Beautiful Scars Lyrics In Tagalog Novels & Stories

(Ysabelle Cuevas - I liked you so much, we lost it) I like your eyes you looked away when you pretend not to care I like the dimples on the corners of the smile that you wear You wore them more with her I knew and I was scared I let myself fall deeper but I was prepared Tila sinasabayan ako ng musikang tumutugtog sa loob ng restaurant. I never knew that it hurts this much. Ang makita siyang may kasamang iba... Ang makita siyang ngumingiti, hindi dahil sa akin kundi dahil sa ibang lalaki... Ang makitang may nagpapasaya na sa kaniyang iba... Ang makitang... may mahal na siyang iba.

sagot niya saka nagkibit balikat Sinamaan ko siya ng tingin "Get lost!"naiinis kong singhal sakanya Natawa siya't ginulo gulo ang buhok ko "'Coz I know we're gonna die here" sagot niya habang nakangiti pero makikita sa mga mata niyang totoo ang sinasabi niya. Pinanliitan ko siya ng mata "How come I can see pain through your eyes?" "My eyes shows what my heart feels"natahimik ako dahil wala akong masabi. Bumuntong hininga siya "Maybe you're wondering why now? Bakit hindi nung mga nakaraang araw"dagdag pa niya

sigaw ng isip niya. Malakas na humalakhak ang halimaw sa harapan niya. "Hindi ka ililigtas ng Lola mo! HINDI!" Naghalo na ang luha at pawis sa mukha niya, nanginginig na siya sa takot at panghihina. "Katapusan ko na. Papa, Mama , Kuya, Markus, sorry. Sorry, kasi hindi ko na kaya." Nagdilim ang paningin niya at hindi na niya alam kung ano na ang nangyari pa.

At dahil sa nausisa ako ay muli akong lumingon at pinagmasdan ang babae. Ngunit hindi ko matandaan kung kanino ba ang boses na iyon. Kunot ang noo ko na nanatili na ako sa kinatatayuan ko ng magsimula na itong kumanta. "Moon in the sky, spills over my heart. Under the moon, you look different from the past. Too many scars to convey." Mas lalong nagsalubong ang kilay ko ng marinig ang malamyos niyang tinig.

A small hands but it makes the whole world for me "I didn't know...I'm sorry..im so sorry for being coward, im sorry if i chose to sacrifice you both" I hugged him tight "K-kung alam ko lang anak .kung alam ko lang" mahigpit ko siyang niyakap, para bang binabawi ang taong pinagkait saaming dalawa.. "H-Hindi ka na aalis diba..p-po" Pinahid ko ng daliri ang luhang bumagsak mula sa mata ko...Para akong dinudurog sa tuwing naririnig ang takot sa boses niya

Napahawak ako sa dulo ng damit ko at nilukot ito gamit ang palad ko. Naramdaman kong muli ang pagkirot ng puso ko na tila ba tinutusok ng karayom sa sobrang sakit. "Kaya ayokong ma-fall eh. Tanginang pag-ibig yan. Susugal ka pero sa huli.. Talo ka" seryosong sabi ni Scarlet habang nag pupuro ng vodka sa baso. I looked at her, she's different right now. I saw sadness in her eyes.

It's only me, let it go Seasons change and our love went cold Feed the flame 'cause we can't let go Run away, but we're running in circles Run away, run away I dare you to do something I'm waiting on you again So I don't take the blame Run away, but we're running in circles Run away, run away, run away Napapaindak na ang iba na sinabayan pa ng ilaw ng torch at ng buwan. Perfect place pero hindi perfect sa nararamdaman ko ngayon. Sobrang saya ng mga tao sa paligid. May ibang nagswi-swimming na habang ang iba abala sa pagkain. Si Yuri naman ay kausap ang ibang mga kakilala.

"I love it the way you scream because of pain " "Your m*nster and cr*zy" Galit kung saad habang iniinda parin ang sakit dahil sa ginawa niya di*d*b ko. "Yes you make me crazy Celina simula nang mat*kman ko ang katawan mo you make me crazy now,this is all your fault"

I love the taste of the love, the hellios was given to me and I know his the only man can could give the love that I want. Habol hininga kaming dalawa matapos namin pagsaluhan ang matamis na halik na ginawad namin sa isa't isa. Kapwa kaming nagngitian, pinag-dikit nya ang aming noo. Hinawakan nya ang aking pisngi samantalang naka-akap naman ako sa kayang bewang tila bay ayoko na siyang pakawalan. "I love you, hellios" "I love you, scar"

Sumunod naman si Lady Cesca, kinuha niya ang nabasag na bote ng wine at inihampas iyon sa bisitang nakaluhod sa kaniyang harapan. Ang mga kasamahan ko naman ay halos hindi na makatayo sa nakikita ng kanilang mga mata. They're crying, shaking, shielding their body from the flying bullets. And I was running far away Would I run off the world someday? Nobody knows, nobody knows And I was dancing in the rain I felt alive and I can't complain But now take me home Take me home where I belong I can't take it anymore “Please, ayoko pang mamatay!”