Scorned In Tagalog Mga Nobela at Kwento

"Kaya nga ako nagkaroon ng mga gasgas, Ate, e." "Bakit? You got disgrace in the motor?" "Ate!" Natawa ako. Alam kong mali iyong nasabi ko dahil nagtatawanan sila kanina. "Ano ba ang nadisgrasya sa English, Ate?" "Accident," sagot naman niya. Napatapik ako ng aking noo. "Eh, ano'ng tagalog ng disgrace?" "Kahihiyan." Nakakahiya! Kailangan ko talagang matuto. Gusto kong maging matalino din, kahit hindi ako nakapagtapos.

Nabigla ito. "Oh..." mabilis ang galaw nitong umayos ng tayo, "I'm so sorry, sis." agad na saad nito. "N-naistorbo ko yata kayo." iyon nalang ang nasabi ko. "No. No, kami ang wala sa tamang lugar. Sorry." muling saad ni Scythe, nakayuko na ito at parang nahihiya na sa akin dahil kitang kita ko ang pamumula ng pisnge niya.

“Ba’t parang may naalala akong sangkatutak na paalala at babala tungkol sa mga taga-Maynila? Sino nga ba’ng nagsabi niyon?” “Tigilan mo nga ako. Nagmamagandang loob lang ’yong tao. Baka may babaeng nakababatang kapatid, na-mi-miss lang kaya mabait sa akin.” “Asus! Iba, e! Iba. Tingnan mo nga ’yang ngiting ’yan,” anito na sinulyapan ang binata. “Ngiting tagumpay!” “Shhh! Baka marinig ka. Nakakahiya. Baka isipin niya kinikilig ako.”

sinadya kong laitin ang motor niyang iyon. Sorry Spence, you've been good to me. Pinasaya mo ako habang dinadala mo ako sa iba't ibang lugar. Spence is the name of the motorcycle. His jaw clench as I speak more. Go lang Diozza. Para minsanan na lang ang sakit 'di ba.

sigaw niya at doon na lumabas ang tunay niyang kulay. She looked at me as if I’m the dirtiest s*** in town. "Welcome to reality Sayuri. Ito ang mundo natin, nagagamitan lang tayo at nagagaguhan,” humalikipkip siya at tinaasan ako ng kilay. "Tayo?" hindi makapaniwalang tanong ko. "Us, the rich kids, duh stop being bobo," she rolled her eyes at me. "So hindi ka man lang nakokonsensya sa ginawa mo ha?"

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

Dalawang araw na kasi siya sa tabing ilog at nangangamoy na. I'm sorry gorang nadamay kapa tuloy sorry kong dahil sa akin namatay ka sorry. I'm sorry 'di ko nagawang iligtas ka I'm sorry gorang. Ma'am tama na po yan kailangan na nating umalis.

Sobrang sakit na ang nararamdaman ko na parang mahihilo na ako. "Enough! Wag mong sasaktan si Leah!" Sigaw ni Nica sabay tulak kay Mia. "Ang kapal nang mukha nang kaibigan mo ha! 'Sing kapal nang encyclopedia kung makalandi sa boyfriend ko! Putangina! Malandi! Ba't mo hinalikan si Brendon nong nasa Samal tayo ha?! Ang landi landi mo!" Sumugod ito uli saka ako pinaghahampas.

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

Lumilipad kasi ang utak ko sa kung ano-ano ang iniisip. "I'm sorry, pasensya na po. I'm sorry po," nakayukong sabi ko. Mabuti na lang at wala siyang dala dahil kung hindi ay baka magbabayad pa ako. "It's you again." Itinaas ko ang tingin ko nang marinig ko ang malamig na boses na 'yon medyo paos ito ngayon. Okay pa siya kanina, ha. Bakit namaos yata siya?