Dark Knight Returns Novelas e Histórias

Sa paligid ko'y kita ko ang mga bampira at lobo na naglalaban, nagngangalit ang mga mga ngipin at umaangil na mga tunog. Mayamaya pa'y nagsidatingan na rin sa tabi ko sila Rossa, Colby na nasa anyong werewolf at ang magkapatid na si Trina at Vernon. Marahil natalo na nila ang mga bampirang kinakalaban nila kanina.

Kasunod nito ay ang sunod-sunod na putok ng baril, mabilis, direkta, at walang mintis. Mula sa makapal na usok, isang pigura ang lumabas. Hindi siya nakasuot ng pormal na suit na nakasanayan ko. Nakasuot siya ng itim na tactical gear, at ang kanyang mga mata ay tila nanggagaling sa kailaliman ng impyerno. Hindi ito ang bilyonaryong nakikita sa TV; ito ang lalaking handang pumatay para sa kanyang pag-aari.

Ramdam ko ang tibok ng puso niya-mabagal, malakas, kontrolado. Halos tingalain ko siya sa tangkad niya. Mas matangkad na siya kaysa sa naalala ko. Mas lalong lumaki. Mas... nakakatakot na makisig. Yung black tux, parang second skin sa katawan niya-pinapakita ang broad shoulders, ang defined na dibdib, ang makitid na baywang na nagiging base ng malakas na balakang. Yung mga tattoo sa leeg at sa likod ng kamay niya, sumisilip pa rin kahit naka-sleeve. Parang pinabatang daddy Asmodues na siya ngayon..

bulong ko kasabay ng pagkawala ng atakeng inihanda ko. The major part of Oakland shook and was covered with purple light as a loud explosion sang into the sky together with the pain-filled roar of the dragon. It lasted for a minute before the light became smaller and smaller and the shaking of the ground vanished. And as the place went back to normal, a huge crater was formed into where the dragon was located. And at the center of the crater, lays a naked girl with visible black veins all over her body. Mabilis kong pinuntahan ang walang malay na si Sasha at dinaluhan siya. I rested her head on my legs and tapped her face. "Hey, speak up."

Simple kong sagot kay Geyfer bago nag lakad patungo sa counter para maka order na. “How about you?, Why are you here again?” Tanong ko sa kanya bago nag order. “Mommy told me to buy flowers and cake.” He answered and he looked down to see the different flavors of the cake. “Two espresso, one red velvet cake and a one box of red velvet cupcakes.” My eyebrows rose when I heard what he ordered because as far as I know Geyfer doesn’t like espresso and he doesn’t eat sweets. Maybe it was all for his mother.

Captain explained. Halos hindi ako kumurap habang nakatitig sa tattoo. He's part of the Mafia. "He's part of Tushkin?" mahinang tanong ko habang nakatitig pa rin sa bangkay. "That's what I think," he answered so I closed my eyes tightly. Hindi pala basehan na kung walang kwintas o bracelet na may pendant and hindi na kasapi. They have tattoos. At halos lahat ng kasapi ay malalaking tao. This organization is getting worst.

"Too bad you can't negotiate with my fiancée. Try to move, or else I will shoot you." Biglang nabaliktad ang pangyayari. Si Sadam na ngayon ang na-corner at hindi na ako. Sunod-sunod na pumasok ang mga tauhan ni Nadivar at pinalibutan nila ang traydor na lalaking nakapasok sa kanilang grupo. "Do you think I'm stupid? I know from the start that your working with Ramon and Raphael. Hinayaan kitang mapalapit sa akin para ma-monitor ang bawat galaw mo at ng b*b* mong amo."

May mga dala silang baril, at ang malala pa ay hindi ko naman alam kung anong klaseng tao sila. Hindi naman sila pulis, eh. Kung pulis sana sila, nakasuot sila ng uniform, pero hindi. Itim na kulay lang ang nakikita ko sa kanila, at ang makikinang nilang kuwintas, saka hikaw. Ang awra naman nila ay sobrang bigat. Ni hindi ko nga alam kung dapat bang tumakbo na lang ako, o hindi, eh. Ang intimidating kasi ng awra nila. Parang papatay ng tao.

Ang pambihirang karangyaan at ganda ng tatlo ay agad na umagaw sa pansin ng bawat panauhin sa paligid. Nang makita ang tagpong iyon, marahas na binaling ni Adrian ang kanyang matatalim na mata kay Damian. Mas lalong nanlisik at kasingtalim ng yelo ang kanyang tinig. “Ikaw... ikaw ang nagpapunta sa kanila rito?” Isang maikling tawa ang pinakawalan ni Damian. “Kaarawan ng lolo ni Leonard ngayon, Adrian. May masama ba kung isama ng pinsan ko ang kanyang magandang nobya para makisaya sa pamilya?”

"It's been dark. All those years, but you came in the dark. You became my light at the same time, my darkness. You're my darkest light." I smiled at him. "You're my only light." I was happy and relieved that we really get back together. I looked at the window, it's still 3 in the afternoon, but I still thanked the stars for giving me this chance to be with him. I'm now with my star and we'll going to build our own universe soon. -end-