Biggest Dream Quotes Novels & Stories

Hindi niya pwedeng alisin ang masaya nitong ngiti sa labi. “Soon, baby. You will understand everything. The dream you just had is called dream for a reason.” Tipid niya itong nginitian at humugot ng malalim na hininga. “And soon enough, you will grow big and understand that there are dreams that don’t happen for real.”

"Ashton,. If you really like that dream grabbed it now hindi pa naman huli ang lahat to reach out for your dreams,if it's really for you then let God decide it but you must try" Ashton gasp for air sa sinabi niya at hindi niya alam kung bakit ganito ang naging reaksyon nito. "Is.. there's a possibility that..my dream will be lost..?" "Of course, if you let it slip so while you still can have it, claim it now it's now or never" "But.. what if that dream wasn't meant for me..?" "You dream of it right? Then you should do your best to achieve that dream"

“He’s more than capable. And honestly, I trust him with everything.” Napangiti ako. “That’s good. It’s about time you followed your passion. You deserve it.” Tumingin siya sa akin, tila ba may iniisip na malalim. “What about you, Everisha? What’s your biggest dream?” Natigilan ako. Hindi ko inaasahan na itatanong niya iyon. Pero sa kalasingan ko, hindi ko na napigilan ang sarili kong magsabi ng totoo.

Hindi nila mauunawaan iyong pagmamalaking nararamdaman ng mga kagaya ko sa mga panalong pinaghirapan namin sa buhay. “Kahit ilang trabaho ko pa iyong sabihin ko, hindi pa rin iyon sasapat para sa kanila. Kahit ilang awards at diploma pa iyong ibigay ko sa kanila, mababa pa rin ako sa mga mata nila,” I resumed, choking on my tears. I then turned to him. “Kahit ilang beses ko pang ulit-ulitin na nagawa ko ang mga iyon at nagtagumpay ako kahit wala kaming pera, hindi nila maiintindihan kasi hindi nila kailanman naranasang mamuhunan sa mga pangarap nila at kakayahang magsikap. They have everything while I have nothing but only my dreams.”

Humiwa ako ng isang pirasong cake at inilagay iyon sa platito saka sumimsim sa aking inumin. "Naaalala mo pa ba ang biggest dream mo na sinabi mo sa akin noong mga bata pa tayo?" panimula niya na nagpakunot sa aking noo. "Na you want to have your own band, magkaroon ng milyon-milyong fans, at sumikat ang lahat ng gagawin niyong kanta? That's your biggest dream in life, isn't?" Bumalik sa isipan ko ang araw na nagsabihan kami ng mga pangarap namin sa buhay. Maging isang dancer ang gusto niya, samantalang ako ay makabuo ng isang banda.

nakangiting sabi ko. “Buti kapa, ang dami mong natupad at matutupad palang na pangarap, kung hindi ba naman ako nabuntis kaagad edi sana parehas tayong nagtuturo ngayon.” bakas sa mga binitawan niyang salita ang panghihinayang. “Ano kaba! Itʼs not too late! Letʼs study again! Maganda nga iyon dahil may inspirasyon ka!” pagmomotivate ko naman.

"This isn't my dream before. Noon, pangarap ko lang na talunin ang ama ko para ipamukha sa kaniya na mas malakas ako sa kaniya." I closed my eyes and kissed his hand. Nang imulat ko ang mga mata ko ay sinalubong ko ang kaniya. I gave him my sweetest smile. "But after meeting you and the others, after finding my worth, my selfish dream turned into a huge dream." Lumapit ako sa kaniya at hinawakan ang magkabila niyang pisngi. "Please, let me achieve my greatest dream. Help me achieve it." He held my hands and closed his eyes. He heaved a sigh before kissing every finger tip my hands have. "Just promise me you'll never succumb in darkness. Promise me."

Hindi maipinta ng kahit na sinong pintor ang kanyang mukha. "Dreams, hindi pwedeng hahayaan mo na lang na ipagtabuyan ka ni Kaiden. Tatay siya ng anak mo, malaki ang responsibilidad na gusto niyang talikuran. Kung hindi siya makuha sa maayos na usapan, idaan mo sa ibang paraan." Usal ni April upang pagaanin ang loob ni Dreams. Wala siyang kayang ibang itulong sa kaibigan kundi ang damayan ito't bigyan ng word of wisdom para huwag sumuko.

natatawang sabi ko dahilan para matawa siya. "Sure, make it hard for me. Because everything seems easy, gusto ko ikaw ang pinakamahirap kong achievement lifetime." Napatitig ako sa kanya sa sinabi napatingin naman siya sa akin. "D-Did I say it wrong?" tanong niya kinakabahan. "Biggest and hardest achievement?" tanong ko. "I-I mean yeah," bulong niya at napaiwas tingin. "Let's eat," sagot ko at napangiti na lang.

Ramdam ko na rin ang pag bigat ng talukap ng mata ko. “Kantahan mo muna ako.” “Okay. But after this, matulog kana.” “Sige po.” “When there’s no getting over that rainbow When my smallest of dreams won’t come true I can take all the madness the world has to give But I won’t last a day without you.”