gusto na sana niyang magwala sa mga oras na iyon pero pinigilan niya ang kanyang sarili at sinunod na lamang ang hiling ng dalaga. Nag-iba ang tingin niya sa dalaga na parang bigla nalang nawala ang pagmamahal niya rito habang nakikitang aktwal ang paglabas pasok ng ari ni Luis sa kweba ni Tess. Hindi niya masikmura ang bawat oras na umuungol ito sa bawat kadyot ng ibang lalaki sa kanyang minamahal. Ayaw niyang may kahati ito sa pag angkin sa katawan ng babaeng kanyang buong buhay na pinahalagahan.

BROKEN LOVE4 C15 3RD POV Hindi na siya nag-abala pang tawagan ang kanyang driver, dahil alam niyang kapag gagawin niya ‘yon, ay mahahanap lang siya ng kanyang mga magulang. Hindi siya papayag na hadlangan nila ang plano niya, dahil alam niya na kapag malaman nila ang kanyang balak, ay haharanga siya ng kanyang ina.

Siya na ang nagpapasaya at nagpoprotekta sa akin. Napa-unexpected talaga ng mga bagay-bagay sa mundo. Tulad ng love story ko, unexpected. Kahit kailang ay hindi ko inasahan. Hindi ko inaasahan na sasaktan ako ni Gemar. Hindi ko inaasahan na mas pipiliin niya si Herisha. Hindi ko inaasahan na muli akong magmamahal. Hindi ko inaasahan na si JM ang magiging ama ng anak ko.

Ngumiti lang siya at tumango sa bata. “Tatapusin ko lang itong barbecue, susunod na lang ako sa inyo!” sambit niya. Hindi niya akalaing mangyayari ito sa kanila, hindi niya inaasahang makokompleto ang kanilang pamilya kahit saglit lang. Alam niyang panandalian lamang ito dahil balang-araw ay makakahanap din siya ng magmamahal sa kan’ya kagaya ng pagmamahal na binibigay ni Ivo kay Shania. Na-realize niya noong nakausap niya si Ivo sa bar counter na ititigil na ang umasang mababalik sa dati ang feelings nito sa kaniya. Tama nang umasang makokompleto sila, aminin niya noon nagkakaroon pa rin siya ng pag-asang makompleto sila subalit nang marinig niya mula sa bibig ng lalaki kung gaano nito kama

"P-Po?" "Iba tayo sa kanila. We're different from them. Kung hindi sila nagde-date, then we are. We're supposed to. Remember, love. No matter how far apart our worlds are, whatever our statuses in life are, whoever or whatever we are, that will never be a hindrance to the start of our love story. If destiny chooses this, then everything has a way to unfold."