Bargained Mga Nobela at Kwento

The CEO's Desperate Bargain Elara stared at her phone for the hundredth time. Yung message ni Rafael Vargas ay hindi pa rin nawawala sa isip niya. “Kapag gusto mong maligtas ang mama mo at ang sarili mo, tumawag ka sakin. May mas magandang deal ako.”

Pero dahil gusto niya ito ay handa siyang magpaalipin mapansin lang siya nito. Bahagya siyang napangiwi sa naisip at napanguso. Sa sobrang dami ba naman ng babae ng Boss niya ay halos araw-araw may nagwawala sa lobby at hinahanap ito, sa palagay niya hindi na siya nito mapapansin pa. Sophisticated and rich ang mga type ng Boss niya at hindi tulad niyang maganda lang pero mukha namang manang.

"Anything?" Muli itong tumawa, mas malamig sa pagkakataong ito. "Anong bargaining power pa ba ang natitira sa'yo? Ang Carnell Group ay malapit nang bumagsak. Balita ko, kinuha na ng Miller Group ang ilan sa mga proyekto niyo. Mr. Carnell, you should learn to accept reality."

Hirap na hirap kaming lima para kahit paano ay mamuhay kami nang normal. Dahil para sa narcs, mga dios sila at wala kang karapatan na maunang tumalikod. Gamit ka lang kahit anak ka kahit pa iisa kayo ng dugo at laman. Kailangan ko rin ng leverage bago umabot sa bargaining mamaya. Kung wala akong maibibigay kapalit ng pagkakamali ko, may hihingin itong pabor na mahirap gawin.

mahinahong pagbabanta niya sa negosyante at marahang itinaas ang kamay na may hawak na baril. Naging alerto naman ang mga tauhan ng negosyante. Mas hinigpitan nila ang hawak sa kanilang mga baril at nakatingin sa mga kasamahan ni Garrett. "Teka, pinagbabantaan mo ba ako? Paano tayo magkakaroon ng magandang samahan n'yan kung ganito ang trato mo sa 'kin? Aba, Mr. Garrett, mukhang hindi maganda ang sales talk mo," saad ng negosyante.

“Kalahati ng yaman ni Elias ang hinihingi mo? Sobrang laki niyan, tangina!” Natahimik ang kabilang linya sa loob ng ilang segundo. Maya-maya, narinig nila ang isang mahinang tawa. “Bargain kung bargain,” sagot ng lalaki. “Sampung bilyon. Final na ’yan.”

"I'm a lucky bastard, right?" Hinarap ko si Avery at bago pa siya makahabol ng salita, dinukot ko ang wallet ko. Naglabas ako ng dalawang hundred-thousand bills at marahas na inihagis sa ibabaw ng registration table. "Have a good night," malamig kong sabi.

"How much?" "Isang libong halik lang naman, with interest kapag gabi," pilyo kong sagot sabay lingon nang kaunti sa kaniya. Napabuntong hininga siya nang mahina sa tawa at muling humalik sa aking pisngi. "Bargain. I'll pay double tonight." Medyo uminit ang mukha ko sa sinabi niya! Aba, hindi na umaatras ang isang 'to ah! Nagiging graduate na rin sa school of kapilyuhan!

Maaaring may hiningi itong kapalit para sabihin ang kanyang mga nalalaman. Roland took a quick glance at Alex before looking at me. "We offered him a money. Baon sa utang ang lalaki kaya napilitan siyang Kunin ang pera at sabihin sa amin ang mga nalalaman niya, Mrs. Visconti" sagot nito. Magagawa talaga ang lahat kapag may pera ka. Nababago nito ang isang tao, lalo na kung ang taong 'to ay isang gahaman sa pera.

He added bago lumiko ng daan. Bumuntong hininga ako at tinignan ang paper ba. May point naman siya. Pansamantala ko na lang itong gagamitin. Pagkatapos ng trabaho ko ay ibabalik ko ito sa kaniya. Bakit ba kasi Iphone pa ang binili niya. Pwede namang keypad o mumurahing android phone para mas makatipid. Binili niya lang ako sa bar pero parang naging instant sugar daddy ko si Liam. Bahagya akong natawa sa aking naisip.