Batman Beyond: Return Of The Joker Novels & Stories

Talagang tumimo sa akin ang eksenang nang pumasok siya sa palabas ni 'Murray Franklin'—iyon ang pinaka-malinaw na bintana sa utak ng antagonista sa 'Joker'. Nanonood ako noon parang nakakuyom ang dibdib; hindi lang ito pag-atake, kundi isang palabas na sinadya niyang pagandahin para sa buong mundo. Sa eksenang ito, parang nagbabasa siya ng mahahabang linya mula sa isang dula; may timpla ng pagpapatawa, galit, at matinding paghahangad na kilalanin. Hindi lang niya binuwag si Murray—pinapakita niya kung paano niya ginagamit ang sakripisyo at kontrobersya para gawing mito ang sarili niya.

Bago pa man makarating sa talk show, makikita mo ang mga piraso ng kanyang utak sa iba't ibang plano: ang subway killing na nagpapakita ng biglaang pagsabog ng karahasan, ang mga eksena kasama ang ina na nagpapalalim ng kanyang delusyon at galit sa lipunan, at ang mga close-up na mata at tawa na sinasamahan ng musika—lahat nito ang nagkakatipon sa 'Murray Franklin' scene. Dito lumalabas ang kanyang manipulatibong talino: alam niyang may audience, at ginagamit niya ang mikropono at kamera bilang sandata.

Hindi ako makakalimot sa malamig na kasiyahan na bumabalot sa kanya sa pagtatapos ng palabas—parang sinasabi niya, "ito na ang ako na ninanais ng mundo." Sa tingin ko, kung hahanapin mo ang eksenang tunay na naglalarawan ng kanyang pananaw at motibasyon, iyan ang pinakamalapit sa sentro ng isip ng antagonista.