Being A Dad Quotes Novels & Stories

"What are you trying to say?" "Don't try to be innocent, Dad." I chuckled in a non-humorous way. "Ibinibigay mo sa ibang tao ang dapat na sinasabi mo sa sarili mo. Don't make other people like you. You who ruined my mom's life that supposedly a fairytale, and far from those close to hell experience with you." "Watch your mouth." He warned. "Don't try to hold my neck. I am not allowing you to do that."

Ramdam ko ang kanilang pagmamahal at pang-unawa, ngunit alam ko rin na mahalaga na maiparating ko ang aking saloobin at damdamin sa nangyari. "Hindi ko inaasahan na mangyayari ito, anak. Pero mahalaga na tayo ay mag-usap nang maayos at magkaroon ng linaw sa mga bagay-bagay," sabi ni Dad na puno ng pang-unawa at pagmamahal.

“You hold them up. That’s what real support is, Vience. You can’t live their lives for them. But you can make sure they don’t fall too hard.” My father really has a way with his words. Iyong tipong kayang-kaya niya niyang kunin gamit lang ang iilang mga salita. Humigop ako ng hangin. “I just… I don’t want her crying alone again. I don’t want Kaze asking where his real dad went.” “Then be present,” my dad said. “Not as a savior. Not as a replacement. Just as you. That’s enough.” Napahinto ako sa isang traffic light. Natanaw ko sa gilid ng daan ang isang batang may hawak na lobo, nakangiti habang hinahatak ng nanay niya palayo. I smiled faintly.

I have to face the real world no matter how hard it is. "A, okay. Mababait naman silang dalawa lalo na ang Kuya Josh mo, eh. Kung may kailangan ka ay huwag kang mahiya sa kanya, baby. Siya muna ang bahala sa 'yo habang wala ako d'yan," sabi ni dad sa akin. "I know, dad," sabi ko at nagpakawala ako muli nang malalim na buntong-hininga.

“Sige huwag mo na lang sabihin dahil mukhang hindi ka pa nakakapag-isip, pero nakikita ko ang sarili ko na magpatakbo ng isang business.” “Bakit hindi mo na lang kausapin si Dad na ikaw ang maging tagapagmana niya para hindi niya na ako guluhin.” “Hindi ako papayagan ni Mom dahil bata pa raw ako.” “Hindi mo naman kailangan maging tagapagmana ngayon. Ang ibig kong sabihin, kapag tumungtong kana sa tamang idad. Kakausapin ko si Dad sa tamang panahon, pero ngayon ienjoy mo muna ang pagkabata mo dahil iyon ang hindi ko nagawa noon.”

saad ko naman sa kaniya, At tumango naman sa akin si dad, “Pero that doesn’t mean na kailangan puro trabaho nalang siya, mag-kakapamilya na kayo, at malapit na yan mag-simula so he better to check you always,” pahayag niyang muli sa akin, “Don’t worry dad, alam ko namang hindi ako pababayaan ni Alex lalo na at may anak na kami, alam na alam din naman niya yun,” tugon ko namna muli sa kaniya,

Maybe your dad is-" "Daddy is just trying his best para maging masaya at buo tayong pamilya. Kaya no'ng time na ipinaghain mo ng pagkain si dad ay labis akong natuwa. Kasi, naalala ko 'yong sinabi sa'kin ni dad." Bigla itong napangiti dahilan upang mapakunot noo ako. ''Hmm...a-anong sinabi ng dad mo?" "Uhm, he told me na mas lalo raw siyang nai-inlove sa'yo everytime na nakikita niyang gumagana àng pang-aasar niya sa'yo. Kasi minsan ka lang daw sa kanya maging sweet."

Sa sinabi ni dad ay para akong nabuhayan ng loob. "huwag mong sukuan. Suyuin mo ng suyuin. You are a Lee for goodness sake. Lee's never give up specially when it comes to women" he wink. Napailing ako sa kakulitan ng aking ama. What the heck, tatay ko ba ito? Ito ang unang beses kong makausap si daddy ng tungkol sa babae and i must admit i admired him for being cool about it. Kung alam ko lang ganito pala siya pagdating sa nararamdaman ko ay sana noon pa lang ay nag open up na ako. He is cool and i am darn happy that he is my dad.

sabi ng daddy niya. "Thanks, Dad." "Isa pa naming advice sa'yo, anak.... mag-focus ka muna sa sarili at negosyo mo." Natahimik siya. Alam niyang may tinutumbok na naman ang daddy niya pero hindi diretsong sinasabi. "Wag mo pilitin ang lahat... don't be too hard on yourself. Mas masaya kapag hindi pinipilit. If everything is in order, everything will fall into place at the right time."

Walang buhay kong tugon pero mariin lamang na umiling-iling si dad. "No! It could change everything, Zie. I'm sorry for being such a bad father." Sambit sa akin ni dad sa garalgal na boses, hindi ko alam kung umiiyak ba ito ngayon dahil patuloy pa rin sa pagbuhos ang malakas na ulan.