Novel & Cerita Bintana Ng Puso

Pagkatapos niyang pumasok sa basement, naramdaman niyang bumilis ang tibok ng kanyang puso. Naglakad siya, at nang makita niya ang itim na bakal na pinto, napahinto ang kanyang puso. Isang malakas na kutob ang biglang lumitaw mula sa kailaliman ng kanyang puso. Binilisan niya ang kanyang paglalakad at tumakbo papunta sa bakal na pinto. Pagkatapos nito, tinaas niya ang kanyang kamay at mahigpit na hinawakan ang hawakan ng pinto.

Nanginginig ang binti ko, if he is not holding I'll probably fall on the floor. "Shit! Shit! shit!" I continuesly cursed when I felt my release coming close. Para akong nakikiliti na naiihi na hindi ko alam. The butterflies in my stomach is moving crazy. Nagwawala iyon. Ang puson ko ay naninikip. He's groaning and softly moaning. Mukhang malapit na din siya. He let go of my stomach and held my waist tightly. Nang bitawan niya ako ay para akkng lantang gulay na napakapit sa mesa at napayuko.

“Matagal na iyon. Masaya na ako.” Paano naman ako? Parang karayom na tumusok sa kaniyang puso ang mga salita nito. Nanginig ang kaniyang mga kamay nang isinuot niya sa kaliwang paa nito ang garter. Tila may kuryenteng dumaloy sa kaniyang buong katawan nang mahawakan niya ang binti nito. Napalunok siya at paulit-ulit na minura ang sarili.

BUMILIS ang pintig ng puso ni Caitlyn, una ay nakaramdam siya ng kakaibang kiliting umakyat papunta sa kanyang batok hanggang sa mag-init ang kanyang mukha. Mabuti na lamang at dim ang ilaw sa resto kaya, marahil ay hindi nito mahahalata kung namumula na ang kanyang pisngi.

Charot! Nakakabaliw. Pinagpawisan ako ng malamig, at dama ko pa rin ang pangangatog ng aking binti, pati na ang bilis ng tibok ng aking puso. Umayos ka nga kasi, Lushiane.

Binitawan ko siya at ihinagis ko sa malayo, hindi pa din kami nakikita ng kanilang mga walang kuwentang alagad nila. Mabilis ako na kalapit sa kinaruruonan niya at hinawakan siya sa panga at nilalasap ang amoy niya ang bango talaga ng isang mahinang nilalang na kagaya nila ito ang kinasisiya ng aking puso ang PUMATAY.

Lumapit ito, masyadong malapit, at doon na nagsimulang magulo ang lahat. Napakapit si Raina sa bakal na railings ng bintana sa likuran niya nang maramdaman ang paglapit nito, ang init ng hininga nito na dumadampi sa balat niya. Naging marahas ang tibok ng puso niya, hindi niya alam kung dahil sa takot o sa kung anong damdaming ayaw niyang pangalanan. “This… this is wrong…” bulong niya sa sarili, halos hindi marinig.

Kabanata 23 Sugat --- Tinitigan ko sa salamin ang ginamot niya sa akin. Oras - oras naaalala ko ang bawat pagpahid niya ng gamot sa aking mukha. May dumaang tibok. Malakas. Hinawakan ng aking mga palad ang aking puso. Papalakas na ito. I closed my eyes and suddenly felt my heart beating. Hindi ito maaari. Nagpapatawa ka ba Riana? Hindi mo pwedeng maramdaman ito.

And what does she mean by Lumina? Nagsimulang bumilis ang pagtibok ng puso ko.

Sa bintana may kurtina na pinalamutian ng mga balloons at mga bulaklak, at nakasulat doon ang balloon letters, MAYAH PWEDE BA AKONG MANLIGAW? The person behind this was holding a white roses bouquet smiling from ear to ear. My world stopped; my heart was at war inside of me. Hindi na ako makapag isip ng matino. What happened a while ago with Jerome is already overwhelming, but now, it is beyond. No words, my emotions are confused.