Scenery In Tagalog Novels & Stories

"Pwede mo ba ako tawaging 'expensive' in Tagalog? " Napailing siya pero tumalima pa rin siya. "Okay mahal... " "At mahal na mahal din kita Cataleya. " Biglang sinakop ng labi nito ang labi niya. At isang halik na ang namagitan sa kanilang dalaw ni Lukas. Malinaw niyang narinig ang lahat. May tila mga anghel na nag-aawitan sa sandaling iyon.

Lumabas siya ng kotse at pinagbuksan ako. "Saan tayo pupunta?" tanong ko sa kaniya. "Basta, tara." Inilagay ko ang kamay ko sa kamay niya. Magkahawak ang kamay naming dalawa papunta sa dagat. Wala namang makakakita dito miski shokoy ano? "See? Mas magandang makita ang sunset kapag nasa dagat." He said. Tumango ako. "Oo nga."

sabi niya dito pero inirapan lang siya 'Arte ng letse na toh!' "Tara na uwi na tayo" pag kuwan ay sabi ni Gabin saka hinawakan ang kamay niya at hinila siyang patayo "T-teka lang" angal niya, nanlalambot pa kasi ang mga tuhod niya dahil sa ginawang pag takbo. Pero di siya pinansin nito. Patuloy lang ito sa pag hila sa kanya patungo sa paradahan ng tricycle at pinasakay agad siya doon. Inalalayan pa nito ang ulo niya para hindi siya mauntog sa bubong ng tricycle, kikiligin na sana siya kaya lang nakasimangot parin ito. Wala na siyang nagawa kaya kumaway nalang siya kina Manolo na nag tatakang nakatingin sa kanila

“We're near.” “Nasaan na tayo?” Ang mga puno na naaaninag ko sa baba ay hindi malinaw dahil sa kapal ng fog na nakikita ko. Medyo maulap din sa lugar kung nasaan kami ngayon. Parang Baguio lang. “We're in tagaytay, Elora.”

🌅 PRIVATE BEACH, TAGAYTAY Kinahaponan, naglakad-lakad si Psyche sa likod ng beach house. Doon niya nadiskubre ang isang maliit pero breathtaking na garden—punô ng roses, orchids, at mga ornamental plants na parang pinagtagpi-tagping kulay ng isang fairytale landscape. Humalo sa hangin ang amoy ng bulaklak at ang malamig na simoy ng dagat. It felt like a hidden world.

Hyacinth A/N: Bicol Language used, Tagalog translation provided Argus and I took a chopper ride para makauwi sa kanilang probinsiya sa Albay. Fiesta daw doon sa Legazpi City at ang tawag daw doon ay ang Magayon Festival.

Nililipad ng hangin ang buhok ko at ang laylayan ng bestidang suot. Humilig ako sa dibdib ni Arken at hinaplos ko ang kaniyang braso na nakayakap sa akin. "Maaga pa, Pam, bakit nandito ka na?" Nagmistulang anas na lamang ito dahil nilamon ng tunog ng dagat ang boses niya. "Ang ganda kasi ng sunrise. Hindi ko mapigilan ang sarili na pagmasdan ito." "Hindi ka ba napagod?" tanong niya ulit.

Hindi nga pala nito alam ang salitang iyon. “Miss! Ibig sabihin...a-ano...espesyal ka. Ganoon,” napaiwas ng tingin si Celeste at pinahid ang luha. “At saka tears of joy ‘to! Maligayang pagbabalik!” “Tears of joy? Ano naman ‘yon?” Napakamot naman sa ulo si Tsuyu. “Ayusin mo naman. Hindi kita maintindihan,” dagdag pa nito.

Walang hirap na nag lambitin ako sa bawat sangâ ng pinakamataas na puno hanggang sa narating ko ang mataas na bahagi nito. Inilagay ko ang dalawang daliri ko sa pagitan ng aking bibig at muling nagpakawala ng isang marahas at malakas na sipol. Napangiti ako ng muling lumitaw si Sky at humuni rin ito ng malakas bilang tugôn. Halos umawang ang aking bibig, dahil mula dito sa aking kinatatayuan ay nakikita ko ang kabuuang tanawin ng Sierra Madre. Maging ang mga kagubatan na nababalot ng makapal na luntiang dahon ng maraming halaman. Kahali-halina ang natural na ganda ng kalikasan na wari moy isang paraiso.

Kalimitang Tagalog at English ang gamit dito dahil tourist attraction na nga. Sinundan naman ito ng pag-alis ng isa pang kasama ni Lake kaya kaming tatlo na lang ang naiwan sa loob ng tanggapan na iyon. May inilatag na leaflets si Mario sa mesa. Mabilis nitong sinuot ang t-shirt nang magpaliwanag ito, "May courses din kaming ino-offer pero may kamahalan lang ang scuba diving, ito ang prices—"