Novel & Cerita Bintana Ng Puso

MALALAKI ANG MGA hakbang at halos magbuhol na ang mga binti na tinungo ni Bethany ang elevator upang agad siyang makaakyat ng penthouse ng binata. Para na siyang kakapusin ng hininga. Hindi niya na gusto ang kanyang nararamdaman ng mga sandaling iyon. May kakaiba sa tibok ng kanyang puso. Bumilis pa ang tibok nito na parang umaakyat na sa kanyang lalamunan habang lulan siya ng elevator. Itinipa-tipa na ng dalaga ang kanyang isang paa habang ang mga mata ay naktuon sa floor na kanilang dinadaanan. Inip na inip na siya. Kumabog pa ang puso niya habang papalapit siya nang papalapit sa palapag ng penthouse. Iyong tipong parang lalabas na iyon sa loob ng kanyang dibdib. Nanlamig na ang kanyang da

Hindi bilang bantay at binabantayan. Kundi bilang dalawang taong piniling magmahal—malaya, totoo, at handang harapin ang mundo. Saglit akong nanatiling nakapikit, parang umaasang mararamdaman ko ang sagot ng tadhana sa pagitan ng tibok ng puso ko. Pagmulat ko ng mata, nakita ko siyang nakangiti—banayad, payapa, parang may nabawas na bigat sa dibdib niya.

Muling tumingin sa labas ng bintana. At sa kanyang isip, isang dasal ang buong pusong ibinulong: "Panginoon, bigyan Mo ako ng lakas. Sana kayanin ko." **********

Iyong pagsinta’y nanunuot Sa kaibuturan ng puso ko Mga paa koy wari mo ay may pakpak Tila nakalutang sa kaluwalhatian ng pag-ibig Haplusin ng iyong pagmamahal Ang puso ko na punô ng lumbay Kung maaaring hilingin Nawa’y manatili sa iyong bisig Labi mo’y katumbas ng langit Pagsinta moy isang bagong pag-asa Di nanaisin na ako’y magising Kung ang lahat ng ito ay isang panaginip. Sa piling mo’y kaluwalhatian Na puspos ng pagmamahal Walang sinuman ang makakapantay Sa dalisay mong pag-ibig.

Then nagkunwaring nagwawalis. Then nagkunwaring nagda-dance exercise. Then nagkunwaring nagpapalit lang ng bombilya sa kisame kahit wala namang bombilya doon. At nung wala na siyang ibang naiisip na palusot, sumigaw siya ng pinaka-hindi kapani-paniwalang linya sa kasaysayan: “AY MAY PUSA SA BINTANA!!!”

Hindi iyon masyadong mataas, kaya’t naisip niyang subukang umakyat. “Kayang-kaya ko ’to,” aniya sa sarili habang iniangat ang katawan papunta sa bintana. Sa kabutihang-palad, walang tao sa paligid na pumansin sa kanya. Maingat niyang binuksan ang bintana at dahan-dahang pumasok. Ang tibok ng kanyang puso ay parang tambol na bumibilis sa kaba at excitement.

Expect the unexpected love. ---- PROLOGUE "Anjan na Siya" "Pababa na" "Witwiw" "I'm excited to see my inspiration every day" "How to be his boyfriend? I want to apply" Binti pa lang ang kita sa babaeng pababa mula sa pulang sasakyan, pero puno na ng bulungan ang nasa paligid nito at alam na rin nila agad kung sino itong pababa mula sa pulang sasakyan. Sikat na sikat siya, paano nga bang hindi makikilala?

Lalo na't magkasama na sila sa iisang bubong. "Gagawin ko ang lahat para manumbalik ang pagmamahal mo sa akin noon. Gusto ko lang malaman mong kahit sinubukan kong magkaroon ng kasintahan, hindi ka naalis sa puso't isipan ko. Kaya nakipaghiwalay din ako dahil ikaw talaga ng nilalaman ng puso ko. Gabi na, Quincy. Magpahinga ka na."

puno ng pait ang boses ng hari. Hindi humarap ang babae sa kanya. Ilang segundo rin ang namagitan at lumipas bago sumagot ang babae. Walang kulay ang kanyang tinig, wala itong buhay. “Dahil maliwanag ang dahilan ng iyong pagtataksil Mahal na Hari.” Mahal na Hari, hindi niya ito tinawag sa kanyang pangalan na gaya ng kanyang kinagawian.

Pinag di-kuwatro ng binata ang isang binti. "Secret," "Secret, dahil ikaw din mismo ang nag pa deliver ng flowers para sa sarili mo?" Humagalpak ng tawa ang binata, pero hindi niya iyon pinansin dahil sisirain lang nito ang magandang moment niya. "Itapon mo na nga ang mga 'yan, hindi naman bagay sa'yo na bigyan ng bulaklak. Hindi ka nakakatuwang tignan kapag kinikilig."