Boarded Novels & Stories

​THE BOARDROOM ​Puno ang boardroom ng mga matatandang lalaki na naka-grey suits. The "Vultures," ika nga ni Atticus. Sila ang Board of Directors. Pagpasok ko, tinignan nila ako nang may pagdududa—malamang iniisip nila display lang ako doon. ​Umupo si Atticus sa kabisera. Umupo ako sa kanan niya.

Hindi mo din makikita ang mga tao sa labas lalo na at natatakpan ng kurtina ang bintana. Naupo kami sa kanya kanya naming upuan. Nasa gilid ang pwesto ko magkatabi kaming dalawa. Nasa may bintana ako banda at nasa gitnang row kami. Ayoko sa unahan since hindi ko kayang nasa malapit ako at ayoko rin sa likuran kase nahihirapan akong makita agad ang nasa board namin. Maganda yung nasa gitna lang dahil tamang tama lang ang pwesto namin. Lahat ng kaklase namin ay closed namin, kahit ang mga lalaki. Meron din sa ibang course at section. We treat each other as family at alam yun nila mama at kuya. They already meet all my classmates swerte nga at magkaklase parin kaming lahat at walang naiwan sa a

sagot naman niya dito. Kampante na itong nakaupo sa isang swivel chair, may binubuklat ito na folder na nakapatong sa ibabaw ng mesa nito. Doon niya lang napansin ang isang nameplate na may naukit na salitang CEO. “I-ikaw ang CEO sa malaking kompanya na ‘ito?” nauutal niyang wika rito. “Yup the one and only,” wika nito sa kanya at sabay na nag-angat nang tingin.

kwento pa ng isa sa mga kasambahay habang nag-aayos ng mesa ko kanina. “Namumutla po kasi siya at panay ang hawak sa tiyan niya pababa. Pinigilan po siya ng secretary niya na pumasok, pero nagpumilit po si Sir. May mahalaga raw po siyang board meeting na hindi pwedeng ipagpaliban.” Board meeting. Doon na naman nag-init ang ulo ko. Naalala ko na naman ang picture niya kagabi kasama ang babaeng iyon sa fine dining restaurant. Board meeting ba ang tawag niya doon?

Mas nami-mental block kasi ako kapag nagka-cram. Nang dumating ang 10 am ay sakto namang pumasok si Sir Troy sa classroom. My classmates groaned upon seeing him. He stood in front of us, holding a bunch of papers which I assumed contains the questions for our exam. He instructed us to hide all our things aside from pens. My classmates groaned again, nagre-reklamo ang ilan, ang ilan humihingi pa ng ilang minutes for final review daw.

ramdam ang pressure ng paparating na board meeting kung saan kailangang ma-finalize ang lahat. "Relax, Stefanie. Na-upload na ni Marcus ang lahat sa secure server. Walang makakapasok doon nang walang biometric scan nating dalawa. You're doing too much... kailangan mo ring magpahinga bago ka bumigay sa gitna ng boardroom bukas," sabi ni Adrian.

sabi niya bago pa ako makalapit. Hindi ako naniwala. Pero hindi rin ako nagtanong. Hindi pa. Tahimik kaming kumain. Parang dalawang sundalo bago ang susunod na deployment. “May aalis,” sabi niya sa wakas. “Isa?” tanong ko. “Tatlo,” sagot niya. Nanikip ang dibdib ko. “Sa board?” “Sa paligid,” sabi niya. “They’re being… persuaded.”

Hindi pa man tuluyang humuhupa ang tensyon mula sa birthday confrontation, dumating agad ang susunod na dagok. Isang formal notice. Isang emergency board meeting. At ang nagpatawag—ang mga magulang ni Sebastian. Maaga pa lang, malamig na ang hangin sa Montecarlos Building. Hindi ito ordinaryong meeting. Hindi rin ito basta financial review. Lahat ng board members present. Lahat seryoso. Walang casual greetings.

A few minutes have passed, sakto sa pagkaubos ng kapeng iniinom ko, pumainlanlang sa paligid ng airport ang isang announcement. "Good afternoon passengers. This is the pre-boarding announcement for flight 143A to London, England. We are now inviting those passengers with small children, and any passengers requiring special assistance, to begin boarding at this time. Please have your boarding pass and identification ready. Regular boarding will begin in approximately ten minutes time. Thank you."

May rainbow background at may text sa gitna na : “GO BESTIE, GO! 💃🍌” Napasinghap ako, literal na napatigil ang paghinga ko. What the hell— Mabilis kong pinindot ang back button pero hindi kaagad nagre-respond ang remote. Sa peripheral vision ko, nakita kong may mangilan-ngilan sa mga board ang natawa ngunit kabaligtaran naman iyon sa reaction nila Chairman at Zion. Napalunok ako. Hindi ako makapaniwala. Paanong… paano ‘to napasama sa deck?!