Moon By Maxinejiji Novels & Stories

“Ano nga ang moon bride? Sabihin mo na sa akin.” “Ang moon bride ay ang babaeng ipinanganak sa araw na bilog na bilog ang buwan. Ang babaeng itinakda at pinagkalooban ng natatanging katangiang minana ng mga ninuno mo sa diyosa ng buwan na si Mayari. Kaya nga bilang pagpupugay sa kaniya, nang dumating ang mga Espanyol at naging required ang apelyido sa mga tao sa bansang ito, Malyari ang piniling apelyido ng mga ninuno mo. Hindi mo ba napansin sa loob ng labing pitong taon mong buhay, na may espesyal kang attachment sa buwan?”

Napatingin siya, pero nanatiling tahimik. “That girl was you, Maxine. I fell in love with your smile, your confidence… your whole damn existence. Akala ko lilipas din, pero nung bumalik ka sa buhay ko at nakikita kita araw-araw for a month… bumalik lahat.” “You’re the reason kung bakit ako palaging nasa Moonlight. I was a coward then, Maxine. Pero nung may nangyari sa’tin… alam kong ayoko na kitang pakawalan.”

Nagpout si Kianna kaya tinapunan siya ng notebook ni Zia. Natawa na lang ako sa kanilang dalawa. Kianna's kinda childish and Zia's like a mom to us. Lagi niya kaming pinapagalitan sa mga pinaggagawa namin sa buhay and I really think na both Kianna and I are a mess when Zia's not around.

"And I answered her by this, you are the moon that pulls the gravity in Earth. The moon is calming and beautiful, the moon is lovely, so the wolf cries, howls at the moon, because in a way, I think the wolf is in love with the moon, you are the moon, I am the wolf and even if you are this close to me, I can only stare at your beauty and cry for not being able to have you. I cry, Iake, because I can see very well that you can live without me, on the other hand, I cannot see myself living without you. The thought of you finally leaving me, makes me want to do violent things and you know me – I am not violent." A picture of a certain part of the sky came next. "You once said you love that north

“After everything that we’ve been through. Pain after pain... tears after tears... Finally, my moon find its place... to my place... to rise again.” “You are my Moon. You ruled me completely. Thank you for coming back. For Lighting this world again. I love you.” WAKAS -----Thank you for reading this story until the end.----

Posible iyon, malaki ang posibilidad na iyon ang dahilan. "The Blessing of the Moon festival is coming. We will travel after the festival ends." Saad ni Elijah sa akin. Blessing of the Moon Festival? Nabasa ko iyon ngunit hindi ko pinagtuunan ng pansin. It is the most prestigious festival in Valeria. This is where the moon will move closer to Wysteria, larger than the supermoon and will ward off the evil by showering the land with blue moon dust. It only comes in every hundred years.

Naka-dark gray na robe lamang ito at mukhang bagong ligo. Sa sobrang pagkagulat ko ay nabitawan ko ang basong hawak ko. Bagsak. Nagkalat ang mga bubog sa sahig. Nanlaki ang mga mata ko. Patay. Mukhang mamahalin pa naman iyon. Mabilis akong yumuko upang pulutin sana ang mga bubog ngunit bago pa ako makalapit ay agad akong binuhat ni Maximo.

“Sweet? May main course bang gan’on? Ang alam ko, appetizer lang iyon. At saka Mooncake Festival ngayon kaya hintayin nating mawala ang buwan." "Moon will remain in the sky even after the festival. So, tell me the real reason why you brought us all the way here." Bahagyang tumagilid si Jade sa marahang paglakad upang maitago ang pagkapahiya at pamumula ng mukha. "Wala. Gusto ko lang makasiguro na hindi umuulan sa lugar niyo." "Natatakot ka bang makalimot ako o baka naman nami-miss mo lang ako?" panunukso ni Miko.

Aniya ko at umalis na. Pagdating sa mansion ng Fournier agad naman ako sinalubong ni HJ.Tinawagan ko ito kasi kanina na dadaan ako sa kan'ya. "Si Tita Jenny?" tanong ko kay Hera. "Nagsesex sila ni Daddy." Napatawa naman ako. "Hi po Ate Andra!" Sigaw naman ni Moon. Si Moon kapatid ni Hera.Sobrang guwapo talaga, kulay berde ang mga mata nito na kapareho din kay Hera Jade.

ngumiti ako ng mapait sa kaniya. "Ngayon din umalis kana! Alis!" matigas na sabi ko dito. Maxine's POV Nandito ako sa labas ng bahay namin at pinagmamasdan ang mga bituin at buwan, ito talaga ang hilig ko panoorin ang pagkislap ng mga butuin, dahil dito gumagaan ang pakiramdam ko, at tiyak akong saksi rin ito sa mga nangyayari sa akin.