Novel & Cerita Batang May-asawa

MAYUMI Dinala nga ako ng mayabang na bilyonaryong ito sa administration office ng mall, at kasalukuyan akong nakaupo sa isang mamahaling leather sofa habang pinatatahan si Baste. Ang maliit na bata ay nakasiksik pa rin sa tabi ko, masayang kumakain ng strawberry ice cream na binili ng tatay niya para lang tumigil ito sa pag-iyak.

“Hindi ako mapakali kasi asawa kita.” That word. Asawa. Biglang bumigat ang hangin sa pagitan nila. For a brief second, hindi siya nakasagot. Parang may kung anong tumama sa dibdib niya nang marinig iyon...hindi bilang biro, kundi bilang simpleng katotohanan. “O-Oa mo!”

bagamat kinakabahan at nagaalala sa susunod pa nitong hihilingin ay masarp ang yakap ni Akesha ngayon sa kanya kaya para kay Berting kahit pinya na walang mata o kasoy na walang buto ang ipahanap nito ay hahanapin niya huwang lamang itong bumitaw ng pagyakap sa kanya. Matuling lumipas ang mga araw, bagamat palaging puyat si Berting binalikan niya kinaumagahan ang vendor ng mais at sinabing ihanap siya ng mais na may batik at naging suki na niya ang vendor pati ang batang taga laga niya. Dahil ayon sa kanyang lola kung ano ang napaglihian ng asawa ay yun na ang gusto nitong madalas kainin hanggang matapos ang duration ng paglilihi.

aissh hindi naman hard to ehh "Inggit ka lang kasi ikaw hindi ka na makakalandi dahil may-asawa ka na" pang-iinis nito... napayuko nalang ako..Asawa?...asawang sing tigas ng bato sing lamig ng yelo at higit sa lahat...walang pakialam sakin, ano bang ine-expect ko.. We're married without feeling inlove, He argeed to marry me because of his responsibility Napabuntong hininga ako..

Ang kanyang pinuntahan ay magandang babong Ngunit isang gabi si Ninong ay nahuli Nitong aking Ninang na champion sa karate Kaya ang Ninong ko pati kanyang babae Nagkabukol-bukol ang kukote Mula nang si Ninong magkabukol-bukol Ayaw nang kumain nitong Puto Bumbong Takot nang maulit mabali ang ilong At ayaw nang magulpi at mag-Paskong bukol. "Asuncion! Lintik kang bata ka, kanina pa kita hinahanap, nandito ka lang pala sa sagingan. Anong ginagawa mo rito?" malakas na sigaw ng kan'yang nanay na walang iba kundi si Asunta Rosaria Gisupsop Batumbakal at s'yang nagpatigil sa kan'yang pagkanta.

Wala na raw excuse. Sabi ko pa dati, “Wow, I'll finally live with my celebrity crush!” But reality hits hard. Hindi ito ‘yung tipong kilig na inaasahan ko. From day one, Luigi made it clear. “Asawa sa papel ka lang.” Sakit, diba? Akala mo, akala mo nanalo ka na sa lotto, sa jueteng lang pala.

Tanong niya na nagpalunok sa kaluluwa ko, “…lumapit ka na rito bata. Huwag ka nang mahiya.” Muli akong napatingin sa kaniya habang inilabas niya ang palad niya sa loob ng manipis niyang shorts. Pinabakat niya sa tela ang malaking alaga niya. Hulmadong-hulmado ito, malaki, mahaba at matigas na handang pumunit ng kung anomang masikip na butas na papasukan nito. Naalala ko kasi na bukod sa gwapong itsura niya, ang alaga niya ring iyan ang panay na pumapasok sa panaginip ko habang nasa ibang bansa ako.

Isla Moretti POV Ang sikat ng araw sa Batangas ay iba kaysa sa Maynila. Mas mainit pero hindi malagkit sa balat, at ang hangin ay amoy tuyong dahon at asin dahil malapit lang kami sa dagat. Nakatayo ako sa beranda ng maliit na rest house na pagmamay-ari ng mga magulang ni Kalix. Hindi ito mansyon; isa lang itong simpleng bungalow na gawa sa bato at kahoy, napapalibutan ng mga puno ng niyog at may malawak na garden na diretso na sa pampang.

Ang isa ay makaaamoy ng sariwang lutong tinapay, mantikilya ng bawang, makatas na steak, at mga halamang gamot mula rito. Ito ay amoy maganda at maaliwalas. Isang lugar kung saan ang mga tao ay pumupunta upang makipag-usap at hindi upang magpakita. Si Reeves ay nandoon na. Tumayo siya sa sandaling namataan niya siya. Sa loob ng ilang segundo, tumitig lang siya. At pagkatapos ay nawala ang kanyang ngiti. Hindi na ito pinilit.

Nakahiwalay naman ang banyo at palikuan na may limang metro ang layo. Nakadungaw lamang ako sa bintanang hindi ko pa din nasasara sa mga oras na iyon. Sakto namang full moon ng Sabadong iyon kaya naman napakaliwanag ng palibot. Malayang nakatanaw ang kanilang mga mata sa patag na bukirin sa likuran ng kanilang bahay. Malapit sa isang basakan ang kanilang bahay na hindi naman nila pagmamay-ari. Ang nasabing basakan ay pag-aari ng isang mayamang Don sa kanilang baryo, ang nag-iisang haciendero at biyudong si Don Samson Aguirre.